Feeds:
Berichten
Reacties

Ik hou er van om zelf te rommelen in de keuken en afgelopen jaren had ik al iets in mijn blogje geschreven over speculaas maken. Ik kreeg daar reactie op van Nederlands-Australische mensen. Met name het recept voor speculaaskruiden werd gevraagd.

Ik besloot om nu het complete recept bij elkaar te typen zodat je in redelijk afgelegen oorden van de planeet toch lekkere speculaas kunt bakken.

Speculaaskruiden

  • 8 delen kaneel poeder
  • 2 delen nootmuskaat poeder
  • 2 delen kruidnagel poeder
  • 1 deel gember poeder
  • 1 deel kardemom poeder
  • 1 deel fijn gemalen witte peper

Eventueel kun je er nog een deel anijs bij doen

IMG_0027

Amandelspijs

  • 150 gr witte amandelen (gepelde- en ontvliesde amandelen)
  • 150 gr kristalsuiker
  • geraspte schil van 1/2 citroen.

Ontvliezen van amandelen: Wanneer je geen ontvliesde amandelen kunt krijgen, maar wel amandelen met vlies (is ook goedkoper) dan kun je ze zelf ontvliezen.
Blancheer de amandelen in ruim kokend water gedurende 1 minuut. Haal de amandelen direct uit het kokende water, bijv. met een zeef en doe ze in ruim koud water tot de amandelen afgekoeld zijn. Haal de amandelen daarna uit het water. Je kunt de velletjes er makkelijk af halen tussen je vingers.

IMG_0025

Laat de amandelen hierna weer goed “aan de lucht” drogen voordat je ze verwerkt.

IMG_0026

Doe de amandelen met de kristalsuiker en citroenrasp in een keukenmachine met messen en laat dit draaien tot het een bal wordt. Blijft de amandelsijs te droog, dan kun je wat water bij druppelen, ca. 25-35gr.

Verpak dit half fabricaat amandelspijs (er zit nog geen ei door) in vershoud folie. Ik heb gemerkt dat dit product lang houdbaar is, ook zonder koeling.

IMG_0029

Zo kreeg ik 1000 gr amandelspijs

Ik kwam nog een portie van dit product tegen wat in een keukenkastje verstopt was geraakt en dat bleek na een jaar gewoon nog goed bruikbaar te zijn. Ei met water er door gemengd met de keukenmachine tot het een smeuïge massa was en daarna weer heerlijke speculaas van gebakken.

Gevulde Speculaas

Ingrediënten:

  • 300 gr amandelspijs
  • 2 eieren
  • 1 eetl water
  • 200 gr zelfrijzend bakmeel (of 200 gr bloem + 1/2 theel bakpoeder)
  • mespuntje zout
  • 125 gr donkere basterdsuiker
  • 2 eetlepels speculaaskruiden
  • 150 gr koude roomboter of margarine
  • 2 eetl melk

Bereiding:

1. Zeef het bakmeel, bakpoeder, de basterdsuiker, speculaaskruiden en eventueel een mespunt zout boven een kom. Wrijf met de bolle kant van een lepel eventuele klontjes meel of basterdsuiker door de zeef. Leg de boter in het bakmeel en snijd met twee messen in piepkleine stukjes. Voeg de melk toe. Was je handen met koud water zodat ze koel worden, droog ze af en kneed het deeg tot een soepele bal. Verpak de bal in vershoudfolie en leg 30 min. in de koelkast.

Of

1a. Doe bloem, bakpoeder, basterdsuiker, speculaaskruiden en zout via een zeef in de keukenmachine met messen. Doe de boter in klontjes in dit poeder . Laat de keukenmachine even draaien en voeg de melk toe tot alles goed gemengd is. Stort de inhoud op je werkblad en kneed daar een mooie soepele bal van. Maak er een mooie dikke plak van en leg deze in vershoudfolie ca 30min in de koelkast.

2. Klop de eieren met het water los in een kom. Verkruimel de amandelspijs boven een andere kom en schenk de helft van het losgeklopte ei erbij. Prak het ei met een vork door de amandelspijs, zodat het smeuïg wordt.

Je kunt de amadelspijs ook weer in de keukenmachine met messen doen en onder het draaien de helft van het eimengsel toevoegen.

Verwarm de oven voor op 175 °C.

3. Bestrooi het werkblad en de deegroller met wat bloem. Verdeel de deegbal in twee gelijke stukken. Rol elk stuk deeg met de deegroller uit tot een lap van ongeveer 15 x 30 cm ca 7mm dik. Bekleed de bakplaat met bakpapier. Leg 1 lap op de bakplaat. Smeer het amandelspijs erover met natgemaakte handen of een pannenkoekmes en laat rondom een randje deeg vrij. Leg de tweede deegplak erop en druk de zijkanten goed op elkaar.

4. Bestrijk de bovenkant van het deeg met de rest van het ei. Druk de halve amandelen in het deeg als versiering. Schuif de bakplaat in het midden van de oven. Bak de gevulde speculaas in 40-45 min. gaar. De amandelen bovenop zijn dan goudbruin geworden. Haal de plaat uit de oven en laat de speculaas op de bakplaat afkoelen.

U kunt dit gerecht 3 dagen van tevoren bereiden. Bewaar in een luchtdichte trommel.

IMG_0042_thumb.jpg

Advertenties

Ik hou er van om zelf te rommelen in de keuken en afgelopen jaren had ik al iets in mijn blogje geschreven over speculaas maken. Ik kreeg daar reactie op van Nederlands-Australische mensen. Met name het recept voor speculaaskruiden.

Ik besloot om nu het complete recept bij elkaar te typen zodat je bijna in de rimboe toch lekkere speculaas kunt bakken.

Speculaaskruiden

Alle ingrediënten poedervormig

8 delen kaneel poeder

2 delen nootmuskaat poeder

2 delen kruidnagel poeder

1 deel gember poeder

1 deel kardemom poeder

1 deel gemalen witte peper

IMG_0027

Amandelspijs

Ingrediënten:

250 gr witte amandelen (gepelde- en ontvliesde amandelen)

250 gr kristalsuiker

rasp van de schil van een halve goed gewassen en geborstelde citroen (waslaagje weg)

Bereiding:

Wanneer je geen ontvliesde amandelen hebt. Amandelen 1 minuut in ruim kokend water blancheren, daarna uit het kokende water halen bv met een zeef, meteen in ruim koud water dompelen om weer te koelen en er weer uit halen.

IMG_0025

Nu kan je gemakkelijk de vliesjes met je vingers van de amandelen duwen. Amandelen goed aan de lucht laten drogen voordat je ze verwerkt.

IMG_0026

Doe de amandelen met de kristalsuiker en de citroenrasp in de keukenmachine met snijmessen. Laat draaien tot het een bal wordt. Blijft de amandelspijs te droog, dan kun je er wat water bij druppelen.(ca 40gr)

Verpak dit half-fabricaat amandelspijs in vershoudfolie. Dit product is ook zonder koeling goed houdbaar. Zelf ontdekte ik dat een jaar later deze spijs nog goed te gebruiken was.

Speculaas

Ingrediënten:

200 g bloem

1 tl bakpoeder

mespunt zout

125 g donkere basterdsuiker

2 el speculaas kruiden

150 g roomboter (koud)

2 el melk

1 el water

300 g amandelspijs

2 eieren

4 g bloem

55 g garneeramandelen (uit zakje)

Bereiden:

1. Zeef het bakmeel, bakpoeder, de basterdsuiker, speculaaskruiden en eventueel een mespunt zout boven een kom. Wrijf met de bolle kant van een lepel eventuele klontjes meel of basterdsuiker door de zeef. Leg de boter in het bakmeel en snijd met twee messen in piepkleine stukjes. Voeg de melk toe. Was je handen met koud water zodat ze koel worden, droog ze af en kneed het deeg tot een soepele bal. Verpak de bal in vershoudfolie en leg 30 min. in de koelkast.

Of

Doe bloem, bakpoeder, basterdsuiker, speculaaskruiden en zout via een zeef in de keukenmachine met messen. Doe de boter in klontjes in dit poeder . Laat de keukenmachine even draaien en voeg de melk toe tot alles goed gemengd is. Stort de inhoud op je werkblad en kneed daar een mooie soepele bal van. Maak er een mooie dikke plak van en leg deze in vershoudfolie ca 30min in de koelkast.

2. Klop de eieren met het water los in een kom. Verkruimel de amandelspijs boven een andere kom en schenk de helft van het losgeklopte ei erbij. Prak het ei met een vork door de amandelspijs, zodat het smeuïg wordt.

Je kunt de amadelspijs ook weer in de keukenmachine met messen doen en onder het draaien de helft van het eimengsel toevoegen.

Verwarm de oven voor op 175 °C.

3. Bestrooi het werkblad en de deegroller met wat bloem. Verdeel de deegbal in twee gelijke stukken. Rol elk stuk deeg met de deegroller uit tot een lap van ongeveer 15 x 30 cm. Bekleed de bakplaat met bakpapier. Leg 1 lap op de bakplaat. Smeer het amandelspijs erover met natgemaakte handen of een pannenkoekmes en laat rondom een randje deeg vrij. Leg de tweede deegplak erop en druk de zijkanten goed op elkaar.

4. Bestrijk de bovenkant van het deeg met de rest van het ei. Druk de halve amandelen in het deeg als versiering. Schuif de bakplaat in het midden van de oven. Bak de gevulde speculaas in 40-45 min. gaar. De amandelen bovenop zijn dan goudbruin geworden. Haal de plaat uit de oven en laat de speculaas op de bakplaat afkoelen.

U kunt dit gerecht 3 dagen van tevoren bereiden. Bewaar in een luchtdichte trommel.

IMG_0042

Onaangename gas-verrassing

Ik was vandaag bij onze zoon Tim een deur aan het afhangen toen ik door Els gebeld werd. “Er is een meteropnemer van Liander en die controleert de meterstanden en nu zegt hij dat we een gaslek hebben.”

In eerste instantie dacht ik aan een “oplichter”. Maar Els had de juiste aanpak getoond en had naast het Liander pak ook de legitimatie van de man bekeken.

De man had een gasluchtje geroken bij de gasmeter en had al de storingsdienst van Liander gewaarschuwd.

Ik reed met gezwinde spoed naar huis en daar was de storingsdienst van Liander al bezig. Hoofdkraan dicht en de lekkende koppeling bij de gasmeter al los gedraaid.

IMG_0016

Dit was de rubber ring die uit de koppeling kwam. Ik kan me al niet eens meer herinneren wanneer de meter geplaatst is, maar van enige lekkage hebben wij nooit wat gemerkt. Deze koppeling is gewoon door een monteur van het bedrijf wat de meter plaatste aangedraaid en daar heeft niemand ooit meer aan gezeten.

Ja, een paar weken geleden zouden we slimme meters krijgen en toen is er een man in de kruipruimte geweest. Misschien dat die per ongeluk tegen de gasleiding geschopt heeft en dat daardoor de gasmeter bewogen is, waardoor de rubberen pakking het laatste tikje kreeg.

Ik had van de week al een vleugje gas geroken, maar nou niet om te zeggen dat het naar gas stonk.

De storingsmonteur bleek een oude buurman van om de hoek te zijn en gelukkig had hij het niet druk. We hebben onder het werk leuk gesproken. Na vervanging van de ring wilde hij de installatie afpersen, maar het schroefje in de nippel, die daar speciaal voor is, bleek ook al niet lekker en uiteindelijk heeft hij deze aansluiting geheel vervangen.

Bij de rode pijl de koppeling waarin de beschadigde rubber ring zat. Het mooi glimmende deel is de nieuw geplaatste aansluiting. Ik vond het vooral leuk om te zien hoe de haakse koppeling op de koperen buis geknepen werd met een prachtige accu-tool. Toevallig dat ik deze B-Press montagemethode een week geleden op YouTube was tegen gekomen.

Hierna lukte het afpersen van de installatie prima. Alles was dicht. De huisinstallatie had ik zelf aangelegd, volgens de regels, zo’n 19 jaar geleden. Vroeger ben ik opgeleid om installaties voor de olie-industrie (productie platforms in Saudi Arabië) aan te mogen leggen. Mijn installaties waren Lloyds gecertificeerd, dus dan zou een huis gasleiding geen probleem moeten zijn.

We zijn blij dat het zo goed is afgelopen, maar wel verwonderd dat deze koppeling niet eerder is gaan lekken, mooi mazzel gehad.

Sinds ik deze auto in 2015 kocht waren er zeer regelmatig problemen met de buiten temperatuur. De sensor is het zwarte puntje aan de onderzijde van de linker buitenspiegel. Soms –8* op het display terwijl het buiten 24°C was. Ik gaf dan een klap op de binnenzijde van het portier, deed daarna de motor af en sleutel uit het contact en weer starten en dan had ik maanden geen last meer. Tijdens de APK had ik al gevraagd of er naar gekeken kon worden, maar volgens de monteur was het veel werk en zou het behoorlijk geld kosten. Ik probeer het zelf wel te verhelpen. “Dat kan jij best zelf” zei Dennis met een lach. Bij zijn garage had ik ook zelf het contactslot vervangen. Hij kent mij inmiddels een beetje.

Als eerste vond ik dat de kabelconnector bij het scharnier van de bestuurder geoxideerd zou kunnen zijn.

IMG_0003

Dat was mijn eerste klusje, die plug uit elkaar en wat WD40 er op en weer in elkaar gedrukt, maar dan een paar keer, zodat de contacten “gepoetst” worden. Een schakelaar wordt zodanig geconstrueerd dat de contacten een zeer kleine afstand onder druk over elkaar schuiven zodat corrosie bij elke schakeling weggepoetst wordt. Een connector heeft dat niet.

Dat was helaas niet voldoende. Maar de klap op de deur werkte wel weer voor een paar weken. Daarna werd het steeds vaker een probleem. Een week geleden moest ik zowat elk half uur een klap op het portier geven en dan de sleutel er uit en er weer in om de temperatuur weer te corrigeren.

Op een ander Volvo forum heb ik gevonden dat het om een stekkerverbinding in het bestuurdersportier gaat. Ik was al van plan de draden gewoon aan elkaar te solderen, zonder connector.

Op YouTube zag ik een handleiding hoe het deurpaneel verwijderd moest worden en tevens hoe de kap achter de buitenspiegel gedemonteerd moest worden. Bij dit filmpje was een connector dicht bij de spiegelmotor zichtbaar.

https://www.youtube.com/watch?v=MZeeGL1F08I

Een oude gratis plastic ijskrabber haalde ik langs de slijpsteen zodat ik de smallere wigvorm kreeg om de pluggen van de deurbekleding los te maken. Dit stukje gereedschap en een Torx T25 schroevendraaier waren het gereedschap wat ik nodig had om de operatie uit te voeren.

Draai het raam geheel in het portier, zodat je ook goed aan de bovenzijde van het bekledingspaneel kunt komen.

IMG_5

1° – de binnenzijde van de handgreep naar de buitenzijde van het portier drukken door aan de onderzijde de kunststof wig in het spleetje van de handgreep te steken. Dit is het stukje wat links op de foto los ligt.

2° – vervolgens de kunststof wig tussen de rechterzijde van de handgreep met schakelaars en het portier drukken en de greep naar boven los klikken. Vervolgens ook aan de linkerzijde dezelfde operatie uit voeren. Je kunt vervolgens de connector los maken door eerst de vergrendelnok in te duwen en vervolgens de connector los te nemen. Ik zag dat een klemdeeltje van deze connector los hing. Dit met behulp van een tie-rap en wat secondenlijm gerepareerd.

3° – de 3 torx schroeven, die de portierbekleding met handgreep aan het portier verbinden, los draaien

4° – vervolgens de kunststof wig tussen de deurbekleding en het portier steken, zo dicht mogelijk bij een vaan de bevestigingspluggen en met de wig de plug uit het portier drukken. Op deze manier geheel rond het bekledingspaneel gaan.

5° – het kapje bij de spiegelmotor recht naar binnen afnemen met behulp van de kunststof wig.

6° – nu naar binnen en naar boven  bewegend het bekledingspaneel los nemen, waarbij je rekening moet houden met het vergrendelstiftje wat door de bekleding streekt.

Voor mijn doel kon de kabel aan de handel blijven zitten. Ik moest alleen de dubbele draad volgen die vanaf de spiegel naar een connector liep. Dit is de draad van de sensor.

Tot mijn verbazing zat de connector niet in de vergrendeling en kwam deze los bij zeer geringe aanraking. Deze blauwe connector had in de vergrendelnok geklikt moeten worden, maar dat was kennelijk bij de montage in de fabriek niet gebeurd.

De connector en de pennetjes op het kastje in het portier waar deze connector in moet met een vleugje WD40 bespoten en een keer of 10 vast en los geschoven en daarna zo diep in de aansluiting dat de connector achter de vergrendelnok kwam te zitten… klik.

Sleutel in contact en meteen de juiste temperatuur.

De bekledingspluggen die nog in het portier zaten los genomen en weer in de uitsparingen van de portierbekleding gedaan. Ik zag wel dat de meeste van deze pluggen schade hebben opgelopen door het verwijderen.

De bekleding weer op het portier gedrukt, waarbij soms een klapje nodig was.

De schakelaarmodule weer vastgeklikt, de schroeven weer ingedraaid en de binnenzijde van de deurgreep weer op zijn plek.

Ik zal het paneel nog een keer los halen en nieuwe pluggen aanbrengen en weer het paneel bevestigen. Ik heb reeds de bestelling voor de pluggen gedaan, speciaal voor Volvo portieren, € 0,81 voor 10 pluggen, bij AliExpress natuurlijk. Twee dagen later zitten ze al in het vliegtuig deze kant op.

 

Inmiddels heb ik een paar dagen met de auto gereden en de hele motor is stabieler in gedrag en rustiger. De temperatuur blijft mooi en juist aangewezen worden.

Motto van dit verhaal zoals een oude IBM reclame,  “Of je doet gewoon de stekker er in!”.

Vandaag was er een excursie van de stichting Militair Erfgoed Groot Amsterdam. Deze excursie werd georganiseerd door René Ros.

Om 09:30 uur werden we ontvangen in het restaurant Villa Westend nabij munitiecomplex Spaarndam. René had voor koffie met een gevulde koek gezorgd en gaf een introductie. We waren met een groepje van 8 deelnemers met elk hun eigen interesses.

We begonnen een kijkje te nemen op het Munitiecomplex, onder leiding van een boswachter van Recreatieschap Spaarnwoude. Ik kende het complex nog als militair terwijl het in gebruik was. Wachtpatrouilles, soms midden in de nacht.

Het complex is nu vrijwel verlaten en flink wat loodsen zijn lek en bouwvallig. Ook de bomen zijn niet zo stevig meer en waaien soms om. Al met al wint de natuur terrein op dit moment.

DSC_6427

Dit munitiecomplex is aangelegd op een deel van het terrein van de Voorstelling bij Spaarndam, uit 1919. De betonnen schuilplaatsen zijn zichtbaar over het gehele terrein. Deze stonden er dus al voordat het munitiecomplex in 1955 werd aangelegd.

Deze voorstelling kon na verlaten ook geïnundeerd worden en daarvoor zit een inlaatschuif in het terrein op het complex. In het voorjaar was de schuif nog zichtbaar, maar vandaag was deze totaal overwoekerd door bramen en niet te benaderen. Wel was daar weer een mooi uitzicht op de fortgracht van Fort benoorden Spaarndam.

DSC_6419

Fort benoorden Spaarndam kon helaas niet bezichtigd worden omdat daar op dit moment het dak gerepareerd wordt en het als bouwterrein niet voor bezoekers toegankelijk is.

Na dit bezoek werd een rondrit gedaan over verschillende militaire wegen langs helaas verdwenen objecten van de Stelling van Amsterdam, zoal Groepspark Halfweg No 1. Waarbij ook een vlotbrug hoorde.

Ook kwamen we langs een Duitse radiocommunicatie bunker van Fliegerhorst Schiphol uit WW2. Op dat moment regende het behoorlijk en werd er alleen in het busje gepraat. We vervolgden via Spaarndam, waar verteld werd over een stenen beer die in de dijk verborgen zit en die nog door de Duitsers als executieplaats gebruikt was. Nu onzichtbaar.

We kwamen bij de batterij Spaarnwouderveen. Oorspronkelijk een post van Kraijenhoff, maar in 1927 ingericht als schietpunt voor de luchtdoelartillerie met 3 staal op beton affuiten.

DSC_9398

Hier zou geschut, ontworpen voor gebruik op schepen, ingezet worden als luchtdoelgeschut. De plaats van deze batterij was omdat de spoorlijn als navigatie gebruikt werd door de piloten van die dagen. Het geschut was geen succes en bleek na 100 schoten versleten.

Via Batterijweg en Lagedijk reden we naar Fort bij Penningsveer.

In mijn militaire tijd was Fort bij Penningsveer altijd een drukke bedoening. Het hele terrein lag vol met materieel als kisten etc. Het was een werkplaats. De één zegt dat aan de munitiekisten gewerkt werd, ergens anders heb ik weer gelezen dat daar munitie gedemonteerd werd. Ik weet er het fijne niet van.

DSC_6433

Het eerste wat je ziet als je op Fort bij Penningsveer komt is de grote werkloods. De laatste van drie loodsen die op dit terrein gestaan hebben. Blij dat die nog bewaard is gebleven.

DSC_6432

We liepen rond het fort en daarbij viel mijn oog op wat kogelinslagen in de rechter keelkazemat.

DSC_6431

René had voor lunch gezorgd en tijdens de lunch werd door de beheerder uitleg gegeven over het huidige beheer en hoe dat ontstaan is uit jeugdwerk in de Jordaan in Amsterdam. Nog steeds is het fort een slaapplek voor jeugdgroepen als scholen etc.

Over de kogelgaten werd verteld dat hier een conflict geweest is tussen nog aanwezige Duitse soldaten en Canadese bevrijders samen met de Nederlandse BS en dat daarbij geschoten is.

Na de lunch reden we naar Fort bij de Liebrug. Dit fort was tijdens mijn diensttijd in gebruik bij Brinks waarde transporten. Nu zitten er een aantal ondernemers in, waaronder een wijnhandel in de poterne en frontgebouw. Voor ons gingen alle deuren en hekken open en konden we een leuke rondwandeling maken.

DSC_6435

Het terrein is behoorlijk aangepast ivm de waarde transporten en de resten van de hefkoepelgebouwen zijn in het geheel niet meer zichtbaar door beplanting en andere hindernissen.

DSC_6439

De centrale gang in dit fort is mooi zichtbaar zo.

DSC_6441

In de linker keelkazemat bij de mitrailleuropstellingen is de oude bedieningspost van de veiligheidssystemen nog goed aanwezig.

Na dit bezoek reden we naar de andere zijde van de spoorlijn en de snelweg, daar is een terrein gevestigd van Rijkswaterstaat. Op dit terrein was ooit het torenfort Fort aan de Liede gelegen, in het midden van de ringvaart van de Haarlemmermeer. Een nevenbatterij is nog in de dijk zichtbaar. Het vermoeden is aanwezig dat de onderste laag van Fort aan de Liede nog in de aarde verstopt zit. Dit gezien de cirkelvormige verhoging in het terrein. Ook zijn nog schuilplaatsen aanwezig met de afdruk van een geniehelm in het beton.

Helaas geen toegang tot het terrein van Rijkswaterstaat. Volgens het huidige personeel is er helemaal niets meer zichtbaar op het terrein. Één blik op Google Earth en stafkaarten zal je anders doen vermoeden.

Hier na maakten we een rit, waarbij we langs een mooi herbouwd kruithuis kwamen, het voormalig Groepspark Halfweg, afd munitie. Vandaag kwamen we er niet dichtbij, maar in 2014 maakte ik deze foto.

DSC_9409

Een soortgelijk kruithuis stond op het Sectorpark Ilpendam. afd munitie Slochterweg 2 te Amsterdam toen ik daar zelf patrouille liep.

Ook Sectorpark Zaandam, afd Munitie aan de Weer te Zaandam had tot 2013 een dergelijke loods met de onder het zijterrein gelegen waterkelder.

DSC_4207

Helaas is dit gebouw in 2014 door de eigenaar gesloopt, terwijl het een monument was. Bij dit kruithuis was het zijterrein omgebouwd tot loods door de muur op te metselen, de kolommen waar de poort aan vast zat waren nog zichtbaar in de muur.

Op verzoek werd terug gereden naar de, langs de A9 gelegen en duidelijk zichtbare, Duitse Radiobunkers t.b.v. Fliegerhorst Schiphol om wat nader te kunnen onderzoeken.

DSC_6458

Het complex bestaat uit twee bunkers.

Opvallend was dat een schietgat nog voorzien was van het bekistingshout, hetgeen eigenlijk wel slim is omdat bij een eventuele treffer de betonsplinters achter het hout blijven..

DSC_6466

Er zaten 3 openingen in deze bunker, twee beveiligde toegangen en een soort damsluis systeem wat dicht gestapeld kon worden, kennelijk om zwaar materieel zoals generatoren, naar binnen te kunnen rijden.

DSC_6469

De binnenruimtes van deze bunker waren duidelijk bij een boer in gebruik geweest, maar waren goed toegankelijk.

Het volgende fort wat werd aangedaan was Fort bezuiden Spaarndam. In deze horecagelegenheid werden we ontvangen met een drankje en een hapje. Dat was mooi om weer een regenbui af te wachten.

DSC_6482

Fort bezuiden Spaarndam heeft een aantal elementen die in de afwerking afwijken van de andere forten. O.a. de varkensstaartjes als ogen in de muur, de vierkante pantserluikjes voor de ronde schietgaten in deuren en ramen, de uitklapbare stormladders naar de bovenzijde van het fort en de schuin geplaatste stormdeuren/luiken in de flanken van het fort.

DSC_6478.

Na het drankje was er nog gelegenheid om over het fort te wandelen.

Hierna vervolgde René met een uitleg over de plaatsing van het grote gemaal en de waterhuishouding m.b.t. de inundatie en de voor-stelling Spaarndam. Met name de damsluizen die in vredestijd dicht zijn en bij inundatie geopend moeten worden zijn afwijkend.

DSC_6479

We wandelden verder langs de infanterie voor-stelling met granaatvrije schuilplaatsen.

DSC_6487

We kregen uitleg over het gecompliceerde inundatiesysteem, waarbij steeds een nieuwe oplossing bedacht was voor een verandering in de tijd.

Bij het ontwerp van de Stelling van Amsterdam was inundatie aangelegd. Vervolgens werd de infanterie voorstelling aangelegd in het te inunderen gebied. De inundatie naar het verder weg gelegen gebied moest weer door die voor-stelling heen worden geleid en vervolgens moest ook weer de voor-stelling na ontruiming kunnen worden geïnundeerd. Vervolgens kwam de Duitse bezetter weer met zijn Vordere Wasserstellung in het zelfde gebied.

Met name de drie rijen schuilplaatsen van verschillende types en de grond depots zijn nog zichtbare voorwerpen van deze stelling.

Via het ooit aan het zoute IJ gelegen dorp Spaarndam kwamen we weer terug bij Fort bezuiden Spaarndam. Onderweg kwamen we in de liniedijk nog een nevenbatterij van Fort bezuiden Spaarndam tegen en een splintervrije infanterieschuilplaats.

Met het busje reden we weer naar de andere zijde van Spaarndam, naar het parkeerterrein bij Villa Westend. Hier namen we weer afscheid van elkaar.

Vandaag was een miezerige dag. Het regende een beetje, was dan weer droog en daarna weer wat regen. Ik had het plan opgevat om bij de molen in Schoorl te kijken. Wat is er nu zo bijzonder aan de molen in Schoorl? De familieband met deze molen en camping Buitenduin.

Midden jaren 30 van de vorige eeuw ging mijn vader, samen met broers en zussen naar de accommodatie bij de molen in Schoorl. Mijn moeder ging met vriendinnen naar camping Bakkum, waar haar ouders een huisje hadden. Al het verkeer vond plaats op de fiets. Voor een weekeinde Schoorl werd vanaf de Orteliusstraat in Amsterdam naar de molen in Schoorl gefietst. Ergens onderweg zal dat Amsterdamse groepje dat groepje uit Koog aan de Zaan tegen zijn gekomen. Kennelijk klikte het, want op een gegeven moment zijn er foto’s van Koger meiden en Amsterdamse familieleden bij de molen in Schoorl. Op oude foto’s zie ik mijn tante Lien samen met haar schoonzus Nel en ook mijn vader en moeder. Op een andere foto weer een tafel vol bekenden, waarbij mijn vader nog niet bij mijn moeder zit, maar bij de beste vriendin van mijn moeder, genaamd Mara. Al met al hebben mijn vader en moeder elkaar daar ergens zo rond 1936 in de armen gesloten.

Er werd geslapen in de “boerderij” bij de molen. Gewoon de hele club op een laag stroo, volgens de foto’s. Aan het strand en in de duinen werd allerhande gekkigheid uitgehaald en er werd veel gelachen. Dit heeft zo tot het begin van de Tweede wereldoorlog geduurd.

Vandaag fietste ik door het duin naar Egmond aan Zee en van daar over de Provinciale weg tot de rotonde bij Bergen. Daar volgde ik de bordjes Schoorl en ik kwam uiteindelijk bij de skibaan van Il Primo uit. Er waren daar mensen die oefenden met skiën. Het zag er leuk uit.

DSC_6373

Na het maken van een paar foto’s fietste ik verder en ik kwam uit bij het Klimduin.

DSC_6380

Ook hier was verder niemand aan het klimmen en er waren ook vrijwel geen andere bezoekers. Ik ging verder door de winkelstraat in de richting van de molen.

DSC_6383

Bij de molen zag ik dat deze molen, net als de camping, Buitenduin heette.

Ben1-072

Mijn beide ouders bij deze molen toen ze nog geen verkering hadden, maar wel samen waren in een leuk Amsterdamse en Koogse vriendengroep.

Ik ging verder kijken op de camping.

DSC_6390

Blijkens borden bestaat de camping Buitenduin 100 jaar en dat komt goed overeen met de verhalen van mijn ouders. Het is op zich een simpele camping, maar volgens de gasten een hele leuke camping die vrijwel tegen het dorp aan en tegen de duinen aan ligt. Na wat rondgekeken te hebben besloot ik maar door de duinen naar het strand te fietsten. Ongetwijfeld hebben mijn ouders dat ook veelvuldig gedaan.

DSC_6395

Het is een heel mooi breed bos- en duingebied. Helaas is een paar jaar geleden een behoorlijk deel van de vegetatie door bosbranden vernietigd. Daar komen de omstandigheden voor de grove dennen ook nog bij zodat die worden opgevreten door kevers en aangetast door schimmels.

DSC_6403 

Uiteindelijk kwam ik bij Strandslag 29, Schoorl aan Zee. Dit moet de plek geweest zijn waar mijn ouders ook naar het strand gingen. Bijna alles wat voor de winter weg moet is nu al weg. Ik ging via het mooie betonnen fietspad naar Bergen aan Zee en van daar uit aan de zuidkant door de duinen richting Egmond aan Zee. Van Egmond aan Zee weer door de duinen naar de camping.

In de duinen kwam ik weer van die joekels van paddenstoelen tegen.

DSC_6409

Ik besloot een foto te maken om aan te geven hoe groot deze paddenstoelen zijn. Ter vergelijking, in het midden ligt een 1 Euro munt en mijn beide schoenen, maatje 46 breed op schouderbreedte naast elkaar zijn onder aan de foto afgebeeld.

Ik moest nog net weer mijn regenjas aantrekken om droog de camping te bereiken. Op de camping aangekomen bleek ik 49km gefietst te hebben in 2:40 min. Zo dat is ook weer goed voor mijn lijf.

Boswandeling en strandbezoek

We hebben lekker geslapen en we werden om 07:00 uur wakker van het meutelen van Fabiënne.

DSC_6361

In onze pyjama ontbijten met een boterham met chocopasta voor Fabiënne die in 5 minuten verdwenen was. Ze had trek! Na het ochtendritueel zag ik dat Fabiënne heel veel energie had. Ik besloot samen met Fabiënne een boswandelingetje te maken, pal aan de andere kant van de Zeeweg. Dat vond ze wel heel leuk. Er zijn ook zoveel dingen in een bos te zien, zoals paddenstoelen en mooi gekleurde bloemen en vooral de stormschade van vorige week vond ze interessant.

DSC_6364

We kwamen bij een hele dikke boom die door de storm in twee stukken gebroken was. Fabiënne kon daar niet zelf op klimmen, maar met hulp van opa kregen we toch dit leuke plaatje. Fabiënne begreep waarom de boom gebroken was. “De binnenkant was helemaal verrot geworden.” Via het duin zijn we weer naar de caravan gelopen. Het was nog een beetje mistig en druilerig.

Na de lunch knapte het weer op en verscheen zelfs de zon en wat warmte. We besloten met de bolderkar een testritje te maken naar het strand en oma wandelde ook mee.

IMG_20170927_132325

Oma kon meteen haar ruggensteuntje uitproberen op het strand en opa ging met Fabiënne pootjebaden. We gingen door een pierenbadje naar een zandbank en zo’n eiland van zand vond Fabiënne heel interessant. Lekker een anderhalf uur op het strand gebivakkeerd waarbij de zandhoop al windscherm diende. Ik lag in mijn blote bast en andere mensen wandelden langs in winterjassen. Wat zullen die het warm gehad hebben want het was best warm in de zon. Eind september nog lekker op het strand, wie had dat kunnen denken.

Na het avondeten hebben we Fabiënne weer lekker naar haar papa en mama gebracht. Onderweg sliep ze in de auto en thuis was ze weer helemaal fit toen papa thuis kwam.

%d bloggers liken dit: