Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Werk’ Category

Van de week hoorde ik dat er weer een betrokken politie collega (voorlopig) de handdoek in de ring moet gooien na een heftig emotioneel moment tijdens het werk.

Van de defensie medewerkers, meestal met veteranen aangeduid, is het inmiddels bekend dat velen PTSS oplopen. Dat is ook erkend en daar krijgen ze erkenning voor, o.a. een “gewonden insigne” en veteranendag. Prima, dat verdienen ze en ik heb in de politiepraktijk ook meerdere keren met deze mensen van doen gehad. Wat een puinhoop heeft zo’n “militaire missie” van het persoonlijk leven van deze mensen gemaakt.

Inmiddels is ook bekend dat er in Nederland ca 300 politiemensen per jaar de dienst uit gaan (arbeids- en soms ook familie-ongeschikt worden) met PTSS. Ik merk alleen dat de politieorganisatie zelfs mensen die ziek zijn een verklaring laat ondertekenen dat de ziekte niet door de dienst komt… Later blijkt dan toch dat deze mensen PTSS door het werk hebben opgelopen. Ik vind het echt bij de wilde spinnen af dat je mensen die zo psychisch beschadigd zijn dat ze niet eens een krantenbericht kunnen lezen, een dergelijke verklaring of contract laten ondertekenen.
Het zelfde geldt voor het onderzoek naar de PTSS.. 6 kantjes vragen lezen en beantwoorden, terwijl je je niet eens op begrijpend lezen kunt concentreren. ???

Ik kreeg laatst nog te horen dat een collega die ruim de 50 jaar is gepasseerd en waarbij ook al PTSS is vastgesteld, toch nog van zijn manager te horen kreeg dat hij een bepaald percentage ziek gemeld zal worden omdat hij geen noodhulp meer kan, wil en mag draaien. Hij werkt gewoon een volle werkweek, maar niet in de noodhulp meer, maar dat is voor deze nitwit manager dus niet genoeg.

In mijn tijd als monteur van medische apparatuur was ik, maar ook een militair met een NBC taak, is voorzien van een dosi-meter. Die houdt de hoeveelheid straling bij die iemand oploopt tijdens het werk en bij een bepaalde drempelwaarde mag je dat werk niet meer doen.

De eerste jaren dat je politiewerk “noodhulp” doet heb je nergens last van. Na een heftig incident gewoon een nachtje slapen en ff rustig aan dan gaat het wel weer. Wat je dan nog niet door hebt is dat elk incident “iets” in je rugzakje deponeert. Je kunt niet zeggen wat precies, maar het is er wel. Zo tegen je 50e begin je dat rugzakje opeens te voelen, terwijl je er eerst niets van voelde lijkt het wel of de inhoud nu met de dag zwaarder wordt. Misschien is het wel traanvocht waardoor de inhoud opzwelt.

Waarom gaan we van politiemedewerkers ook niet gewoon bijhouden wanneer zij bij emotioneel ernstige incidenten betrokken zijn en boven een bepaalde score ze dan geen noodhulp meer te draaien, maar ander werk, minder emotioneel belastend. Voor een deel kunnen voorkomen dat mensen “stuk” gaan en helemaal niet meer werken.

Het lijkt mij ook gewoon dat de politietop ooit eens in de gaten krijgt dat een bepaald aantal jaren noodhulp wel het maximum is. Ik had het eigenlijk na 30 jaar noodhulp wel gehad.
Met één dag (24uur) in mijn noodhulp loopbaan van 3 zelfdodingen (verdrinking, verhanging en treinrails), het verdere aantal doden weet ik niet eens meer, maar het zijn er meer dan 200, waarvan sommigen in mijn armen de laatste adem uitbliezen en daarvan wil ik, uit zelfbescherming, ook niet meer weten.

Ik zeg niet dat ik PTSS opgelopen heb, maar ik heb wel een behoorlijke emotionele slijtage. Voorheen was ik stress-bestendig, tegenwoordig ben ik stress-gevoelig. Er is niet heel veel meer voor nodig om mij uit balans te brengen, zelfs de bijna 3 jaar “pensioen” hebben daar niet heel veel verandering in gebracht.
Weet dat ik niet zomaar in de omgeving kan wandelen zonder vele plekken tegen te komen waar bijzonder pijnlijke en stressvolle herinneringen liggen.

Vroeger gingen de “oudjes” naar bijzondere afdelingen, maar die plekken zijn inmiddels allemaal ingevuld door academisch opgeleide jongeren die dat werk een paar jaar doen en dan hun kennis ergens anders ten gelde gaan maken.

Noodhulp is permanente oorlogsvoering in de frontlinie van onze maatschappij en dat is niet voor mensen van boven de 50!
Mensen die dat wegwuiven.. er is een verplichting gedurende deze diensten voortdurend een kogelwerend vest te dragen en het vuurwapen voor gebruik gereed bij je te hebben… en dat is echt niet omdat het niet nodig is!

Advertenties

Read Full Post »

Vandaag was de dag dat we met een gezelschap van oud-collega’s een busreisje gingen maken. Het was weer prima georganiseerd en we hadden een lekkere touringcar met een leuke chauffeuse.

DSC_3731

We reden via Utrecht naar Ameide. Onderweg kregen we allerhande bijzonderheden gemeld over langs de route staande gebouwen.

Nu pikte ik niet alles op, want het was ook heel gezellig kletsen met oud-collega’s van wie ik er sommigen een behoorlijk aantal jaren al niet gesproken had.

DSC_3736

In het Wapen van Ameide kregen we een lekkere bak koffie of thee met een warme appelstroedel, met slagroom.

Hierna ging de rit over rivierdijken verder naar Drimmelen, waar we inscheepten en een rondvaart door de Biesbosch kregen.

DSC_3743

Onderweg stond een nette lunch klaar met koffie of thee. Gezellig tafelen was leuk, maar bovendeks bijpraten was ook leuk, onderwijl genietend van de omgeving.

DSC_3745

De laatst overgebleven boerderij in de Biesbos, nu in gebruik bij Staatsbosbeheer. Met de herfstkleuren was het bijna een schilderij.

DSC_3757

Een omgevallen wilg bood inmiddels in het oude wortelgestel woonruimte voor oever vogels en er waren diverse holen zichtbaar. Je kunt hier ook het heldere water zien, met de zandbodem.

DSC_3763

De PostNL postboot vaart hier ook nog steeds. Als ik het goed begrepen heb voor 7 adressen.

2015-10-09-11.19.15

Mijn telefoon heeft mooi vastgelegd waar we gevaren hebben. Op sommige punten was het vaarwater maar juist diep en breed genoeg en zag je het water snel langs het schip stromen.

Uiteindelijk hebben we twee uren gevaren en vooral veel gepraat.

Na de tocht reden we naar Schoonhoven. Oorspronkelijk was Woudrichem gepland, maar er waren een aantal mensen bij die inmiddels niet meer zo goed ter been waren en de kern van Woudrichem is alleen na een aardige wandeling te bereiken. Bij Schoonhoven kon de touringcar voor de poort geparkeerd worden.

DSC_3777

Door deze poort liep je zo het stadje in. De hoeveelheid zilversmeden was overweldigend te noemen.

DSC_3784

Er loopt één gracht door Schoonhoven, met een behoorlijk overdekt gedeelte. De bomen gaven weer het juiste effect.

DSC_3800

Vanaf de witte ophaalbrug bij een waterkerende deur aan de rivierzijde was er ook leuk zicht op Schoonhoven.

Iets verderop kwam ik een opvallende toren tegen. Ik kon vanaf een afstand niet zien wat de functie van het gebouw is, maar het zag er mooi en recent opgeknapt uit.

DSC_3803

Mij lijkt het een watertoren, maar wel een mooi uitgevoerde.

Na de wandeling nog even lekker een drankje genuttigd met het gezelschap op het terras van Café De Tol. Het was lekker weer en goed toeven buiten. Iets na 17:00 uur reden we uit Schoonhoven weg voor het diner in Haarzuylens.

DSC_3813

Dit was het restaurant aan de buitenzijde en binnen was een goede maaltijd.

DSC_3810

Ook hier was het weer gezellig kletsen. Ik heb de gehele dag door steeds andere tafelpartners gezocht en daardoor met lekker veel oud-collega’s van gedachten kunnen wisselen.

Na het diner reden we weer naar de Guishof.

‘s Morgens bij het instappen had ik nog even het idee, pas ik hier wel tussen? Maar aan het einde van de dag bleek dat ik het heel erg naar mijn zin had gehad. Allemaal mensen uit het goede hout gesneden.

Het was een leuke dag!

Read Full Post »

Vandaag was het heerlijk weer. Ik besloot weer eens een flinke wandeling te gaan doen. Ik liep vanaf huis door de Oostzijde van Zaandam en kwam uit bij Haaldersbroek. Wat is het daar mooi wonen met de herfstkleuren op het erf.

DSC_8509

Vervolgens kwam ik uit bij de polder Wormer. Het open landschap geeft daar ook wat moois.

DSC_8512

Al wandelend kwam ik op de Zuiderweg langs waar vroeger het Wormerbad was. Een buitenbad wat gemaakt was in een oude “braak” of dijkdoorbraak. Daar is nu een golfbaan en daar waren de mensen heerlijk in de zon aan het golfen.

DSC_8515

Het ziet er zo prachtig uit.

Ik was niet de enige op de Zuiderweg. Ten eerste was de A7 gedeeltelijk afgesloten en stond daar file. Kennelijk waren er nogal wat mensen die de Zuiderweg als sluiproute gebruikten. Maar er waren ook gewoon fietsers en ruiters. Dat is wel zo aangenaam om naar te kijken als je wandelt.

DSC_8519

Al wandelend over het fietspad langs de wijk Weidevenne kwam ik bij de Jisperdijk. Daar was een koppel zwanen wat heel dicht langs de weg gewoon bleef zitten en op een meter afstand niet eens narrig doen naar de wandelaar. Mooie plaatjes levert dat op.

DSC_8541

Bij het witte bruggetje ter hoogte van de Oosterdwarsweg had ik de keuze langs Jisp te gaan. Mijn voeten gaven aan dat het toch de Oosterdwarsweg moest worden. Juist over de brug zag ik dat de Wormerringdijk onderhoud gehad heeft en dat ik daar wel zou kunnen wandelen. Bij de Eilandspolderwandeling had ik ontdekt dat de meeste polderdijken behoorlijk goed te bewandelen zijn. Dat heb ik nu ook maar gedaan. Het was een leuke wandeling zo ongestoord langs de Wormerringvaart.

DSC_8547

Via de klapbrug bij de manege kwam ik op de Engewormerringdijk. De weg langs de Kalverpolder had nog een mooie verrassing. Ik zag hoe een reiger een mooie karper verslond. Het was een hele beste vis.

DSC_8557

De reiger ving de karper precies op het moment dat ik langs liep. Mijn gestamp heeft de vis misschien wel doen bewegen waarna de reiger de vis kon spiesen.

Via de Zaanse Schans vol toeristen kwam ik op de Julianabrug. Op de Zaanse Schans stond er een buitendeurtje van molen De Os open. Dat is de enige molen zonder wieken en stelling op de Zaanse Schans. Ik weet dat het binnenwerk wel aanwezig is, maar ik kon er nu een foto van maken.

DSC_8568

 

Poging straatroof van mijn camera.

Ik zag bij de kruising van de Guisweg met de Lagedijk te Zaandijk wel twee jongens tegen een heg hangen. Ik had de indruk dat ze toeristen aan het afleggen waren om te beroven. Ik was van de wandeling best wel moe in mijn vrije tijd heb ik niet veel zin in politiezaken als het niet strikt noodzakelijk is. Ik wandelde met mijn camera in mijn hand, gewoon met de schouderriem van de camera om mijn hand gewikkeld, over het trottoir richting huis. Nog even en dan ben ik bij Els aan de koffie was mijn gedachte. Ik was juist voorbij de Boschjesstraat toen ik twee snelle voetstappen achter mij hoorde en meteen daarop een harde ruk aan mijn camera. Ik draaide mij om en zag een neger jongen met beide handen aan mijn camera trekken. Zijn maatje stond een paar meter verderop. Het waren de jongens die ik tegen de heg had zien hangen bij de Guisweg. Helaas voor het jochie was ik wat sterker, groter en zwaarder. Hij liet toch relatief snel weer mijn camera los en de jongens zetten het op een rennen. Dat kon ik niet op mij laten zitten. De vrije tijd was opeens overwerk geworden. Ook werd ik van slachtoffer van een poging straatroof opeens jager op straatrovers. De jongens waren “intelligent” genoeg om de bij een sloot doodlopende Jan Bestevaerstraat in te rennen. Ik ben niet meer zo goed in hard rennen, maar heb wel een mooie telelens op de camera. Ik heb de rovers maar eens met de volle telelens op de foto gezet en ben vervolgens weer achter ze aan gerend.

Ik zag aan het einde van de straat de jongens juist nog een erf op klimmen en meteen daarop zag ik aan de andere kant van het water twee schimmen heel hard in de richting van de Boschjesstraat rennen. Ik draaide mij om en liep ook richting Boschjesstraat. Ik zag twee blanke mannen rennend uit de Boschjesstraat komen en ik zag dat ze de Jan Bestevaerstraat in renden, naar waar de rovers waren ontsnapt. Ook de rovers waren weer in de straat en werden door de twee rennende mannen tegen gehouden. Het duurde even voordat de rennende mannen door hadden dat ik van de politie was, maar ze hielden de rovers mooi ingesloten bij een geparkeerde auto. Ik kwam niet bij de rovers voordat ze mijn politielegitimatie gezien hadden.  De mannen hielde de rovers mooi vast en ik kon de meldkamer bellen dat er twee straatrovers door mij waren aanghouden. Binnen no time kwamen er twee politiewagens met collega’s om de verdachten over te brengen. Het bleek dat toen ze hoorden dat er gepoogd was mij te beroven dat ze bijna het rubber van de banden reden.

Ik ben ook mee gegaan naar het bureau om het “tikwerk” te doen. Uiteindelijk ging ik om 20:30 uur naar huis. Vier uur overwerk op mijn vrije zondag.

De officier van justitie is meteen gebeld. Aanstaande woensdag mogen de rovers zich gaan verantwoorden bij de officier van justitie. Gezien de straatroven van de afgelopen tijd komen deze heren in aanmerking voor nog veel meer straatroven. Aan mij hadden ze het verkeerde slachtoffer.

Ook alle lof voor de twee “rennende mannen”. Het bleek dat er een militair bij was die samen met een andere man zat te vissen en zij zagen de rovers aan de andere zijde van de sloot over de schutting klimmen. De mannen dachten dat de rovers inbrekers waren en zij kwamen zo snel als ze konden om zelf de “inbrekers” aan te houden. Super professioneel gewerkt door deze militair en zijn maat. Mooi gedoseerd en zeker!

Read Full Post »

Ik wandel bijna elke dag naar mijn werk en weer terug. Dat is precies 4 km heen en 4 km terug. Ik wandel door het groen van het Kogerveld en door het groen van het Burgemeester In ‘t Veldpark. Vanmorgen was het mooi weer en het opkomende zonnetje scheen laag aan de hemel. Wat is het toch lekker dat mijn telefoon ook plaatjes maken kan.

Onder de struikjes zag ik een mooie verzameling paddenstoeltjes.

IMG_20130926_075842

Weer een stukje verder hingen de vlierbessen bol van sap te glinsteren in de zon.

IMG_20130926_080111

Een kilometer verderop in ‘t Veldpark stonden zwammen in het dauw bevochtigde gras onder een boom. Gelukkig niet op een plek waar het DamTotDam dorp gestaan heeft.

IMG_20130926_081130

Helaas heeft de boom het ook zwaar te verduren en groeit daar op de plek waar ooit een behoorlijke “bil” uit is gezaagd een grote prachtig oranje elfenbank, zeker 50 cm groot.

IMG_20130926_081154

Na het werk om 17:00 uur wandelde ik weer naar huis en aangekomen bij het Zuideinde in Koog aan de Zaan bleek dat mijn collega’s de weg hadden afgesloten. Er was daar een “bil” van een eeuwenoude boom op een bushokje gevallen.

IMG_20130926_173612

De brandweer was daar samen met de gemeente bezig de boom te fatsoeneren. Het stuk waar de tak uitgebroken is was zwart van binnen. Ik heb het vermoeden dat daar ook de zwammen welig aan het groeien waren. Ik zag mijn stiefbroer Loek daar ook staan. Ik zeg nog tegen hem; “Het volgende stuk wat afgezaagd wordt valt naar beneden en rukt dat bushalte bord van de paal.” Loek keek me aan en lachte alleen maar, totdat er een paar minuten later gebeurde wat ik tegen hem gezegd had… Hoe kon ik dat nou weten? Niks geen helderziendheid, alhoewel het wel met kijken van doen had, gewoon een timmermansoog. Knipogende emoticon

Read Full Post »

Op 7 december 1971 was het de eerste keer dat ik een ambtsbelofte aflegde en daar was een geheimhoudingsbelofte met betrekking tot briefgeheim bij. Dit gebeurde in het kantoor van de directeur van het postkantoor Zaandam van het toen nog Staatsbedrijf der PTT. Uiteindelijk heb ik bij PTT 6 jaar in een vast dienstverband met gedeeltelijke taak gewerkt.  Op mijn salarisstrook stond besteller GT en ik heb heel lang gedacht dit was omdat ik snel mijn wijken liep.

Het was echter niet mijn eerste verblijf in een overheidsbetrekking. Ik was reeds in 1971 ergens in augustus door de MID gescreend en had 3 maanden in de school voor wapenelektronicamonteur van de Koninklijke Marine een stage voor de ETS doorgebracht. Nu ik er zo over na denk heb ik toen ook al een geheimhoudingsbelofte afgelegd.

Intussen was ik op 2 november 1974 in militaire dienst gegaan. Mijn diensttijd eindigde ergens in mei 1976. Ik ben meteen naar de brandweerkazerne bij mij in de straat gegaan. Ik werd daar aangesteld als gemeenteambtenaar vrijwillig brandwacht 2e klasse.

Ik werkte bijna 2 maanden als chef werkplaats bij een bedrijf in Amsterdam in de Warmoesstraat, maar zonder inwerken en zonder ervaring was dat gedoemd te mislukken.

Daarna werkte ik als tekenaar/werkvoorbereider/calculator bij Westinghouse in Zaandam. Maar na iets meer dan een jaar had ik dat wel gezien. In de elektro was geen geld te verdienen.

Op 1 oktober 1977 ging ik naar de politie opleidings school aan de Sloterweg 700 te Amsterdam. Ik was aangesteld bij de Gemeentepolitie Purmerend. Die is inmiddels in 1994 opgegaan in de Politieregio Zaanstreek-Waterland. Zo ongeveer per 1 januari 2012 zal de politieregio opgaan in de landelijke Nederlandse Politie.

Gisteren werd ik ontvangen door de korpschef. Ook mijn oude maat Rico was daarbij. Hij was 40 jaar in politie-dienst.

DSC_4690a

v.l.n.r. Hoofdcommissaris G.H.P.K. Huijser van Reenen, R. Op’t Eijnde, ik en mijn vrouw Els.

Tijdens de huldiging op de kamer van de korpschef kregen wij als jubilarissen een horloge met politie logo.

Klokje40jaar

Rico kreeg de medaille voor 40 jaar politie dienst. Ik kreeg deze medaille niet omdat het bij mij wel 40 overheidsjaren waren, maar geen politie jaren. Ik had dezelfde medaille reeds gehad bij 25 jaar politiedienst.

’s Avonds hebben we nog samen met de kinderen het jubileum gevierd en kreeg ik van de kinderen een mooie Lowepro SlingShot fototas.

Lowepro-SlingShot-202AW

Read Full Post »

%d bloggers liken dit: