Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for september, 2015

Groene Dijken Hiking

Van de week, toen ik het laarzenpad Wormer wandelde, kwam ik op het idee om ook maar eens langs de ringvaart van de Wormer in dit gedeelte te wandelen. Er is daar niet echt een pad, maar je kan er wel goed wandelen bovenop de nieuwe kruin van de dijk.

Op de fiets ging ik naar het brug van de Enge Wormer. Ik ging hierbij over de Julianabrug bij de Zaanse Schans en daar was het zodanig druk met toeristen dat ik besloot niet over de Schans te rijden maar gewoon het fietspad langs de Leeghwaterweg. Het leek wel Folkloredag zoveel toeristen waren er. Het zal wel door het mooie weer gekomen zijn.

Ik stalde mijn fiets bij het bruggetje van de Enge Wormer en begon daar mijn wandeling. Ik zag dat de waterberging die een paar jaar geleden is aangelegd behoorlijk van water was voorzien.

DSC_3533

Hier vandaan ging het in de richting van het witte bruggetje over de ringvaart bij Jisp.

DSC_3538

De Westerdwarsweg in de Wijdewormer ziet er hier anders uit dan aan de andere kant van de polder. Hier is geen asfalt. Het viel wel weer op hoe groen of het gras in de lekkere zon toonde.

DSC_3542

Ik was zo ongeveer in het midden tussen de Westerdwarsweg en de Oosterdwarsweg toen ik opeens geplons in het water hoorde. Daar kwam een langeafstand zwemmer langs. Dit was voor mij onverwacht. Ik heb dit water meerdere keren met mijn kajak gevaren, zelfs wel met een dienstboot, ook schaatsend ben ik er geweest, maar ik heb er nog nooit gezwommen.

Het laatste stuk van de dijk was niet onderhouden en daar stond het gras wel hoog en waren er distels. Maar ik kwam toch bij de witte brug en ging daar de ringvaart over. Vervolgens linksaf over de Jisperdijk in de richting van Jisp.

DSC_3543

Je moet hier gewoon rechtdoor lopen, links langs het huis op de foto en dan kom je op het gedeelte van de dijk wat weer richting de Enge Wormer loop.

DSC_3544

Onderweg waren er verschillende paddenstoelen, waaronder deze. De bovenzijde is een beetje wasachtig wit. Zo mooi als ie stond in het zonnetje. Ik moest daar een foto van maken.

DSC_3545

Hier was aan de kruin van de dijk helemaal niets gedaan en was maar net een voetspoor zichtbaar. Het is best vermoeiend om daar doorheen te lopen. Ik was ook blij dat ik een lange broek aan had. Zoveel distels als daar groeien.

DSC_3546

Het was wel genieten van het echte Zaanse landschap, veenweide, koeien, watermolentje, blauwe lucht met wat wolken. Daar loop je zomaar midden tussen door.

DSC_3549

Tijdens de wandeling kwam ik twee keer een sloep tegen in de ringvaart. Het was er ook een uitgelezen dag voor.

Ik liep zomaar door tot aan de het bruggetje Enge Wormer en gelukkig stond mijn fiets daar nog.

Ik ging weer op de fiets naar huis en maakte daar de score op.

10 km fietsen en 10 km wandelen 2:15 uur in beweging. Is weer goed voor het lijf.

Advertenties

Read Full Post »

Wormer laarzenpad

In de krant had gestaan dat vandaag het Wormer laarzen pad geopend zou worden. Helaas dit pad in dit jaar nog maar tot 15 oktober toegankelijk. Volgend jaar van 15 juli tot 15 oktober. Ik had jaren gelden het laarzen pad bij de Zaanse Schans samen met Anna gelopen en dacht bij laarzen pad aan haar. Het was een goed idee om dit pad samen te doen. Al chattend kwam de vraag Wanneer? Dat werd al snel met een blik naar het mooie weer buiten “Nu?” ja dus.

We stapten op de fiets en reden naar het begin van het pad aan het Oosteinde in Wormer. Voor mij was het ruim 7,5 km fietsen ca 15 min vandaag.

Anna kwam ook en we gingen aan de wandel.

DSC_3510

Een mooie hemel, windstil, lekkere temperatuur en water als een spiegel in de polder.

DSC_3512

Het eerste stukje is nog landbouwweg.

DSC_3513

De woning van Anna was vanaf deze weg ook te zien.

Iets verder op werd het een slap weiland, waar de schoenen van Anna niet echt op berekend waren, maar waar zij zich vakkundig zonder natte voeten door heen wist te werken.

DSC_3515

Verderop zagen we nog net het gezelschap van de officiële opening gaan. Ze waren juist de ringdijk op gelopen.

DSC_3516

Wij liepen ook de ringdijk op. Deze is duidelijk zichtbaar recent goed verstevigd en ziet er solide uit. In het riet van de ringvaart, nabij de kano overstap zagen we de schelpen van zoetwatermosselen in het riet liggen. Welke vogel daar een feestmaal gehad heeft weet ik niet, maar er lagen behoorlijk veel schelpen.

DSC_3520

Langs de ringdijk kwamen we uit bij de Enge Wormer. Waar dit dijkje de hoek om gaat staat een oud huisje. Jammer dat het zo in verval is geraakt. Ik was er tijdens mijn  werk ooit eens binnen geweest en toen woonde er een oude dame.

DSC_3524

Nu is het dicht getimmerd en zit er zelfs een groot gat in het dak. Het is een mooi plekje geweest.

Onderweg zagen we een roofvogel zijn rondjes draaien op de thermiek van het mooie weer. Jammer dat ik geen betere lens heb. Zo in de zon was het een spectaculair gezicht.

DSC_3529

Inmiddels weet ik, mede door de vele reacties, dat het hier om een Buizerd gaat.

Over de weg liepen we naar het Kerkepad, een ander stuk fiets/wandelpad wat ons langs de IJsbaan weer naar Wormer voerde. Dit voerde ons in een rechte lijn weer naar het begin van het wandelpad. Ik vond het leuk van Anna allerhande zaakjes te horen over woningen waar we langs liepen. We hadden 7,7 km gewandeld.

Ik fietste weer, me langs toeristen worstelend over de Zaanse Schans  naar huis. Ik zette mijn fiets in de schuur en terwijl ik de achterdeur open maakte begon het te regenen… hoezo planning

Read Full Post »

Nu er een grote stroom vluchtelingen op ons toe komt moest ik denken aan de tijd dat onze buren een gezin uit Kosovo onderdak boden.

Omstreeks 1990 gingen onze buren Errie en Yvon op vakantie met hun als tijdelijke camper ingerichte bus. Ze reden door naar Joegoslavië. Naar later bleek, zelfs naar Prishtina in Kosovo.

Ik schat dat het 1994 is geweest toen er opeens een onbekende man met donker haar en een kalende kruin bij mijn buren in huis was. Het bleek een man die zij op vakantie ontmoet hadden. Een journalist uit Prishtina in Kosovo, toen nog onderdeel van Servië. Ik kon wat Frans met deze man praten en al doende bleek dat hij alleen een tas bij zich had. Hij was gevlucht van huis en haard omdat hij een voor de Serven kritische reportage had gemaakt. Hij stond op de “dodenlijst” vertelde hij zelf. Hij koos er voor gewoon als gast van mijn buren hier te verblijven, zonder asielaanvraag.

Hij vertelde dat zijn vrouw en twee zonen nog in Kosovo verbleven. Korte tijd later kwam de oudste zoon ook naar mijn buren. Hij moest in militaire dienst in het Joegoslavische leger en aangezien dat voornamelijk uit Serven bestond en dat dit leger steeds meer overheerste in Kosovo en omdat er nogal veel Kosovaarse dienstplichtigen sneuvelden was hij ook naar Nederland gevlucht.

Mijn buren zorgden er voor dat deze jongeman bij een privé leraar zo snel als mogelijk Nederlands leerde en een paar weken later konden we al een aardig gesprek met hem voeren. Uiteindelijk werd besloten dat hij asiel in Nederland zou aanvragen. Hiervoor moest hij wel naar een AZC, ergens in de buurt van Eindhoven. Hij moest daar ook verblijven.

Regelmatig maakten we een praatje “over de schutting” met de Kosovaarse man. Hij heet Mon van zijn voornaam. Ik kwam meer te weten over deze man. De vader van zijn vrouw was directeur of zoiets van het elektriciteitsbedrijf in Prishtina en zijn vrouw was onderwijzeres of kleuterleidster. Ze woonden in een gewoon mooi vrijstaand huis en waren van alle gemakken voorzien. Zelfs een computer hadden ze en video en alles. Trots en verdrietig liet hij foto’s van het huis zien. Het huis was inmiddels verwoest omdat de Serven Mon te pakken wilden nemen.

Op een gegeven moment was Mon zomaar weer weg. Later was hij weer terug, nu met zijn jongste zoon. De jongste zoon was bijna 18 jaar en moest dan ook het leger in. Hij had hem, met gevaar voor eigen leven, opgehaald uit Prishtina.

In de jacht op Mon hadden de Serven het klaslokaal van Spressa, zijn vrouw, terwijl het lokaal met kleine kinderen gevuld was, volgepompt met traangas en hadden ze de vrouw bont en blauw geslagen omdat ze wilden weten waar Mon en de zonen uit hingen. Mon ging ook Spressa ophalen.

Inmiddels mocht de oudste zoon ook bij onze buren verblijven en was het gezin compleet. Het was gewoon regelmatig gezellig. Mijn vrouw en de vrouw van Mon konden het heel leuk met elkaar vinden. Met een grote groep samen eten is altijd gezellig. Omdat het niet zo fanatieke moslims zijn had Els op een gegeven moment zelfs halal snert gemaakt en die was nog lekker ook. Alcohol was geen probleem, varkensvlees wel.

SesA0339

We gingen met de Pinksteren naar Zeeland op de camping Duinhoeve en daar kwamen onze buurtjes, samen met de Kosovaarse gasten, ons bezoeken. Het werd daar ook heel gezellig en het lukte ons om beddengoed te regelen voor de nacht.

1994-Burgh-Haamstede-05

We sliepen met 10 mensen en 2 honden in onze vouwwagen.

In de zomer op de camping en in de winter op het ijs. Mon was van alle markten thuis.

MonSchaatsen1

Na ongeveer een jaar bij de buren verbleven te hebben besloot het gezin naar Duitsland te gaan en daar asiel aan te vragen. Ze kregen daar een woning in Wilhelmshaven, waar toen meer Kosovaren verbleven. Ze kregen Duitse les en de jongens gingen naar school. Moeder werkte in een tuinderij. Mon handelde wat of plukte appels.
We zijn daar ook gezellig een weekeinde op visite geweest. Daar was ook familie uit Albanië over gekomen. Die waren op visite en gingen ook weer terug naar Albanië. Het was wel grappig hoe weer een grote groep slaapgelegenheid moest krijgen in die kleine woning. De bedden waren voor ons en daar viel niet over te twisten en de bank en vloer waren voor onze vrienden.

Scan1009

Het eten was ook weer een feest. Het is ongelofelijk hoeveel eten Spressa kon maken van een pak meel. Mooie grote ronde bakplaten vol en lekker! Een filodeeg gerecht met spinazie er tussen kan ik me nog herinneren.

Toen we weer naar huis gingen kregen we een paar stekjes mee van de plantjes waarmee ze op de kwekerij werkten.

IMG_2768

Uiteindelijk is de woning in Wilhelmshaven door brand vernietigd en verwaterde het contact. Ik heb begrepen dat zaken doen tussen vrienden dodelijk voor de vriendschapsrelatie is geweest. Dat gaat dan om onze buren. Wij hebben geen zaken gedaan.

Jaren later stond opeens de oudste zoon aan de deur. Hij was met de auto en had een mooie bos bloemen. Hij moest voor handel naar Rotterdam en besloot even langs ons te rijden.

Drie jaar geleden ontving ik een heel korte email terwijl we op vakantie in Frankrijk waren. De vakantie waarin ik in Frankrijk aan mijn hart geholpen werd. In de chaos is deze mail en en het adres van Mon verloren gegaan.

Door de huidige vluchtelingen problematiek en het ontstaan van Google en YouTube besloot ik eens te zoeken.

Ik trof op YouTube een kanaal van de Kosovaarse radio- en tv satelliet zender RTK met daarop een serie van uitzendingen genaamd Zëri Ynë. Volgens mij betekent dat Onze Stem. Het gaat over Kosovaren in het buitenland, waar ook ter wereld. Tot mijn plezier zag ik dat Mon de journalist was. Redacteur en presentator. De familie zit dus weer op de plek waar vandaan ze gevlucht waren.

2015-09-20-22.46.15

Natuurlijk heb ik gereageerd naar de zender en ik ben benieuwd hoe dit verder loopt.

Intussen heb ik mij ook aangemeld bij Vluchtelingenwerk als vrijwilliger. Ik kan vast wel wat voor ze betekenen met mijn bult aan ervaring. ik heb zeker meer dan honderd gesprekken gevoerd met “inburgeraars” voor hun portofolie toen ik nog bij de politie werkte.

De plantjes staan nog steeds in de tuin en telkens als ik er naar kijk als ik er langs loop dan denk ik “Hoe zou het met Mon en Spressa gaan?”

Ik heb nog een héél klein beetje Albanese Raki (van vijgen gestookt) staan en in een zeldzaam geval neem ik daar een slokje van “Gëzuar !” Mon en Spressa.

Trouwens, ik denk zomaar dat deze vluchtelingen u geen belastinggeld hebben gekost. Ze hebben ons leven wel verrijkt en onze horizon verbreed.
Faleminderit dhe lamtumirë – Bedankt en tot ziens

Read Full Post »

Pimpelmezen wake-up call

Ik zat vanmorgen achter mijn pc en opeens hoorde ik tikken op hout. Ik keek naar buiten en zag een Pimpelmees tegen de bamboe paal van de buren tikken. Ik zag dat een andere Pimpelmees het nestkastje tegen de gevel inspecteerde.

IMG_2763

Verdorie dat kastje moest ik nog schoonmaken. Het afgelopen jaar had een Pimpelmezenfamilie daar hun woning gehad en waren er een aantal jongen uitgevlogen.

IMG_2760

Één van de jongen bleek gesneuveld en het restant was verdroogd.

De tweede nestkast hangt tegen de schuur.

IMG_2764

Deze kast bleek niet gebruikt te zijn. Ik heb eerder wel in deze kast Pimpelmezen gehad.

IMG_2766

Het derde kastje hangt tegen de schuur van de buren en daar hebben we een Pimpelmees steeds in en uit zien vliegen. In dit kastje bleek alleen wat nestmateriaal.

IMG_2761

Als laatste was het nestkastje op de pizzahut aan de beurt.

IMG_2767

In dit kastje lag nestmateriaal en een zevental eitjes die niet uitgekomen waren. Waarschijnlijk is een jong katje van de buren daar de oorzaak van. Die was nogal nieuwsgierig. De oude katten van de buurt kwamen niet bij het nestkastje.

IMG_2762

Alle kastjes zijn weer schoon en nu maar hopen dat de Pimpelmezen ze weer gaan gebruiken.

Read Full Post »

De kraan boven de gootsteen van onze caravan lekte en dat was behoorlijk vervelend. Nu had ik in Zeeland ook al een gebroken aansluiting van de kraan in de natte groep van de caravan. Het zijn beide kranen van Reich en niet bepaald gratis.

Wat er aan de kraan lekte was de uitloop en dan precies het gedeelte wat 360° kan draaien. Ik bekeek het eens goed en zag een scheurtje in de lengte van de uitloop. Kennelijk was de klep boven de wasbak dicht gedaan terwijl de kraan daar nog tussen zat. Wie het gedaan heeft weten we niet, maar ik was het zeker niet.

Op de site van Reich bleek dat vrijwel alle onderdelen van de kraan los te verkrijgen zijn, behalve het gedeelte wat ik nodig had. Op de sites van Obelink en Vrijbuiter zag ik dat de kranen ca € 60 kosten.

Vanmorgen naar Vrijbuiter en daar kon ik hem zo pakken. Nog een setje slangenklemmen er bij en weer naar huis.

Ik moest eerst alle lades uit het keukenblok halen en een gasleiding zat ook in de weg. Het werd een gepriegel en uiteindelijk heb ik de gehele kook- en spoelbak uit het aanrecht geschroefd en daardoor kon ik juist bij de bevestigings moer van de kraan.

De nieuwe kraan was snel geplaatst en omdat deze nu een F-aansluiting met twee slangen heeft was de montage een stuk makkelijker dan met de korte A-aansluitingen.

Ik had toch ruim 2 uur nodig om alles weer in orde te maken.

IMG_2757

Het hoekje waar de kraan in gemonteerd zit.

IMG_2754

Van boven zie je er weer niets van, maar we merken wel dat ie niet meer lekt. Je kunt zo wel zien hoe de zwarte klep de kraanuitloop kan raken als je even niet op let.

Nu gaat de caravan weer voor de winter de stalling in. Misschien als er nog een tropische week in oktober komt dat ie er nog uit gaat, maar ik denk van niet.

Read Full Post »

Lekker fietsen

Vanmorgen werden we wakker met een mooie zonsopkomst.

DSC_3417

Het werd al snel een lekkere temperatuur en zo rond 10:00 uur ben ik op mijn fiets gestapt om eens flink te bewegen voor mijn hart en om wat leuke foto’s te maken.  Ik koos er voor om vlak bij de camping een deel van de Noordzee-route te rijden. Dit is een fietsroute langs de kust van Den Helder tot Sluis.

Vlak bij Renesse keek ik even over het duin en zag mensen hun hond uit laten.

DSC_3421

Even verderop gaat het fietspad op een paar meter van het strand. Ik ging daar toch ook nog even kijken en zag geen mens, alleen de strandcabines.

DSC_3431

De fietspad ging verder tot het Duinhoevepad in Nieuw-Haamstede. Daar gaat het bijna recht omhoog en ik moest van de fiets om boven te komen. Daarna ging het net zo hard naar beneden en kwam ik over de 50km/h op een fiets op het fietspad. De Noordzee Route leidde me via Burgh naar Westerschouwen. In Westerschouwen had ik wat moeite de weg te vinden naar het fietspad langs de Oosterschelde, maar ik kwam er uiteindelijk toch.

IMG_20150909_104123

Terwijl ik fietste zag ik een paar langharige en langhoornige schapen lekker genieten van de zon.

DSC_3436

Het dijkfietspad bracht mij langs de haven van Burghsluis, waar een paar leuke schepen lagen en waar een mooie rust heerste.

DSC_3440

Na Burghsluis  kwam ik een plaatsbord Koudekerke tegen. Het enige wat over gebleven is van het dorp Koudekerke is de kerktoren. De rest van het dorp is door de eeuwen heen opgeslokt door de zee van de Oosterschelde. Het is best een raar gezicht.

DSC_3443

Vanaf Koudekerke is de voormalige werkhaven Schelphoek dichtbij. Hier was een grote dijkdoorbraak tijdens de watersnoodramp van 1953. Het gat in de dijk is gedicht met caissons en de restanten zijn  daar nog zichtbaar van, eveneens van caissons die hier gebouwd zijn. Helaas is de grote werkkade inmiddels gesloopt, slechts een klein deel is nog aanwezig.

DSC_3457

Vanaf Schelphoek fietste ik via Serooskerke weer naar de camping toe. Zo rond de lunch arriveerde ik daar weer.

De middag brachten we lekker zonnend en lezend door. Onze naaste Duitse buren moesten vandaag voor een paar ziekenhuisbezoeken terug naar huis en we hebben afscheid genomen en houden contact via Facebook.

Zo rond 20:00 uur zag ik dat het dit keer, in tegenstelling tot andere avonden, een mooie zonsondergang zou worden. We zijn maar snel naar het strand gegaan om dat samen te bekijken.

DSC_3474

Het was een mooie dag zo tussen een fraaie zonsopgang en een nog mooiere zonsondergang.

Read Full Post »

Markt in Goes

Vandaag was er markt in Goes. Ook onze Duitse buurtjes reden er naar toe.

We reden via Zierikzee en de Zeelandbrug naar Goes toe. We wisten niet precies waar de markt was en daarom parkeerden we de auto in een parkeergarage met de naam Centrum. Na één keer vragen bleek dat de markt twee straatjes bij de garage vandaan was.

DSC_3397

Op de markt zag ik een schoenenstal en daar lagen een paar klompen zoals ik die graag draag. Mijn klompen zijn inmiddels versleten tot op de draad. De neuzen zijn door en de hakken scheef. Het zijn van die klompen met een lederen bovenzijde een rubber zool en een houten binnenzijden. De man had ze in mijn maat en met één keer passen waren ze verkocht.  € 29,95 voor hopelijk weer 3 jaar. Toen we nog even verder liepen was er een man en die verkocht stofragers voor de radiatoren. Dat was iets wat ik al een tijdje zocht omdat ik eigenlijk een paar radiatoren wil opknappen, maar het stof er niet goed tussen uit krijg voordat ik de verf er op doe.

Ook nog lekkere harde bollen en een warm gebakken visje mee voor de lunch op de camping.

We hebben nog een kleine rondwandeling gemaakt in Goes, waarbij we bij de haven uit kwamen. Dat is best een schilderachtig plaatje.

DSC_3399

Ook de “zeezijde” van de haven is leuk om te zien.

DSC_3401

We gingen weer naar de parkeergarage en volgden de route naar de uitgang. Ik weet niet wie die bedacht heeft, maar het had meer weg van een achtbaan op de kermis. Uiteindelijk konden we de garage verlaten en reden we richting Veere en vervolgens over de Oosterscheldedam.

DSC_3407

Op het voormalig werkeiland Neeltje Jans hebben we een kleine stop gemaakt en wat in de rondte gekeken. We zijn al een keer of drie aan de zijde van de tentoonstelling geweest en nu hebben we even aan de zeezijde gekeken. Ik keek vooral of er goede visplekken zijn.

DSC_3408

Hier een blik op de doorgang “De Hammen” en de kust bij Haamstede. Het haventje is nu niet in gebruik.

DSC_3413

Wat ons op viel was dat er vrijwel geen vissende mensen waren. Dat terwijl voorheen hier tientallen mensen stonden te vissen. Op de camping hebben we lekker de visjes opgegeten en zijn we in het zonnetje gaan zitten lezen. Aan het einde van de middag kwamen de wolken weer terug. Nu maar afwachten wat de avond brengt.

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers liken dit: