Feeds:
Berichten
Reacties

Fabiënne op de camping

Maandag was het niet zulk mooi weer en voor dinsdagmorgen had ik een afspraak met de Verweij voetzorg voor een paar nieuwe steunzolen. De oude steunzolen dateerden van 1997 en waren wel aan vervanging toe.

Het zeulen met de kussens als we een nachtje thuis slapen begon ons ook te vervelen en eindelijk, na al die jaren hebben we een set kussens extra gekocht zodat die in de caravan kunnen blijven liggen. Dat maakt het weer een stukje comfortabeler.

Fabiënne werd nu ‘s morgens door Arjan gebracht en dat scheelde ook weer. Ik moest mijn voorraad medicijnen voor de komende drie maanden ophalen en daarna naar de voetzorg.

Ik had mijn oude wandelschoenen mee genomen. Het slijtpatroon van ruim 4000 echte kilometers  was duidelijk voor de specialist. Ik was bang dat ik een probleem met mijn voeten had, maar zij vond juist dat ik mijn voeten keurig afwikkelde. Ik had inmiddels wel “stijve” voeten gekregen, niet zo flexibel meer, maar daar was weinig aan te doen. Er werden verschillende soorten afdrukken gemaakt van mijn voeten en mijn nieuwe schoenen, Meindl Kansas,  werden ook gecomplimenteeerd… dat zijn hele goede schoenen.

Hierna nog even naar de Lidl voor de boodschappen en toen reden we samen met Fabiënne naar de camping.

Na de lunch wilde oma even met Fabiënne naar het piratenschip. Ik vond het leuk om daar een foto van te maken.

DSC_6350

Als opa en oma lekker gek doen met je kleindochter. Mooier is er bijna niet.

DSC_6351

Kennelijk was Fabiënne nog wat moe van het kinderdagverblijf van gisteren en van het klimmen en klauteren op het piratenschip, want ‘s middags wilde ze alleen maar tv-kijken.

We zijn maar vroeg gaan eten en Fabiënne ging lekker om 19:00 uur haar slaapzakje in.

Wij hebben in de voortent met het kacheltje aan tv zitten kijken en gingen er ook op tijd in.

Advertenties

Mooi wandelweer

Vandaag begon de dag met behoorlijke mist.

DSC_6311

Zo tegen de middag werd het beter en kwam de zon door. Ik besloot zomaar een stuk te gaan wandelen en besloot over de camping Bakkum naar het Duinmeer te wandelen.

DSC_6315

Als kind kwamen we hier vaak. We namen dan wat oud brood mee en gingen naar de Karpervijver. Ik herinner met nog de grote bekken die plop, zomaar een halve snee brood verorberden. Vanaf de Karpervijver ging ik noordwaards en op een gegeven moment weer richting zee. Er zijn daar zulke leuke bos- en duinpercelen. Ik was van plan even op het strand te gaan kijken en kwam onderweg het uitkijkduin tegen. Dat is weer een mooie oefening om de conditie te verbeteren. Onderweg naar boven zag ik wat mijn pad over steken.

DSC_6323a

Deze hagedis was heel fotogeniek en bleef mooi poseren. Zelfs toen er nog een mevrouw bij kwam staan en vroeg waar ik naar keek. Ook zij vond het een heel mooi beestje.

DSC_6324

Op dit duin waren allemaal mensen en ik heb even voor een jong gezin een foto van alle gezinsleden tegelijk gemaakt met hun smartfoon. Dat werd zeer gewaardeerd. Op het duin kun je ook heel goed zien hoe hoog het duin bij de strandopgang is. Het pad loopt er echt op het hoogste punt over heen en elke keer dat ik daar klim gaat het beter.

DSC_6330

Op het strand bleken er zelfs nog een aantal zonaanbidders te zijn. Het was er ook goed weer voor.

Ik liep over het strand naar de strandopgang waarover ik weer naar de camping terug kon wandelen.

DSC_6339

Inmiddels zijn het paviljoen en de huisjes bij deze strandopgang weer weggehaald voor de winter. Hier de derde klim van de dag in deze wandeling voor mij.

DSC_6340

Eenmaal boven bleek dat er nog heel wat mensen van plan waren naar het strand te gaan. Ik wandelde over dit pad naar beneden. Onderweg nog even genietend van een handje duindoornbessen.

Op de camping liep ik over het deel “Sport en Spel”.

DSC_6342

Het viel mij op hoeveel huisjes er nog verhuurd waren. Dit is de verhuuraccomodatie van de camping.

DSC_6344

De laatste 200 meter en ik was weer bij de caravan. We hebben nog heerlijk zitten lezen in de zon. Het was zelfs erg heet op een gegeven moment. Weer een mooie wandeling van 9,6 km met drie zware klimmen in mul duinzand.

Ik heb hier al eerder gekeken, naar aanleiding van een krantenberichtje over het schoonmaken van de Nazi V1 raketlanceerplaats Castricum. Vandaag ging ik op de fiets even een klein stukje het duin in. Via de Zeeweg en Johanna’s weg, belande ik op de Breedeweg. Ik wist dat de lanceerplaats aan de Willemslaan zou moeten liggen en reed de Willemslaan op een gegeven moment op. Ik reed tot aan het einde en had nog steeds niets gevonden. Dan maar helemaal terug. Uiteindelijk kwam ik bij de kruising van de Willemslaan en de Breedeweg de lanceerplaats tegen.

DSC_6304

De lanceerplaats was nog goed te zien. Deze lanceerplaats is aan het einde van WW2 gebouwd. Ik begreep dat er verschillende gebouwen in de buurt waren gevorderd door de Nazi’s om daar de V1 op lancering te kunnen voorbereiden. Als ik het goed onthouden heb moesten de “kruisraketten” nabij de lanceerplaats opgebouwd worden. Er moest brandstof in de vleugels moesten gemonteerd worden. De stoomgenerator moest gevuld worden met waterstofperoxide en ook het richtings kompas moest gesteld worden. De baan ligt precies naar Londen gericht.

De Castricumse lanceerplaats is nooit gebruikt en was ook nog niet voorzien van de 45m lange ijzeren stelling waarop de raket gelanceerd moest worden. Wel schijnen de voeten voor de ijzeren stelling aanwezig te zijn.

DSC_6306

Je schijnt aan het putje van de lanceerplaat te kunnen zien of de stelling gebruikt is. Hier stroomde het afval van de stoomgenerator in.

Met een uurtje was ik weer terug op de camping waar we nog weer lekker in de zon hebben gezeten.

Op een gegeven moment kwam er een man met een kar met houtsnippers over het pad langs de caravan. Ik sprak hem aan en zei dat wij daar wel wat van wilden hebben zodat er minder zand in de voortent en caravan kwam.

Dat werd meteen geregeld.

IMG_20170925_112914

De houtsnippers composteren en daardoor kan er volgend jaar gras gezaaid worden volgens de medewerker van de camping.

Wandeling Kennemer Duinen

Vandaag besloot ik nog een wandeling te maken in de Kennemer Duinen, voornamelijk om mijn wandelschoenen nog beter in model te krijgen. Het is even een werkje, maar dan heb je er ook jaren plezier van. Met natte schoenen vertrokken. Uit voorzorg had ik een paraplu meegenomen en dat bleek later geen overbodige luxe.

Ik liep de camping af door het kleine paadje en aan de overzijde van de Zeeweg ging ik meteen het bos in.

Over leuke kleine paadjes wandelde ik naar het eerste inlaatgebied.

IMG_20170922_100355 

Ik wilde eigenlijk midden door dit gebied omdat daar wel een weg getekend staat op de stafkaart. Helaas bleek dit een werkweg en verder verboden toegang. Dan maar over de toegelaten weg. Daar wordt door maaien kennelijk een voetpaadje gerealiseerd zodat je niet tussen de fietsers op de klinkerweg hoeft te wandelen. Helaas is dit paadje inmiddels op een aantal plekken weer open geploegd door een aantal mountainbikers, de sportieve slopers.

IMG_20170922_101526

Onderweg kwam ik een mooie geplofte paddenstoel tegen, volgens mij een boleet. Kennelijk zijn er ook dieren die zich daar te goed aan doen.

Nog een klein stukje verder en daar hoorde ik het geruis van “De Kwal” of te wel de inlaat van het voorgezuiverde IJsselmeerwater in het infiltratiegebied.

IMG_20170922_102415

Dit water zakt door een kanalenstelsel in de grond en wordt op vele meters diepte weer opgepompt om drinkwater van te maken.

Ik liep over een zijkant van het zweefvliegveld naar het zuiden en kwam bij een ander stukje van het gebied waar inmiddels de na de Tweede Wereldoorlog aangeplante Grove Dennen grotendeels verdwenen zijn. De aan- en afvoerkanaaltjes zijn wel mooi om te zien.

IMG_20170922_104350

De Van Oldenbarneveldweg werd opeens verboden toegang. Via de Valleiweg liep ik door een gebied waar Schotse hooglander runderen liepen te grazen. Een hardlopende man in een fel geel trainingsjack deed ze niets. Het begon te regenen en toen ik mijn paraplu op stak werden de beesten al onrustig en toen ik naderde met opgestoken paraplu gingen ze allemaal verkassen. Ik wandelde rustig door.

Bij de Valleiweg was. een bord met uitleg hoe het gekomen was dat de dennenbomen allemaal weg waren. Het was iets dat de bomen inmiddels volwassen waren en dat de ondergrond en de waterstand niet met de groei van de bomen overeen kwam, waardoor de bomen bevattelijk werden voor plagen door kevers en zwammen en daardoor af sterven.

IMG_20170922_105804

Grote zwammen helpen ook bij het verwijderen van de laatste resten van de grove dennen.

IMG_20170922_112005

Toch wel grappig om te zien dat er zomaar weer een stuifduin aanwezig is.

IMG_20170922_114155

Via mooie bospaden ter hoogte van Heemskerk liep ik weer terug naar het Noorden en kwam zo terecht bij een toegang tot het zweefvliegveld. De bomen waren open en het veld was toegankelijk. Ik ben helemaal over de dubbele start- en landingsbaan in de richting van het clubhuis van de Eerste Zaanse Zweefvlieg Club gewandeld.

IMG_20170922_123017

Op de vliegbasis Woensdrecht ben ik wel tijdens een oefening over de startbaan gewandeld, maar dit was toch mooier. Het is een grasbaan en niet zo heel erg vlak als ik gedacht had. Wel ook hier veel paddenstoelen.

IMG_20170922_123402

Via bospaden kwam ik langs de Brabantse Landbouw en uiteindelijk wandelde ik de camping weer op. Ik had 15,6 km gewandeld in de regen. Helaas waren mijn schoenen nog steeds niet droog, maar wel prima naar de vorm van mijn voeten. Het was weer een mooie wandeling met veel ups en downs, door de heuveltjes en duintjes. Op de bospaadjes kwam opeens de gedachte bij mij op of de NAZI V1 lanceerplaats nog zichtbaar zou zijn. Daar ga ik morgen wel even kijken.

Fietsen Bakkum naar Bergen

Vanmorgen stonden op met mist en kou. Vannacht is het 5°C geweest en dat merkten we wel. Al snel kwam de zon op en dat leverde dit mooie plaatje op.

DSC_6258

De koude en de mist was snel verdwenen en we konden om 10:00 u al weer buiten in de zon zitten.

DSC_6264

De hele dag bleef het verder mooi weer. Buienradar voorspelde nog we een stevige bui rond 14:00 uur en daarom heb ik maar even een regenjas in de zijtas van mijn fiets gedaan toen ik het plan ging uitvoeren om van Bakkum naar Bergen te fietsen, zo veel als mogelijk door het duingebied.

Onderweg kwam ik al snel weer paddenstoelen en zwammen tegen.

DSC_6266

Deze boomstronk wordt opgeruimd door een zwam met een doorsnede van tenminste 30 cm. De stronk zal dan vast wel snel verdwenen zijn.

Ik fietste met wat tegenwind naar Egmond. In Egmond koos ik een binnendoor weggetje naar Bergen en juist waar dat weggetje weer op de grote weg naar Bergen uit komt is een boeren camping die een stuk van de door de Duitse bezetter in 1940-1945 geconstrueerde Atlantikwal. In dit geval zijn het Drakentanden waar de tanks op zouden moeten stranden.

DSC_6270

Na 75 jaar staan deze Drakentanden er nog steeds goed bij. Niks geen last van betonrot.

Ik ging de eerste beste gelegenheid rechts af, weer het duingebied in. Op het fietspad stond de directeur van de langhoornige langharige grazers, volgens mij Schotse hooglanders.

DSC_6271

Zo te zien kan het wel een vechtersbaas zijn want zijn ene hoorn staat hele maal scheef op zijn kop. Zijn dames deden het rustiger aan, die lagen lekker in de schaduw te herkauwen.

DSC_6272

Nog een paar klimmen en afdalingen en toen waren de eerste rietgedekte huizen van Bergen aan Zee zichtbaar. Ik fietste de boulevard op. Het was wederom een Duits festival, vrijwel alleen Duitse kentekens.

DSC_6275

Mijn goedenmiddag werd ook netjes beantwoord met Gutenmittag, maar dat begreep ik wel hoor. Wat ik niet begreep was het uitzicht waar deze mensen van zaten te genieten. Ik keek waar zij naar zaten te kijken en zag dit:

DSC_6278

Volgens de politici zijn de windmolens op zee niet zichtbaar, maar daar heb ik wel een andere mening over. Mijn ogen mankeren nog niets aan scherpte. Het is natuurlijk wel goed als we zo in onze energiebehoefte kunnen voldoen, zeker als deze windparken ook nog eens waterstofgas gaan produceren. Daar kunnen we ook de kachel op laten branden en auto’s en vliegtuigen zich laten verplaatsen. Nu nog iemand die een meer energiearm proces weet te bedenken om water in waterstof en zuurstof te ontleden. Water genoeg op aarde en als de waterstof verbrandt met zuurstof wordt het weer water en kan het spel opnieuw beginnen.

Ik wilde eigenlijk nog iets noordelijker van Bergen een natuurgebied bekijken, maar daar kwam ik zo snel niet bij. Dat moet ik een andere keer nog maar eens doen.

DSC_6280

Onderweg kwam ik nog een ander stuk Atlantikwal tegen. Ook dit deel staat nog steeds.

Toen ik jong was waren er nog veel meer overblijfselen van de Atlantikwal, vooral in Castricum. Maar de meeste overblijfselen zijn niet erg zichtbaar meer.

Ik fietste weer terug naar de camping en kwam langs het voormalig Nederlands militair vliegveld Bergen. Ik ben daar al vaker geweest, maar probeerde nu de weg naar de molen en de als boerderij gecamoufleerde loods/casemat te berijden. Dat liep helaas vast op een boeren erf.

Eenmaal weer in de buurt van de camping nam ik het pad wat ik altijd reed toen we daar nog met de tent een heel seizoen stonden. Langs het “korenveld”.

DSC_6281

Dit korenveld is nu een ondiep meertje geworden doordat het ten dele uitgegraven is. Wat nog wel is zoals vroeger is de sloot waar ik altijd samen met andere kinderen zat te spelen. Er groeide daar watermunt en dat groeit er nu nog steeds uitbundig.

DSC_6283

Vroeger was het een prutsloot, tegenwoordig is het glashelder water en zie je alles leven en groeien. Vlak achter dit slootje begint de camping Bakkum weer en daar stonden wij altijd met de tent met mijn ouders.

Ik kwam bij de caravan terug, juist op het moment dat Els de koffie aan had gezet. Vermoedelijk als gevolg van telepatie, want we bellen elkaar zelden.

Ik had in totaal een 36 km gefietst en dat was weer mooi bijna twee uur bewegen. Prima voor de conditie en heerlijk genoten van het mooie weer.

Gemiste wateroverlast

Zaterdag was er hier op de camping voortdurend regen en op een gegeven moment hadden we daar genoeg van. We besloten even 25 minuten naar huis te rijden en daar een nachtje te slapen. Thuis bleef het de hele middag droog en had ik nog even het idee dat we beter op de camping hadden kunnen blijven. Els deed zaterdag even thuis de was en we hebben lekker even rustig aan gedaan door te computeren.

Ik trof ook nog 5 grote augurken aan mijn plantjes in de tuin, waardoor er weer een pot vol was. De augurken in de pekel, die kunnen zondag in het zuur.

Zaterdagavond lekker tv gekeken met een lekkere Ardèche wijn van de camping waar we gestaan hebben en verschillende kaasjes en paté er bij.

Zondagmorgen verse croissants gebakken en zo tegen koffietijd was het nog steeds droog. Els wilde graag thuis blijven, maar het weer werd steeds beter en op buien radar zag de rest van de dag er op de camping droog uit. We besloten maar weer naar de camping te gaan. Ik deed nog even snel de augurken in de pot en de kokende kruidenazijn er bovenop tot de pot vol was. Dat blijft wel goed zo.

Op de camping aangekomen zagen we dat het daar vreselijk hard geregend had. Alle voortenten stonden in de ventilatiestand en op het terrein was goed te zien dat er heel veel water was gevallen. De campingburen wisten te vertellen dat het zaterdagmiddag uren lang vreselijk gehoosd had en dat het maar niet leek op te houden. Dat hebben we fijn gemist. Bij ons was alles nog droog gebleven.

Hier werd het droog en zelfs de zon kwam er goed door. De stoelen en tafeltje naar buiten en de middag hebben we heerlijk in de zon zitten lezen.

Ik kreeg wel zin om nog even een stuk langs het strand te wandelen. Ik besloot het “oude” pad te nemen naar strandpaal 43. Daar ging ik vaak met mijn ouders heen als we op Camping Bakkum stonden. Ik wist al dat het bos van de grove dennen, waar het pad door heen liep, grotendeels weg was.

IMG_20170917_135815

Ik zag nu echter ook dat alle overgebleven eiken kennelijk door ziekte waren aangetast en de meeste eiken waren ook echt dood en waren alleen nog verticaal brandhout. Hier wordt het weer echt duingebied en is het bos verdwenen.

IMG_20170917_140203

In de verte zag ik de strandopgang weer naderen. Wat is dat pad toch raar verlegd, midden over de hoogste duintop in de buurt. Dat is voor de jeugd wel leuk, maar om gewoon even naar het strand te gaan is het een beste klim in dat mulle zand.

IMG_20170917_140714

Bovenop is er wel mooi uitzicht en een hele steile afdaling naar het strand. Vandaag was het strand wel smal, kennelijk was het hoog tij. Ik besloot over het strand naar de strandopgang Castricum aan Zee te wandelen. In de buurt van de Castricum aan Zee was de jeugd lekker in de zee aan het spelen.

IMG_20170917_143245

Verderop was nog een stel in zee aan het zwemmen. Het zeewater is nog van prima temperatuur. Ik hoop eigenlijk dat komende week er nog een zodanig lekkere dag tussen zit dat ik zelf ook nog even in zee kan zwemmen.

IMG_20170917_143944

Ik besloot het duinpad vanaf de Zeeweg naar de Veldweg te wandelen en zo weer naar de caravan te gaan. Toen ik bij de caravan kwam had ik toch mooi weer 7,4 km gewandeld. Zo blijf ik lekker in beweging.

Afwisselend regen en zon

Vandaag stond in de voorspellingen als een dag met veel bewolking en regenbuien.

Vanmorgen vroeg werden we om 07:00 uur wakker met een regenbui en van het brabbelen van Fabiënne, die al wakker was, maar heerlijk in haar slaapzakje bleef liggen. Korte tijd later was de wind weg en ook de wolken waren grotendeels weg. Na het ontbijt ben ik met Fabiënne in het zitje naar de strandopgang Castricum aan Zee gefietst. Ik moest zowaar de voetsteuntjes een plaatsje lager zetten omdat haar beentjes gegroeid waren sinds het laatste ritje.

IMG_20170915_090148

Het was redelijk op het strand, maar er lag verder weinig, het hele strand was glad gespoeld en de regen had alles helemaal vlak gemaakt. Fabiënne nam een handje vol schelpen mee, maar verder had ze daar niet veel belangstelling voor. We gingen verder en ik ben met Fabiënne achterop de duinen in gefietst. Onderweg kwamen we een kudde wild grazende paarden tegen. De paarden waren niet wild, maar juist heel tam. Ik kon er zo tussen door fietsen en de paarden bleven grazen.

IMG_20170915_093141

Een stukje verderop, waar in mijn jeugd het “korenveld” was, zag ik opeens een hele grote paddenstoel staan.

IMG_20170915_093605

Met Fabiënne er naast kun je heel goed zien hoe groot de paddenstoelen zijn. Ik schat de grootste op 35cm hoog.  De hoed van de grootste paddenstoel is al gescheurd, maar dat kun je op de foto niet zien.

IMG_20170915_082436

Weer eenmaal bij de caravan wilde Fabiënne met haar iPad. Dat vindt ze geweldig. Er staat ook educatief materiaal op en daar gaat ze zelf mee aan de slag. Leuk om te zien.

Gedurende de ochtend hebben we een paar keer een bui gehad, maar in de middag hebben we toch enkele uren kunnen genieten van de zon.

IMG_20170915_114951

We hebben voor het avondeten ons nieuwe kleine Cadacje uitgeprobeerd met het grillen van een paar hamburgertjes. Dat ging prima. In het begin moest wel even de nieuwigheid van de vlamverdeler worden gebrand, maar daarna ging het uitstekend.

Na het avondeten hebben we Fabiënne weer naar huis gebracht. De avond lekker in de voortent zitten lezen.

%d bloggers liken dit: