Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Wandelen’ Category

We hebben lekker geslapen en we werden om 07:00 uur wakker van het meutelen van Fabiënne.

DSC_6361

In onze pyjama ontbijten met een boterham met chocopasta voor Fabiënne die in 5 minuten verdwenen was. Ze had trek! Na het ochtendritueel zag ik dat Fabiënne heel veel energie had. Ik besloot samen met Fabiënne een boswandelingetje te maken, pal aan de andere kant van de Zeeweg. Dat vond ze wel heel leuk. Er zijn ook zoveel dingen in een bos te zien, zoals paddenstoelen en mooi gekleurde bloemen en vooral de stormschade van vorige week vond ze interessant.

DSC_6364

We kwamen bij een hele dikke boom die door de storm in twee stukken gebroken was. Fabiënne kon daar niet zelf op klimmen, maar met hulp van opa kregen we toch dit leuke plaatje. Fabiënne begreep waarom de boom gebroken was. “De binnenkant was helemaal verrot geworden.” Via het duin zijn we weer naar de caravan gelopen. Het was nog een beetje mistig en druilerig.

Na de lunch knapte het weer op en verscheen zelfs de zon en wat warmte. We besloten met de bolderkar een testritje te maken naar het strand en oma wandelde ook mee.

IMG_20170927_132325

Oma kon meteen haar ruggensteuntje uitproberen op het strand en opa ging met Fabiënne pootjebaden. We gingen door een pierenbadje naar een zandbank en zo’n eiland van zand vond Fabiënne heel interessant. Lekker een anderhalf uur op het strand gebivakkeerd waarbij de zandhoop al windscherm diende. Ik lag in mijn blote bast en andere mensen wandelden langs in winterjassen. Wat zullen die het warm gehad hebben want het was best warm in de zon. Eind september nog lekker op het strand, wie had dat kunnen denken.

Na het avondeten hebben we Fabiënne weer lekker naar haar papa en mama gebracht. Onderweg sliep ze in de auto en thuis was ze weer helemaal fit toen papa thuis kwam.

Advertenties

Read Full Post »

Maandag was het niet zulk mooi weer en voor dinsdagmorgen had ik een afspraak met de Verweij voetzorg voor een paar nieuwe steunzolen. De oude steunzolen dateerden van 1997 en waren wel aan vervanging toe.

Het zeulen met de kussens als we een nachtje thuis slapen begon ons ook te vervelen en eindelijk, na al die jaren hebben we een set kussens extra gekocht zodat die in de caravan kunnen blijven liggen. Dat maakt het weer een stukje comfortabeler.

Fabiënne werd nu ‘s morgens door Arjan gebracht en dat scheelde ook weer. Ik moest mijn voorraad medicijnen voor de komende drie maanden ophalen en daarna naar de voetzorg.

Ik had mijn oude wandelschoenen mee genomen. Het slijtpatroon van ruim 4000 echte kilometers  was duidelijk voor de specialist. Ik was bang dat ik een probleem met mijn voeten had, maar zij vond juist dat ik mijn voeten keurig afwikkelde. Ik had inmiddels wel “stijve” voeten gekregen, niet zo flexibel meer, maar daar was weinig aan te doen. Er werden verschillende soorten afdrukken gemaakt van mijn voeten en mijn nieuwe schoenen, Meindl Kansas,  werden ook gecomplimenteeerd… dat zijn hele goede schoenen.

Hierna nog even naar de Lidl voor de boodschappen en toen reden we samen met Fabiënne naar de camping.

Na de lunch wilde oma even met Fabiënne naar het piratenschip. Ik vond het leuk om daar een foto van te maken.

DSC_6350

Als opa en oma lekker gek doen met je kleindochter. Mooier is er bijna niet.

DSC_6351

Kennelijk was Fabiënne nog wat moe van het kinderdagverblijf van gisteren en van het klimmen en klauteren op het piratenschip, want ‘s middags wilde ze alleen maar tv-kijken.

We zijn maar vroeg gaan eten en Fabiënne ging lekker om 19:00 uur haar slaapzakje in.

Wij hebben in de voortent met het kacheltje aan tv zitten kijken en gingen er ook op tijd in.

Read Full Post »

Mooi wandelweer

Vandaag begon de dag met behoorlijke mist.

DSC_6311

Zo tegen de middag werd het beter en kwam de zon door. Ik besloot zomaar een stuk te gaan wandelen en besloot over de camping Bakkum naar het Duinmeer te wandelen.

DSC_6315

Als kind kwamen we hier vaak. We namen dan wat oud brood mee en gingen naar de Karpervijver. Ik herinner met nog de grote bekken die plop, zomaar een halve snee brood verorberden. Vanaf de Karpervijver ging ik noordwaards en op een gegeven moment weer richting zee. Er zijn daar zulke leuke bos- en duinpercelen. Ik was van plan even op het strand te gaan kijken en kwam onderweg het uitkijkduin tegen. Dat is weer een mooie oefening om de conditie te verbeteren. Onderweg naar boven zag ik wat mijn pad over steken.

DSC_6323a

Deze hagedis was heel fotogeniek en bleef mooi poseren. Zelfs toen er nog een mevrouw bij kwam staan en vroeg waar ik naar keek. Ook zij vond het een heel mooi beestje.

DSC_6324

Op dit duin waren allemaal mensen en ik heb even voor een jong gezin een foto van alle gezinsleden tegelijk gemaakt met hun smartfoon. Dat werd zeer gewaardeerd. Op het duin kun je ook heel goed zien hoe hoog het duin bij de strandopgang is. Het pad loopt er echt op het hoogste punt over heen en elke keer dat ik daar klim gaat het beter.

DSC_6330

Op het strand bleken er zelfs nog een aantal zonaanbidders te zijn. Het was er ook goed weer voor.

Ik liep over het strand naar de strandopgang waarover ik weer naar de camping terug kon wandelen.

DSC_6339

Inmiddels zijn het paviljoen en de huisjes bij deze strandopgang weer weggehaald voor de winter. Hier de derde klim van de dag in deze wandeling voor mij.

DSC_6340

Eenmaal boven bleek dat er nog heel wat mensen van plan waren naar het strand te gaan. Ik wandelde over dit pad naar beneden. Onderweg nog even genietend van een handje duindoornbessen.

Op de camping liep ik over het deel “Sport en Spel”.

DSC_6342

Het viel mij op hoeveel huisjes er nog verhuurd waren. Dit is de verhuuraccomodatie van de camping.

DSC_6344

De laatste 200 meter en ik was weer bij de caravan. We hebben nog heerlijk zitten lezen in de zon. Het was zelfs erg heet op een gegeven moment. Weer een mooie wandeling van 9,6 km met drie zware klimmen in mul duinzand.

Read Full Post »

Vandaag besloot ik nog een wandeling te maken in de Kennemer Duinen, voornamelijk om mijn wandelschoenen nog beter in model te krijgen. Het is even een werkje, maar dan heb je er ook jaren plezier van. Met natte schoenen vertrokken. Uit voorzorg had ik een paraplu meegenomen en dat bleek later geen overbodige luxe.

Ik liep de camping af door het kleine paadje en aan de overzijde van de Zeeweg ging ik meteen het bos in.

Over leuke kleine paadjes wandelde ik naar het eerste inlaatgebied.

IMG_20170922_100355 

Ik wilde eigenlijk midden door dit gebied omdat daar wel een weg getekend staat op de stafkaart. Helaas bleek dit een werkweg en verder verboden toegang. Dan maar over de toegelaten weg. Daar wordt door maaien kennelijk een voetpaadje gerealiseerd zodat je niet tussen de fietsers op de klinkerweg hoeft te wandelen. Helaas is dit paadje inmiddels op een aantal plekken weer open geploegd door een aantal mountainbikers, de sportieve slopers.

IMG_20170922_101526

Onderweg kwam ik een mooie geplofte paddenstoel tegen, volgens mij een boleet. Kennelijk zijn er ook dieren die zich daar te goed aan doen.

Nog een klein stukje verder en daar hoorde ik het geruis van “De Kwal” of te wel de inlaat van het voorgezuiverde IJsselmeerwater in het infiltratiegebied.

IMG_20170922_102415

Dit water zakt door een kanalenstelsel in de grond en wordt op vele meters diepte weer opgepompt om drinkwater van te maken.

Ik liep over een zijkant van het zweefvliegveld naar het zuiden en kwam bij een ander stukje van het gebied waar inmiddels de na de Tweede Wereldoorlog aangeplante Grove Dennen grotendeels verdwenen zijn. De aan- en afvoerkanaaltjes zijn wel mooi om te zien.

IMG_20170922_104350

De Van Oldenbarneveldweg werd opeens verboden toegang. Via de Valleiweg liep ik door een gebied waar Schotse hooglander runderen liepen te grazen. Een hardlopende man in een fel geel trainingsjack deed ze niets. Het begon te regenen en toen ik mijn paraplu op stak werden de beesten al onrustig en toen ik naderde met opgestoken paraplu gingen ze allemaal verkassen. Ik wandelde rustig door.

Bij de Valleiweg was. een bord met uitleg hoe het gekomen was dat de dennenbomen allemaal weg waren. Het was iets dat de bomen inmiddels volwassen waren en dat de ondergrond en de waterstand niet met de groei van de bomen overeen kwam, waardoor de bomen bevattelijk werden voor plagen door kevers en zwammen en daardoor af sterven.

IMG_20170922_105804

Grote zwammen helpen ook bij het verwijderen van de laatste resten van de grove dennen.

IMG_20170922_112005

Toch wel grappig om te zien dat er zomaar weer een stuifduin aanwezig is.

IMG_20170922_114155

Via mooie bospaden ter hoogte van Heemskerk liep ik weer terug naar het Noorden en kwam zo terecht bij een toegang tot het zweefvliegveld. De bomen waren open en het veld was toegankelijk. Ik ben helemaal over de dubbele start- en landingsbaan in de richting van het clubhuis van de Eerste Zaanse Zweefvlieg Club gewandeld.

IMG_20170922_123017

Op de vliegbasis Woensdrecht ben ik wel tijdens een oefening over de startbaan gewandeld, maar dit was toch mooier. Het is een grasbaan en niet zo heel erg vlak als ik gedacht had. Wel ook hier veel paddenstoelen.

IMG_20170922_123402

Via bospaden kwam ik langs de Brabantse Landbouw en uiteindelijk wandelde ik de camping weer op. Ik had 15,6 km gewandeld in de regen. Helaas waren mijn schoenen nog steeds niet droog, maar wel prima naar de vorm van mijn voeten. Het was weer een mooie wandeling met veel ups en downs, door de heuveltjes en duintjes. Op de bospaadjes kwam opeens de gedachte bij mij op of de NAZI V1 lanceerplaats nog zichtbaar zou zijn. Daar ga ik morgen wel even kijken.

Read Full Post »

Bergschoenen inwandelen

Afgelopen vrijdag gingen we naar de Vrijbuiter in Zaandam om een kacheltje voor in de voortent te kopen. Die stonden 5 meter achter de ingang. We liepen de winkel nog verder door op zoek naar een slaapzakje voor Fabiënne en kwamen natuurlijk langs de schoenenafdeling.

Mijn vorige bergschoenen, Meindl Borneo, zijn inmiddels versleten door dat de zool bij de hak grotendeels weg is. Ruim 4000 km wandelen was genoeg voor deze schoenen.  Repareren zou wel kunnen, maar dat kost ook over de € 100. Ik had van het voorjaar bij de ANWB al een paar wandelschoenen gekocht, met een AB zool. Daar zou je ook in de bergen mee moeten kunnen wandelen. Ik heb dat ook gedaan in de Provence en in de Ardèche. Het probleem bij deze schoen was toch dat de zool te zacht bleek en dat elk steentje door de zool voelbaar was. Dat is lastig als je voortdurend over losse steentjes wandelt. Je krijgt dan gewoon pijn in je voeten. Deze schoenen zijn dus alleen geschikt om in Nederland mee te wandelen.

We wilden niet van die hele dure bergschoenen, maar al passend en pratend kwamen we toch weer bij een Lowa schoen en toen was voor € 10 meer weer een Meindl Kansas schoen te koop. Dit is een schoen met een B zool en die is prima voor in Frankrijk op bergpaadjes te wandelen. Nogmaals bedankt voor het geld wat ik op mijn verjaardag gekregen heb, daar heb ik nu weer een paar mooie wandelschoenen voor gekocht, net als 5 jaar geleden.

Nu kun je een paar van deze hele stevige schoenen wel zo aantrekken, maar dan duurt het een hele tijd voor de juiste pasvorm er is. Ik wist het nog vanuit militaire dienst, pas als je met zeiknatte kistjes gelopen had was de pasvorm goed. Ook de verkoper had dit nog tegen me gezegd. Hij zet zijn schoenen een nacht vol water en gaat dan de volgende dag er een stuk op wandelen.

Zo gezegd, zo gedaan. De splinternieuwe Meindl Kansas schoenen heb ik gisteravond vol water gegoten en vanmorgen stonden ze nog netjes grotendeels vol. Het leer was wel helemaal nat en makkelijk vervormbaar. De voering kneep ik uit en daarna ging ik er met schone droge wandelsokken in. De veters strak en wandelen maar.

Het was verbazingwekkend dat mijn voeten niet koud aan voelden in de natte schoenen.

Ik ging aan de wandel en had alleen het idee dat ik ongeveer 10km wilde wandelen. Het waaide weer stevig met af en toe zon en af en toe een bui.

IMG_20170911_090748

Ik liep het pad af en besloot toen over het strand in de richting van Egmond te wandelen. Het was best een wilde bedoening op het strand. Behoorlijke golven en weinig strand over.

IMG_20170911_092448

Er waren nog een paar mensen op het strand, maar meer dan een hand vol was het niet. Vlak onder Egmond ging ik weer terug de duinen in.

IMG_20170911_100459

Er was daar een mooie trap omhoog het duin op. Het was evengoed een mooie klim.

IMG_20170911_100734

In de duinen waren heel veel paddenstoelen te zien. Je kunt echt zien dat het herfst is en dat er veel water is gevallen.

IMG_20170911_104121

Er zijn ook nog behoorlijk wat bramen en de duindoorns hebben soms een mooie overvloed aan bessen.

IMG_20170911_091253

Ondanks de regen kreeg ik op een gegeven moment dorst en ik had niets te drinken mee genomen. De duindoorn bessen zijn daar een mooie oplossing voor. Ik plukte een hand vol en deed die in één keer in mijn mond. Heerlijk, of je een slok stevige jus d’orange genomen had en perfect tegen de dorst. Het voordeel van de duindoorns is ook dat ze zo hoog groeien dat een vos daar niet op kan plassen. Het is hierdoor redelijk risicoloos wat duindoorns te eten.

Om 11:30 uur was ik weer bij de caravan terug. Ik bleek bijna 11km gewandeld te hebben en mijn schoenen hebben de vorm van mijn voeten aangenomen terwijl het leder  een behoorlijk stuk droger geworden is. Nu het laatste beetje nog drogen met wat kranten in de schoenen en dan kunnen ze weer in het vet. Als ik met deze schoenen net zoveel wandel als met het vorige paar dan heb ik er weer een boel plezier van.

IMG_20170911_142743

De middag bracht veel harde wind en heel veel regen, zelfs onweer en bliksem. We hebben zitten lezen en nog steeds droge voeten. We hopen dat het morgen iets beter is. De tent en caravan staan stevig en we hopen dat ze heel blijven.

Read Full Post »

Vanmorgen werden we wakker met regen op de caravan. Het was 07:30 uur en Fabiënne had heerlijk door geslapen op de matras van het tweede bed, zijnde de grootste zitting van de treinzit van onze caravan.

Oma Els maakte ontbijt met krentenbol en een beschuit voor Fabiënne. Na het ontbijt zaten we even in de voortent en ik zag dat langzaam maar zeker de donkerste wolken weg gingen. Het waaide nog wel hard, maar het was niet koud.

Op een gegeven moment kwamen er hele stukken blauwe lucht tussen de wolken en dat was het moment dat ik aan Fabiënne vroeg of ze naar het strand wilde wandelen. Ik vroeg of ze over de weg wilde of door de duinen, maar dat het pad door de duinen wel wat langer was. Door de duinen was het antwoord.

We gingen op pad en liepen naar het hek van de doorgang van de camping naar de duinen. Daar zagen we een paar eenden en een meerkoet in het water zwemmen. We wandelden door onder het discussiëren wanneer een eik nog een struik of al een boom was. Volgens Fabiënne was dat duidelijk, als er een stam zichtbaar is, dan is het een boom, anders is het een struik. Toch wel aardig als een twee-jarige je dat even uit legt. Maar de eikels kon je bij de struiken en de bomen vinden.

Onderweg kwamen we ook rijpe bramen tegen en op mijn aanbod wilde Fabiënne de braam wel proeven. Het was een mooie zoete, bijna overrijpe braam. De duindoorns stonden ook vol met mooie rijpe oranje bessen. Laatst had ik Yvette van Boven op tv daar een saus van zien maken, dat is dus eetbaar spul. Ik probeerde zo’n bes en dat was verrukkelijk. Het had niet alleen de kleur van mandarijnen, maar ook iets van de smaak. Fabiënne is dan zo leuk, die wil dat dan ook proeven. Dat is lekker opa! Zuur is voor Fabiënne geen negatief voedselcriterium en dat is echt leuk om te zien.

We staken het fietspad over en helaas kwamen we een ploeg van ca 20 mountainbikers tegen die bezig waren het pad naar zee om te ploegen, nog met mooie oefeningen van remmen en scherpe draaien maken op het pad. Er werden door een jongedame daar pylonen neergezet, waarschijnlijk verdient die dame haar boterham met het slopen van publiek bezit. Ook het hele pad naar zee werd gebruikt om zo hard mogelijk over heen en weer te crossen. Gelukkig werden we niet geraakt, maar het was wel opletten met zo’n klein peutertje naast je.

Uiteindelijk kwamen we bij de hekken van de strandopgang en waren we van deze sportieve natuur slopers verlost.

IMG_20170906_093915a

Het laatste duin op was een beste klim, maar Fabiënne stapte lekker door, zonder mopperen. Het is een stoere tante die ook liever de trappen van een uitkijkduin op klom dan het paadje onderlangs te bewandelen. Ze is nieuwsgierig en houdt van een uitdaging.

IMG_20170906_094331

Aan het strand waren de golven zelfs hoger dan Fabiënne. De strandhuisjes werden al weer afgebroken en daar waren een paar mannen druk mee bezig. In eerste instantie wilde ik het zelfde duinpad weer terug lopen naar de camping, maar de afstand over het strand en daarna de Zeeweg naar de camping terug is even lang als over het strand en dan de Zeeweg terug, daarom besloot ik langs het strand te gaan wandelen. Hierdoor hadden we meteen geen last meer van die mountainbikers.

Bij de gele trappetjes van de strandhuisjes van Castricum aan Zee ligt een voetpad van geprofileerde beton platen en dat is nog makkelijker wandelen.

IMG_20170906_095924

We kwamen bij de strandpaviljoens en daar was kennelijk een klas middelbare scholieren op introductieweek, met surfen in de kolkende branding en rennen op het strand.

IMG_20170906_100415

Pas op de Zeeweg richting caravan merkte ik dat Fabiënne moede beentjes begon te krijgen. Ik nam haar op mijn schouders, maar na 300m kreeg ik al weer te horen dat ze zelf wilde lopen. Even later gingen we het bospaadje door en stonden we weer bij oma op de camping. Oma had lekker wat drinken met koek klaar staan, dat hadden we wel verdiend!.

WandelingFabiënne4.7

Hierna heeft Fabiënne even met haar iPad zitten te relaxen, maar ze kwam zelf met de opmerking dat ze hier geen internet had.

Na de lunch was het tijd om even in de speeltuin te gaan spelen.

De middag was Fabiënne wel wat moe. Ze heeft lekker Nick jr zitten kijken en met haar iPad zitten puzzelen. Ook heeft oma met haar een dobbelsteen puzzel gespeeld.

Het weer klaarde iets op en toen wilde Fabiënne lekker met haar driewieler met zand en water spelen. Het bakje van de driewieler was mooi vol water geregend in de afgelopen nacht. Ook is Fabiënne nog samen met oma naar de speeltuin met het piratenschip geweest om daar lekker te spelen. Nu durfde ze ook de “tunnel” van het piratenschip door te gaan en dan naar boven te klimmen.

Als avondeten waren er pannenkoeken die oma gebakken had en na het avondeten hebben we Fabiënne weer naar huis gebracht. In de auto lag ze al te slapen. Ze had een paar lekkere dagen op de camping beleefd.

Read Full Post »

Ik heb de afgelopen winter door alle ziekigheden veel te weinig gewandeld. Nu ik weer in de Provence ben trekt het wel om weer te gaan wandelen. Ik had met de stafkaarten een route uitgezet over de brandweerwegen in het achterland van de camping. De camping ligt op een hoogte van 190m boven NAP. Volgens de kaart was de route 12,4 km.

Vanmorgen om 08:37 uur wandelde ik de camping af, genoeg water mee en de kaart met OziExplorer in de telefoon. Zo zie ik zelfs de kleinste paadjes en ook hoe sterk de klim of daling is.

Ik liep eerst door Lourmarin heen.

IMG_20170530_091645

Hier was nog gewoon asfalt langs olijfgaarden en fruitbomen. Maar al snel kwam ik op de brede paden de het achterland in gaan. Deze paden ook wel Routes Forrestière genoemd, zijn voornamlijk aangelegd als wegen voor de brandweer om snel naar een brandhaard te kunnen gaan en waar ook de ondergrondse (regen)watertanks langs liggen.

DSC_5773

Deze wegen zijn breed en sterk genoeg om zware blusvoertuigen te kunnen dragen, maar zijn ook perfect om op te wandelen. Ik maak er graag gebruik van omdat ze niet super steil zijn en heel duidelijk aangegeven.

DSC_5776

Ik merkte al snel dat ik nog niet veel berg kilometers in de benen had. Ondertussen kwam er wel een met haar hondje hardlopende vrouw mij voorbij. Het lijkt wel of  elke knappe wandeling steeds zo iemand langs komt om mij duidelijk te maken dat mijn wandelprestaties niet zo groot zijn als wat ik zelf voel.

Ik moest behoorlijk vaak rust houden omdat de warmte toe nam en ik voelde duidelijk de verzuring in mijn benen. Op een gegeven moment zat ik op een hoogte van ruim 650m en toen vond ik het genoeg. Het hoogste punt in mijn route zou op 856m liggen en dat ging ik deze eerste keer niet halen. Ik ben omgekeerd en terug naar de camping gelopen.

IMG_20170530_104958

Dat ging al een stuk beter. Uiteindelijk kwam ik weer om 13:00u op de camping terug. Ik had 14,08km gewandeld. Dat leek niet zoveel, maar met dat hoogteverschil en de 29°C aan omgevingstemperatuur en het ontbreken van schaduw was het best zwaar.

https://www.strava.com/activities/1020353728

 

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers liken dit: