Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Wandelen’ Category

Bergschoenen inwandelen

Afgelopen vrijdag gingen we naar de Vrijbuiter in Zaandam om een kacheltje voor in de voortent te kopen. Die stonden 5 meter achter de ingang. We liepen de winkel nog verder door op zoek naar een slaapzakje voor Fabiënne en kwamen natuurlijk langs de schoenenafdeling.

Mijn vorige bergschoenen, Meindl Borneo, zijn inmiddels versleten door dat de zool bij de hak grotendeels weg is. Ruim 4000 km wandelen was genoeg voor deze schoenen.  Repareren zou wel kunnen, maar dat kost ook over de € 100. Ik had van het voorjaar bij de ANWB al een paar wandelschoenen gekocht, met een AB zool. Daar zou je ook in de bergen mee moeten kunnen wandelen. Ik heb dat ook gedaan in de Provence en in de Ardèche. Het probleem bij deze schoen was toch dat de zool te zacht bleek en dat elk steentje door de zool voelbaar was. Dat is lastig als je voortdurend over losse steentjes wandelt. Je krijgt dan gewoon pijn in je voeten. Deze schoenen zijn dus alleen geschikt om in Nederland mee te wandelen.

We wilden niet van die hele dure bergschoenen, maar al passend en pratend kwamen we toch weer bij een Lowa schoen en toen was voor € 10 meer weer een Meindl Kansas schoen te koop. Dit is een schoen met een B zool en die is prima voor in Frankrijk op bergpaadjes te wandelen. Nogmaals bedankt voor het geld wat ik op mijn verjaardag gekregen heb, daar heb ik nu weer een paar mooie wandelschoenen voor gekocht, net als 5 jaar geleden.

Nu kun je een paar van deze hele stevige schoenen wel zo aantrekken, maar dan duurt het een hele tijd voor de juiste pasvorm er is. Ik wist het nog vanuit militaire dienst, pas als je met zeiknatte kistjes gelopen had was de pasvorm goed. Ook de verkoper had dit nog tegen me gezegd. Hij zet zijn schoenen een nacht vol water en gaat dan de volgende dag er een stuk op wandelen.

Zo gezegd, zo gedaan. De splinternieuwe Meindl Kansas schoenen heb ik gisteravond vol water gegoten en vanmorgen stonden ze nog netjes grotendeels vol. Het leer was wel helemaal nat en makkelijk vervormbaar. De voering kneep ik uit en daarna ging ik er met schone droge wandelsokken in. De veters strak en wandelen maar.

Het was verbazingwekkend dat mijn voeten niet koud aan voelden in de natte schoenen.

Ik ging aan de wandel en had alleen het idee dat ik ongeveer 10km wilde wandelen. Het waaide weer stevig met af en toe zon en af en toe een bui.

IMG_20170911_090748

Ik liep het pad af en besloot toen over het strand in de richting van Egmond te wandelen. Het was best een wilde bedoening op het strand. Behoorlijke golven en weinig strand over.

IMG_20170911_092448

Er waren nog een paar mensen op het strand, maar meer dan een hand vol was het niet. Vlak onder Egmond ging ik weer terug de duinen in.

IMG_20170911_100459

Er was daar een mooie trap omhoog het duin op. Het was evengoed een mooie klim.

IMG_20170911_100734

In de duinen waren heel veel paddenstoelen te zien. Je kunt echt zien dat het herfst is en dat er veel water is gevallen.

IMG_20170911_104121

Er zijn ook nog behoorlijk wat bramen en de duindoorns hebben soms een mooie overvloed aan bessen.

IMG_20170911_091253

Ondanks de regen kreeg ik op een gegeven moment dorst en ik had niets te drinken mee genomen. De duindoorn bessen zijn daar een mooie oplossing voor. Ik plukte een hand vol en deed die in één keer in mijn mond. Heerlijk, of je een slok stevige jus d’orange genomen had en perfect tegen de dorst. Het voordeel van de duindoorns is ook dat ze zo hoog groeien dat een vos daar niet op kan plassen. Het is hierdoor redelijk risicoloos wat duindoorns te eten.

Om 11:30 uur was ik weer bij de caravan terug. Ik bleek bijna 11km gewandeld te hebben en mijn schoenen hebben de vorm van mijn voeten aangenomen terwijl het leder  een behoorlijk stuk droger geworden is. Nu het laatste beetje nog drogen met wat kranten in de schoenen en dan kunnen ze weer in het vet. Als ik met deze schoenen net zoveel wandel als met het vorige paar dan heb ik er weer een boel plezier van.

IMG_20170911_142743

De middag bracht veel harde wind en heel veel regen, zelfs onweer en bliksem. We hebben zitten lezen en nog steeds droge voeten. We hopen dat het morgen iets beter is. De tent en caravan staan stevig en we hopen dat ze heel blijven.

Advertenties

Read Full Post »

Vanmorgen werden we wakker met regen op de caravan. Het was 07:30 uur en Fabiënne had heerlijk door geslapen op de matras van het tweede bed, zijnde de grootste zitting van de treinzit van onze caravan.

Oma Els maakte ontbijt met krentenbol en een beschuit voor Fabiënne. Na het ontbijt zaten we even in de voortent en ik zag dat langzaam maar zeker de donkerste wolken weg gingen. Het waaide nog wel hard, maar het was niet koud.

Op een gegeven moment kwamen er hele stukken blauwe lucht tussen de wolken en dat was het moment dat ik aan Fabiënne vroeg of ze naar het strand wilde wandelen. Ik vroeg of ze over de weg wilde of door de duinen, maar dat het pad door de duinen wel wat langer was. Door de duinen was het antwoord.

We gingen op pad en liepen naar het hek van de doorgang van de camping naar de duinen. Daar zagen we een paar eenden en een meerkoet in het water zwemmen. We wandelden door onder het discussiëren wanneer een eik nog een struik of al een boom was. Volgens Fabiënne was dat duidelijk, als er een stam zichtbaar is, dan is het een boom, anders is het een struik. Toch wel aardig als een twee-jarige je dat even uit legt. Maar de eikels kon je bij de struiken en de bomen vinden.

Onderweg kwamen we ook rijpe bramen tegen en op mijn aanbod wilde Fabiënne de braam wel proeven. Het was een mooie zoete, bijna overrijpe braam. De duindoorns stonden ook vol met mooie rijpe oranje bessen. Laatst had ik Yvette van Boven op tv daar een saus van zien maken, dat is dus eetbaar spul. Ik probeerde zo’n bes en dat was verrukkelijk. Het had niet alleen de kleur van mandarijnen, maar ook iets van de smaak. Fabiënne is dan zo leuk, die wil dat dan ook proeven. Dat is lekker opa! Zuur is voor Fabiënne geen negatief voedselcriterium en dat is echt leuk om te zien.

We staken het fietspad over en helaas kwamen we een ploeg van ca 20 mountainbikers tegen die bezig waren het pad naar zee om te ploegen, nog met mooie oefeningen van remmen en scherpe draaien maken op het pad. Er werden door een jongedame daar pylonen neergezet, waarschijnlijk verdient die dame haar boterham met het slopen van publiek bezit. Ook het hele pad naar zee werd gebruikt om zo hard mogelijk over heen en weer te crossen. Gelukkig werden we niet geraakt, maar het was wel opletten met zo’n klein peutertje naast je.

Uiteindelijk kwamen we bij de hekken van de strandopgang en waren we van deze sportieve natuur slopers verlost.

IMG_20170906_093915a

Het laatste duin op was een beste klim, maar Fabiënne stapte lekker door, zonder mopperen. Het is een stoere tante die ook liever de trappen van een uitkijkduin op klom dan het paadje onderlangs te bewandelen. Ze is nieuwsgierig en houdt van een uitdaging.

IMG_20170906_094331

Aan het strand waren de golven zelfs hoger dan Fabiënne. De strandhuisjes werden al weer afgebroken en daar waren een paar mannen druk mee bezig. In eerste instantie wilde ik het zelfde duinpad weer terug lopen naar de camping, maar de afstand over het strand en daarna de Zeeweg naar de camping terug is even lang als over het strand en dan de Zeeweg terug, daarom besloot ik langs het strand te gaan wandelen. Hierdoor hadden we meteen geen last meer van die mountainbikers.

Bij de gele trappetjes van de strandhuisjes van Castricum aan Zee ligt een voetpad van geprofileerde beton platen en dat is nog makkelijker wandelen.

IMG_20170906_095924

We kwamen bij de strandpaviljoens en daar was kennelijk een klas middelbare scholieren op introductieweek, met surfen in de kolkende branding en rennen op het strand.

IMG_20170906_100415

Pas op de Zeeweg richting caravan merkte ik dat Fabiënne moede beentjes begon te krijgen. Ik nam haar op mijn schouders, maar na 300m kreeg ik al weer te horen dat ze zelf wilde lopen. Even later gingen we het bospaadje door en stonden we weer bij oma op de camping. Oma had lekker wat drinken met koek klaar staan, dat hadden we wel verdiend!.

WandelingFabiënne4.7

Hierna heeft Fabiënne even met haar iPad zitten te relaxen, maar ze kwam zelf met de opmerking dat ze hier geen internet had.

Na de lunch was het tijd om even in de speeltuin te gaan spelen.

De middag was Fabiënne wel wat moe. Ze heeft lekker Nick jr zitten kijken en met haar iPad zitten puzzelen. Ook heeft oma met haar een dobbelsteen puzzel gespeeld.

Het weer klaarde iets op en toen wilde Fabiënne lekker met haar driewieler met zand en water spelen. Het bakje van de driewieler was mooi vol water geregend in de afgelopen nacht. Ook is Fabiënne nog samen met oma naar de speeltuin met het piratenschip geweest om daar lekker te spelen. Nu durfde ze ook de “tunnel” van het piratenschip door te gaan en dan naar boven te klimmen.

Als avondeten waren er pannenkoeken die oma gebakken had en na het avondeten hebben we Fabiënne weer naar huis gebracht. In de auto lag ze al te slapen. Ze had een paar lekkere dagen op de camping beleefd.

Read Full Post »

Ik heb de afgelopen winter door alle ziekigheden veel te weinig gewandeld. Nu ik weer in de Provence ben trekt het wel om weer te gaan wandelen. Ik had met de stafkaarten een route uitgezet over de brandweerwegen in het achterland van de camping. De camping ligt op een hoogte van 190m boven NAP. Volgens de kaart was de route 12,4 km.

Vanmorgen om 08:37 uur wandelde ik de camping af, genoeg water mee en de kaart met OziExplorer in de telefoon. Zo zie ik zelfs de kleinste paadjes en ook hoe sterk de klim of daling is.

Ik liep eerst door Lourmarin heen.

IMG_20170530_091645

Hier was nog gewoon asfalt langs olijfgaarden en fruitbomen. Maar al snel kwam ik op de brede paden de het achterland in gaan. Deze paden ook wel Routes Forrestière genoemd, zijn voornamlijk aangelegd als wegen voor de brandweer om snel naar een brandhaard te kunnen gaan en waar ook de ondergrondse (regen)watertanks langs liggen.

DSC_5773

Deze wegen zijn breed en sterk genoeg om zware blusvoertuigen te kunnen dragen, maar zijn ook perfect om op te wandelen. Ik maak er graag gebruik van omdat ze niet super steil zijn en heel duidelijk aangegeven.

DSC_5776

Ik merkte al snel dat ik nog niet veel berg kilometers in de benen had. Ondertussen kwam er wel een met haar hondje hardlopende vrouw mij voorbij. Het lijkt wel of  elke knappe wandeling steeds zo iemand langs komt om mij duidelijk te maken dat mijn wandelprestaties niet zo groot zijn als wat ik zelf voel.

Ik moest behoorlijk vaak rust houden omdat de warmte toe nam en ik voelde duidelijk de verzuring in mijn benen. Op een gegeven moment zat ik op een hoogte van ruim 650m en toen vond ik het genoeg. Het hoogste punt in mijn route zou op 856m liggen en dat ging ik deze eerste keer niet halen. Ik ben omgekeerd en terug naar de camping gelopen.

IMG_20170530_104958

Dat ging al een stuk beter. Uiteindelijk kwam ik weer om 13:00u op de camping terug. Ik had 14,08km gewandeld. Dat leek niet zoveel, maar met dat hoogteverschil en de 29°C aan omgevingstemperatuur en het ontbreken van schaduw was het best zwaar.

https://www.strava.com/activities/1020353728

 

Read Full Post »

Vandaag was het wederom een lekkere zonnige dag. Het verschil met voorgaande dagen was dat er behoorlijk meer wind was. De temperatuur was max 19.6°C. Na de lunch besloot ik weer eens een lekkere wandeling te gaan maken.

Ik liep naar de strandopgang waar we altijd met mijn ouders naar toe gingen. Het is maar een smal pad met veel mul zand. Kennelijk is dit pad, wat nu gesloten is voor fietsen, wel totaal aan gort gereden door mountainbikers. Ik leid dit af uit de scherpe diepe kanten van het pad. Voorheen was dit een vlakkere, golvende kant naast het mulle zand.

IMG_20160928_141013

Bij de strandopgang zag ik dat er ondanks de zon, behoorlijke golven stonden en dat het vrijwel hoog water was.

IMG_20160928_141827

Er kwamen ook parapentes langs vliegen. Dit vlak over de opgang waar ik juist afgedaald was naar het strand.

Deze strandopgang is officiëel gemeente Bergen, nooit geweten. Ongeveer vanaf 1960  bezoek ik deze strandopgang en er zijn jaren geweest dat dit tientallen keren per jaar was toen we een seizoenplek met een tent op Bakkum hadden.

IMG_20160928_141427

Ik wandelde in de richting van Castricum aan Zee en maakte nog een leuk plaatje van de golven.

IMG_20160928_141956

IMG_20160928_143605

Bij Castricum aan Zee zijn inmiddels voorbereidingen om de strandhuisjes weer te demonteren en weg te halen.

IMG_20160928_144445

De stapelcontainers staan al klaar. Hier vandaan wandelde ik weer door het duin naar de camping. Uiteindelijk bleek dat ik 8 km door mul zand gelopen had. Dat is wéér goed voor het lijf en de geest. Het zijn nou niet bepaald herfst foto’s die ik de laatste dagen maak. Wat hebben we een mazzel met het weer.

Read Full Post »

Vandaag had ik zin om weer een behoorlijk stuk te wandelen. Ik zette op OziExplorer, een app op mijn smartphone, een route uit naar Egmond over het strand en door de duinen terug.

DSC_5151

Het strand was leeg, maar het was wel aangenaam om langs de waterlijn te wandelen.

DSC_5226

Bij Egmond ging ik van het strand af en ik liep  via de duinen weer terug naar Bakkum. Onderweg was het ook weer heel stil in de duinen. Kilometers lang kwam ik geen mens tegen. Ik zag wel de paarden die voor het beheer gebruikt worden.

DSC_5247

De paarden waren heel mak en bleven gewoon staan terwijl ik er langs wandelde. Uiteindelijk kwam ik bij het pad naar de strandopgang waar we altijd vanaf de camping naar toe wandelden. Dit pad heb ik als kind honderden keren gelopen. Ik zag het pad op de kaart en zag dat het door een stuk bos zou lopen. Dat herinnerde ik mij nog en ik verheugde mij op de wandeling.

DSC_5250

Ter plekke bleek dit stuk bos niet meer te bestaan. Ik vermoed dat een ziekte of een plaag de bomen heeft aangetast. Ik wist dat er veel grove dennen in dit stuk bos stonden. Zeker als het heel warm was, dan was het lekker om in de schaduw van dit bos te lopen. Jammer hoor, het was een mooi stukje in mijn jeugd.

Kort hierop wandelde ik weer de camping op en was bij de caravan.

Uiteindelijk had ik 18,5 km gewandeld, weer prima voor het lijf.

Read Full Post »

Vandaag was het wederom een aardige dag wat het weer betreft en gisteren had Sandra het er al over dat we vandaag misschien ook een wandeling konden maken naar de grotwoningen in Graufthal.

Om ongeveer 09:45 uur vertrokken we van de camping. Het straatje uit hadden we meteen mooi zicht op wat vandaag ons wandelterrein zou zijn.

DSC_4972

We liepen Vilsberg door naar de bosrand en voordat we daar waren hadden we al een natte rug.

Onderweg zag ik nog bij een verder totaal verrotte en ingestorte hoeve toch een leuk plaatje. Het was een beeldje, volgens mij bij een bron of zoiets. Pas toen ik de foto uitvergrootte zag je details van het beeldje.

DSC_4976

Bij het bos gekomen had ik op de stafkaart maar een route uitgezet, onbekend of het goede wandelpaden waren of droge beekbeddingen. Ik liep het bos in en Sandra had zoiets van, dat is toch geen pad?

DSC_4977

Het was glad en drassig door de regen van de afgelopen tijd. Ook lagen er bomen en takken op het pad. Dit was echt hiken.

2016-06-30-16.48.56

We liepen verder volgens de door mij uitgezette route en kwamen langs een terrein waar wat tekens op stonden vermeld. Ook stond daar Anc. champ de tir bij. Dat champ de tir is schietterrein. Ter plekke zagen we dat ons pad over een dijkje liep, het bleek de zijkant van het schietterrein.

DSC_4982

Dat het dijkje al een tijd bestaat blijkt uit de dikke beuk die bovenop het dijkje groeit. Iets verder op, waar ons dijkje eindigde, was een dwars geplaatste, door mensen gemaakte langwerpige heuvel, dat bleek de kogelvanger.

DSC_4985

Ik ben nu nieuwsgierig uit welke periode deze schietbanen zijn en of ze Duits of Frans van oorsprong zijn. Gezien de lengte van de banen is het een schietterrein voor ten minste wapens die verder dan 300m konden schieten, of te wel redelijk modern. Geen voorladers of iets dergelijks.

We liepen verder over smalle, gladde en natte bospaadjes, die soms heel moeilijk te vinden waren, maar waar de telefoon met gps en stafkaart wel de plaats van wist te vinden.

We kwamen op een gegeven moment in de buurt van Graufthal en daar ging het terrein steil naar beneden.

DSC_4992

Er lagen wel wat bomen over de weg maar daar konden we onderdoor of overheen. Mooi gymnastiekwerk.

DSC_4999

We kwamen vlak voor het riviertje bij een echt steil stuk waar hoge rotsen zichtbaar waren. Heel mooi en indrukwekkend.

Uiteindelijk kwamen we bij een klein bruggetje achter de Katholieke kerk van Graufthal. We konden het niet laten even een kijkje binnen te nemen.

DSC_5001

Aan de overzijde van de straat zagen we al de grotwoningen.

DSC_5005

Met in ons achterhoofd de grotwoningen in de Ardèche zagen we wel overeenkomsten. Soortgelijke rode rotsen waarin de holen waren uitgehakt, alleen hier zaten er stenen voorgevels in. Gewoon een stuk moderner. We hadden niet echt lust de woningen van binnen te bekijken.

We wandelden bijna dezelfde weg weer terug, met het verschil dat we om het aller steilste stuk van de heenweg liepen over een ander pad, wat minder mooi was, maar wel minder vermoeiend.

We liepen al in Vilsberg toen we juist een Nederlandse auto zagen naderen, Ron. Van hem kregen we een 400m lift naar de camping. We waren daar wel aan toe.

Het was weer een heerlijke wandeling van 13,2 km en we hebben veel gelachen en mooie dingen gezien.

Read Full Post »

Vandaag hebben we de equipes weer gehusseld. Els ging samen met Ron naar een rommelmarkt en ik ging samen met Sandra een wandeling doen. Iets na 09:00 uur begonnen Sandra en ik aan de wandeling. We liepen Vilsberg door en liepen naar de bosrand aan de andere zijde van het dorp. Onderweg kwamen we een mooi landschap tegen.

IMG_20160629_095751

Onderweg troffen we een holte in de rotsen, net geen grot, maar wel mooi met de hangplanten.

IMG_20160629_101725

Tijdens het uitzetten van de route zag ik vermeld op de kaart “Grotte des Amoureux”. Het was maar een 75 m van de weg. We liepen er langs en gingen op zoek. Het zag er zo uit.

IMG_20160629_103013

Het is een holte in de rotsen, naar mijn schatting ongeveer 6 meter diep en  ca 1,5m hoog. er staat een bankje onder de rand waardoor je daar droog kunt zitten en kunt genieten van een stukje sprookjesachtig bos met een beekje. Met uitzondering van het bankje is alles gemaakt door de natuur. Omstreeks 12:30 uur waren we weer op de camping terug.

Na de wandeling hebben we even gerust. De zon was fel gaan schijnen en het wat behoorlijk warm. ik heb eerst lekker een douche genomen en daarna lekker zitten lezen.

Om 16:00 uur begon het wekelijkse "Jeu de Boules” evenement. Jack begeleidde het evenement en speelde ook nog scheidsrechter. Vandaag waren we met 6 groepjes en daardoor waren we op 3 stukken bezig. Het was heel gezellig en we hadden leuke tegenstanders. Het ging bij ons leuk gelijk op, dan de een een punt en dan de ander. Helaas verloren we de beide potjes met één of twee punten verschil.

IMG_20160629_162425

Tot besluit van weer een lekkere dag zijn we kip met frites gaan eten in het restaurant van de camping. De kip was heerlijk en de frieten waren ook goed. Er was nog wat salade bij en als dessert namen we een coupe Les Bouleaux. Ijs met chocoladesaus en advocaat.

Als verrassing had Els nog een kristallen whiskey tumbler meegenomen en een koperen huls, als aandenken aan het bezoek aan de Maginot Linie.

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers liken dit: