Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for juni, 2011

Vanmorgen werden we wakker door behoorlijk tikkende regen op het dak van de caravan. We hadden het gisteravond al een beetje aan zien komen en hadden het voortentkleed en de luifel al droog ingepakt. We vertrokken om 07:30 uur uit Burtoncourt in Frankrijk. Als bestemming hadden we een camping in de buurt van Breda in Tomtom ingevoerd. De reis verliep prima tot we op de R0 bij Brussel kwamen. Er was daar een ongeval gebeurd en het hele verkeer reed stapvoets of stond stil. Gekomen bij een invoegstrook aan de hoofdrijrichting Antwerpen was er een Nederlandse vrachtautochauffeur de absoluut nog nooit van ritsen gehoord had en die kennelijk ook gewoon een hekel heeft aan caravans. Als hij gewoon even gas had losgelaten had ik er gewoon tussen gekund. Nee iedereen ritst, alleen deze chauffeur vond dat niet nodig. Om een lang verhaal kort te maken. Els kreeg zowat hyperventilatie, de caravanwand bleef op 5mm van de buitenspiegel van de cabine en we hebben zeker 50 m over de vluchtstrook gereden. Gewoon een chauffeur die zijn vak niet verstaat.

Kort hierop stopten we op een parkeerplaats bij een tankstation. Er was geen plaats meer op dat moment en een man was zo aardig om zijn auto-caravancombinatie iets naar voren te willen verplaatsen zodat we samen in één vak pasten, ondanks dat hij al aan de koffie was. Els hield de beker koffie van de man vast en de man reed zijn combinatie een paar meter naar voren.

DSC_2751

Hierna konden we allemaal lekker een bakkie doen. De man begon er over dat de vrachtautochauffeur niet goed bij zijn hoofd was en dat hij mij er makkelijk tussen had kunnen laten. Wat een enorme eikel was de karakterisering van de man. Kort na elkaar reden twee oplegger combinaties weg en zo lijkt het op de foto of er ruimte zat was.

De reis ging voorspoedig verder. Gekomen in de buurt van Breda kreeg ik wel door dat Els supergraag naar huis wilde en eigenlijk geen zin meer had om nog op een camping te gaan staan. Zonder dat zij het merkte had ik de instelling van de tomtom gewijzigd. We reden al voorbij Breda toen Els meldde dat de aankomsttijd opeens anderhalf uur later was gaan staan. Rond Amsterdam was het verkeer ook nog steeds een puinhoop vanwege een gewapende overval op een geldtransportbedrijf.

Om ongeveer 15:00 uur reden we de straat in. De caravan stond snel met de mover voor het huis. Eerst een lekker bak koffie en voor Els de kranten en de post van de afgelopen tijd.

Een blik in de tuin leerde dat de pruimenboom veel te veel pruimen had dit jaar. Tim had het al gezegd en hij had al wat stutwerk voor ons gedaan.

DSC_2752

Het was een enerverende en ook wel een lekkere vakantie met totale uitersten. Beleefd hebben we zeker genoeg dit jaar. Lekker uitrusten is ook anders. Wat we wel gehad hebben is mooi weer. Van de 4 weken waren er 2 dagen met regen. We zullen er weer een jaar op moeten teren.

Advertenties

Read Full Post »

Vandaag was een hete dag voorspeld met mogelijk onweer. We zijn daarom maar vroeg boodschappen gaan doen in de dichtstbijzijnde supermarkt, op zo’n 11 km afstand van de camping, een Intermarché. Daar hebben we de tank maar meteen gevuld met SP95 á 1,459/l. Dit in verband met de geplande reis, morgen.

We kwamen rond 10:30u terug bij de caravan en toen was de temperatuur onder de luifel al 31,8°C. We waren hierdoor min of meer veroordeeld tot niets doen. We hoorden gespetter uit het meer en daar bleek de eigenaar bezig met het uitzetten van een “ballenlijn”. Ik ging vol goede moed naar het zwemgedeelte. Daar aangekomen deelde de campingbaas mij alleen daar mede dat er een rode vlag hing en dat ik daarom niet mocht zwemmen. Op mijn reactie dat ik een reddings-brevet heb en dat ik echt niet zou verdrinken en dat hij ook in de buurt was, deelde hij alleen maar mede dat het niet mocht.

DSC_2742

In de loop van de dag liep de temperatuur op tot ruim 37°C, maar niemand mocht er zwemmen en alleen een muntjesdouche was beschikbaar. De andere douches in het toiletgebouw waren op slot.

Om niet het loodje te leggen van de hitte heb ik zelf maar een douche gemaakt. Met een ooit in Nederland gekochte stoffen oprolslang van de Action à 3,95 Euro en de kraan naast de caravan kon ik toch lekker verkoeling krijgen zo gedurende de dag. Mooi dat er zelfs een regelbare sproeier bij zat.

Verder hebben we onze tafel en stoelen onder de luifel vandaan gehaald en in de schaduw van een boom gezet.

DSC_2749

Zo konden we het wel uithouden tot de zon onder ging.

Door het gedrag van de campingbaas zijn we wel meteen klaar met deze camping. We hebben afgerekend en rijden morgen vroeg naar Noord-Brabant, naar een ASCI card camping in de buurt van Breda. Deze camping heeft als het goed is een zwembad en gratis WiFi. Daar gaan we nog een paar dagen staan voor 13 Euro per dag en daarvandaan zijn we in twee uurtjes thuis.

Read Full Post »

Vanmorgen ben ik de dag begonnen met het halen van vers brood. Dat was nog een behoorlijke opgave. Het brood was te koop in een dorp 4,5 km verderop. Het bleek dat een mevrouw vanuit een garagebox wat brood en kruidenierswaren verkocht, bij gebrek aan een echte winkel in het dorp.

De ochtend was heel rustig. Els heeft zitten quilten en ik heb zitten lezen.

Na de lunch zijn we naar de Hackenberg gegaan, zo’n 25 km verderop.

DSC_2610

Het was inmiddels al ruim 32°C geworden en de bezoekers konden in de schaduw zitten tot de rondleidingen begonnen. Het was mogelijk een rondleiding te krijgen in het Frans, Duits of Engels. Wij kozen in dit geval voor Duits omdat het de tweede taal van deze regio is.

DSC_2641

Een oudere dame fungeerde als gids voor de “Duitse” groep.

Binnen was het 12° en dat was een welkome afkoeling. De Hackenberg was in 1938 zover gereed dat de eerste soldaten er oefeningen konden houden. Uiteindelijk waren  er meer dan 1000 man in gelegerd. Op het moment van gereed komen was de Hackenberg ultramodern en helemaal naar de laatste stand van de techniek. Bijna alles ging elektrisch, van transport tot koken en tot het bedienen van de stukken geschut.

Nadat Frankrijk gecapituleerd is heeft de Duitse bezetter het fort gebruikt en voor een deel leeg gestolen. De 4 dieselmotoren, benodigd voor de elektriciteitsopwekking werden overgebracht naar delen van de Atlantik wal. De huidige 4 150kW diesels zijn identiek aan de originele en zijn geplaatst met geld van NATO. 1 diesel is al genoeg om de hele Hackenberg van noodstroom te kunnen voorzien. Er zijn echter 4 diesels die op vermogen 60l/h aan diesel gebruiken. Per dieselmotor is er een tank van 54.000 l. De tanks worden gevuld door een pijpleiding binnen het complex. Mochten de 4 diesels allen stil blijven staan dan is er nog een 2 cilinder diesel voor noodverlichting.

DSC_2668

Er werd eigenlijk al heel snel verteld dat de Hackenberg bijna volledig functioneel is, als gevolg van in 1957 door de NATO verstrekte gelden om deze 11km bomvrije gangen en zalen volledig zelfstandig te kunnen laten functioneren. Met name het elektrisch gedeelte was gerestaureerd.

DSC_2667

In de Hackenberg zijn ook diverse tentoonstellingen ingericht en ook het Franse leger schenkt regelmatig wapens en andere goederen die het bewaren waard zijn aan het “militair object” Hackenberg. Het hebben van de status “militair object” heeft hier dus meerdere voordelen. Ook bijvoorbeeld dieven worden veel zwaarder gestraft bij diefstal vanaf een militair object.

DSC_2683

Na bezichtiging van het enorme hoofd munitiedepot, de keukens DSC_2654

en manschappenverblijven en nog vele andere zaken reden we met het treintje door de lange gangen van de vesting.

 

DSC_2735

Aan het einde van de rit kwamen we bij blok 9. Blok 9 ligt 132 treden hoger dan de gang waar de trein door rijdt. Blok 9 is een artillerieblok met verschillende stukken 135mm geschut. Zowel in hefdraaikoepel uitvoering als in een vaste gepantserde opstelling . Gelukkig functioneert in de Hackenberg alles, inclusief de munitie lift. De dubbele munitielift heeft voor elke kooi een hefcapaciteit van 2500kg en kan dus makkelijk een paar bezoekers naar boven brengen. Let op het “loopkat” hijssysteem. Een munitie “container” werd aan een loopkat gehesen vanaf een treintje en bleef daaraan hangen tot bij de laadautomaat bij het geschut. Heel efficiënt dus. Bij de lift waren koppelstukken voor de geleiderail en in de liftkooi werden de hijscatrollen vergrendeld. In elke kooi konden tegelijkertijd twee munitiecontainers vervoerd worden.

DSC_2698

Eenmaal boven gekomen werden we door de gids voorzien van een  demonstratie van de verschillende soorten 135mm geschut.

Het vaste geschut kon ongeveer 20 granaten per minuut vuren.

DSC_2708

De hefdraaikoepel kon 120 granaten van 135mm per minuut verschieten. Maximum dracht 11km. Het laden van de houwitsers gebeurt automatisch.

DSC_2720

Aan de buitenzijde ziet een en ander er verroest uit, maar binnenin is alles netjes in orde en loop alles gesmeerd.

Bovengronds gingen we naar blok 8, een artillerieblok met vaste geschutsopstellingen. Dit blok was in november 1944 bemand met Duitse soldaten. Bij nadering van de Amerikaanse infanterie werd door dit blok vuur afgegeven waardoor op 10 km verderop 5 doden en 50 zwaargewonden ontstonden. De Amerikaanse troepen maakten een omtrekkende beweging en schoten op 1 km afstand in de “blinde hoek” van dit blok zoveel granaten af dat uiteindelijk een gat ontstond naast één van de stukken geschut en de verdere betonconstructie liep schade op. Hier was ook duidelijk het nut van de open ruimte onder de geschutpoorten zichtbaar. Daar kon het puin in vallen waardoor de geschut openingen vrij bleven.

DSC_2729

Via dit blok gingen we weer met een munitielift naar de trein en reden we naar de uitgang. Al met al had de rondleiding 2,5 uur geduurd.

Als vergelijking tussen Michelsberg en Hackenberg kan ik zeggen dat ik Hackenberg imposant vond omdat alles werkte, maar meer als een museum. Je kon nergens aan komen en moest bijna alles vanachter glas bekijken.

Michelsberg ervoer ik meer als een plaats voor liefhebbers. Je kon overal tussen door lopen en op neuslengte afstand alle mogelijke dingen bekijken. Mijn vraag of ik het geschut van binnen mocht bekijken leidde in de Michelsberg alleen tot de opmerking. “Doet u wel voorzichtig, want het ijzeren laddertje is glad en hoog.” In de Hackenberg heb ik dezelfde vraag niet eens durven stellen.

Read Full Post »

Vandaag hadden we gepland om naar Grand Ouvrage Hackenberg te gaan. Op de stafkaarten zag ik vanmorgen dat er naast de kazerne, die ik gisteren bezocht, nog een woonwijk zichtbaar was met een vast patroon.

Ik ben met de auto naar Rockange gereden en ik zag een wijk met in hoofdzaak twee typen woningen. Beide typen woningen waren voornamelijk uitgevoerd als kwadrantwoningen.

DSC_2409

Ik zag een paar mannen van mijn leeftijd buiten staan en ik vroeg in mijn beste Frans of de heren mij ook konden vertellen wanneer deze woningen gebouwd waren. Ogenblikkelijk kreeg ik de opmerking dat ik geen Fransman was. Ik vertelde dat ik Hollander was. Meteen begonnen de beide mannen perfekt Duits tegen mij te spreken. De mannen vertelden dat zij hier al heel lang woonden.  nDe woningen waren in 1936 gebouwd voor officieren en onderofficieren van de regimenten van de Maginotlinie. De woningen maakten deel uit van de kazerne. In 1940 waren er Duitse soldaten in de kazerne en in de woningen getrokken. Na 1944 zijn de Duitsers vertrokken. De kazerne is niet meer in gebruik geweest na de oorlog. De laatste woning is in 1983 door de Franse overheid verkocht aan burgers. Ik vertelde dat ik gisteren foto’s genomen heb van de kazerne in verval. De man zei meteen dat hij nog foto’s had van de kazerne in gebruik. Ik had daar helaas geen tijd voor.

DSC_2439

Al wandelend kwam ik bij een fort tegenover de woonwijk.

Pas toen we weer thuis waren kwam ik er achter dat bovenstaand ingangsgebouw de entrée munitions was van de Grand Ouvrage d’Anzeling. Op Google Earth kon ik later zien dat de verste blokken ten minste 2 km achter dit ingangsbouw liggen en dat er dus zeker zo lange tunnels achter dit gebouw liggen. Er is zelfs een aparte manschappen ingang geweest, maar die kon ik niet vinden in de bossen. In totaal waren zo’n 692 manschappen en officieren gelegerd. Vandaar de woningen en kazerne op loopafstand.

Dit fort was in  gebruik als schietbaan en was niet open voor bezichtiging. Er kwam een man op mij af met de Franse variant op “wat mot je!” Na uitleg mijnerzijds werd een andere man gehaald die mij heel vriendelijk te woord stond. Ik vertelde dat ik ook zo mijn bemoeienissen had met de Stelling  van Amsterdam en dat ik geïnteresseerd ben in forten. Ik vertelde dat ik ’s middags naar Grand Ouvrage Hackenberg ging. Ook deze man begon meteen in uitstekend Duits tegen mij te vertellen dat Hackenberg alleen maar een toeristenfabriek is en ik kon beter naar Grand Ouvrage Michelsberg gaan, dat fort is nog origineel. Komende middag waren ze open voor rondleidingen en ik moest een oudere man, die gids is, en altijd een legerpetje draagt maar zeggen dat Michel mij gestuurd had.

DSC_2453

De rondleiding was geweldig. Ik vond inderdaad de gids die me geadviseerd was en die vond het weer geweldig dat zijn vriend Michel mij naar hem gestuurd had.

Grand Ouvrage Michelsberg is een van de kleinere Grand Ouvrages (GO). Maar nog altijd is de hoofdgang tot het rangeerpunt ruim 600 m lang. Een kleine GO heeft een gemeenschappelijke ingang voor manschappen en munitie.

DSC_2469

Deze opname is in de hoofdgang, meteen achter de pantserdeur aan de ingang.

DSC_2487

Deze gang gaat dus 600 m door !

DSC_2495

De zaal waar vier 3 cilinder diesel motoren opgesteld staan voor het opwekken van de elektriciteit in geval van nood. Normaal komt de eletriciteit uit het net via een 10kV aansluiting. Deze 10kV wordt omgezet naar 440V, 3000V en naar 110V gelijkspanning voor de treintjes. Het omzetten naar 110V= wordt gedaan door motor-generator opstellingen.

Ter vergelijking. De motor in onze auto is veel kleiner en levert 103 kW. Hetgeen al meer is dan de hier getoonde dieselmotor. De meter naast de motor heeft een maximum waarde van 100 kW. De motor verbruikt ca 30 liter diesel per uur. Dit ter nuancering. De motoren zijn groot en indrukwekkend, maar de techniek is behoorlijk voortgeschreden na het plaatsen van deze motoren. Voor alle 4 de motorend tezamen was 125.000 l diesel op voorraad in het complex. Hierop kon dus 43 dagen op noodstroom gedraaid worden.

DSC_2543 

Uiteindelijk komt de gang uit op het verdeelpunt naar de verschillende blokken. Uiteindelijk zijn in de Michelsberg de blokken 1,2,3, 5 en 6 gebouwd.

We bezichtigen blok 5, een artillerieblok, na beklimming van een betonnen trap met 136 treden rond de munitielift. In bloc 5  is een dubbelloops 75mm hefdraaikoepel houwitzer aanwezig. Elektrisch werkt het op dit moment niet, door de slechte toestand van de originele kabels van de installatie. Maar de noodbediening met de hand functioneert perfect en soepel. Het bewegende deel weegt 120 ton en werd door een meisje met een slinger met de hand in een paar seconden omhoog en omlaag bewogen.

DSC_2568

Dit is het punt waar de hefdraaikoepel bediend wordt. Hier worden alle instellingen van het geschut gerealiseerd. Het geschut is in staat om met behulp van de automatische laadinstallatie 130 schoten 75mm per minuut af te geven. Ik heb gepoogd in de  koepel te kijken via de ladder, maar dat lukte niet omdat het mangat voor mijn schouderbreedte te klein was.

DSC_2516

Gelukkig lag verderop in het fort een soortgelijke snelvuurconstructie uitgestald en werd er onderhoud gepleegd. Voor zover ik begrepen heb zijn de meeste forten gewoon nog steeds militair complex… en dat is erg slim, want dan mogen er wapens in en op aanwezig zijn!

Al met al was het vandaag een onvergetelijke dag. Morgen gaan we het nog een keer over doen, met het treintje door de toeristenattractie GO Hackenberg.

Read Full Post »

Vandaag was een rustige dag. We werden wakker met regendruppels op het dak en de luifel. Maar dat was dan ook meteen de regen voor vandaag. Voor het ontbijt hadden we brood op de camping besteld. Dat was er op tijd. Na het ontbijt zijn we naar een dorp op een afstand van ca 15 km geweest. Daar was een Lidl en er bleken nog veel meer winkels te zijn.

We zaten net aan de koffie en toen kwam er een buurvrouw op de camping met een klassieke vraag…kan ik van u wat suiker krijgen voor de koffie. Nou onze koffie was net klaar en de partner van Christel lag nog steeds in bed. Het werd een gezellige koffie en het gesprek was super. Zij bleek naar de camping gekomen omdat zij een fan is van Beyonce en Beyonce heeft gisteravond een concert gegeven op een dorpsplein in de buurt van de camping.

Uiteindelijk werd Pieter ook wakker en kwam er ook bij zitten. Hij bleek een deel van zijn boterham als fotograaf te verdienen en daardoor hadden we daar ook een aanknopingspunt.

Na de lunch besloot ik de kaarten van de buurt maar eens te bekijken of er nog meer onderdelen van de Maginot-linie in de buurt waren. Het bleek dat er in Bockange een kazerne geweest is. Op de stafkaarten uit 1992 staat deze al vermeld als Ancien Caserne. Ik zag dat het maar 3 km wandelen was.

Zo rond 16:00 uur ben ik daar aan begonnen en het weer was wisselend.

DSC_2341

Achter dit bosje ligt de kazerneruïne.

DSC_2360

Een gebouw wat ook zeker nog door Duitsers gebruikt is. Bij deze ingang staat RAD Abt K7/323. Kennelijk is dit gebouw dus na de oorlog niet meer door Fransen bewoond geweest. RAD staat voor Reichs Arbeits Dienst een soort nazi werkverschaffing, onder andere tbv het leger.

Wel wordt er op het voormalige kazerneterrein een nieuwe woonwijk gebouwd.

DSC_2373

Aan het einde van de middag kwam er een Engels stel uit Newcastle naast ons staan. De man bleek een gepensioneerde Army Engeneer te zijn en hij vertelde dat hij morgen naar Fort Hackenberg zou gaan… wij ook.

DSC_2397

Al wandelend viel mijn oog op een DAE, dat is een Franse AED of te wel Automatische Externe Defibrillator. Met name de plek waar het ding hing was speciaal, tegen de kerkmuur met op 2 meter afstand de graven. Handig voor als de reanimatie niet lukt, of zou het toch anders bedoeld zijn?

Read Full Post »

Vandaag hadden we het plan opgevat om richting Thionville te rijden. Ik wil daar het Fort Hackenberg bezoeken en we hebben een camping daar in de buurt uitgezocht. De camping heet La Croix du Bois Sacker in Burtoncourt.

Rond 08:00 uur vertrokken we uit Crest. Kort voor 10:00 uur kwamen we bij Lyon. Daar was een behoorlijke file. De auto gromde behoorlijk bij het in file wegrijden op een steile helling van een viaduct. Tot Lyon waren we 12,20 Euro aan tol kwijt. Na Lyon ging het weer vlotjes verder.

DSC_2296

Els maakte plaatjes onder het rijden. Nu kan ik zelf ook eens zien hoe dat er uit ziet. Kort voor Nancy was de tolweg ten einde en konden we weer 44,20 Euro aftikken. Vandaag hebben we ruim 500km tolweg gereden.

DSC_2295

Onderweg voelden we ons goed en we hadden geen zin om zo rond 14:00 uur al een camping te zoeken.

Vanaf Thionville was het een kruipdoor sluipdoor weg met veel slingeringen en hellingen. Uiteindelijk reden we rond 16:40 uur de camping op.

De camping is voortdurend bemand en de slagboom wordt met de hand bediend. De camping bestaat uit een deel met caravans voor verhuur en toeristische plekken. Ook is er nog een gedeelte waar permanente bewoning wordt gedaan, althans zo ziet het er wel uit.

DSC_2301

We staan weer op een aardig plekje. Er staat een kersenboom vlakbij. De kersen smaken prima en zijn goed rijp. Wat we niet snappen is dat de vogels geen korte metten maken met de rijpe kersen.

DSC_2298

Ook is er bij de camping een meertje en dat ziet er in de avondzon best leuk uit. Er is een buitenbad gebeuren bij. Daar staat de vergunning om er te mogen zwemmen etc. De rode vlag gaf aan dat er niet gezwommen mag worden.

DSC_2312

We zullen het hier vast wel weer een paar dagen uithouden.

Read Full Post »

Vanmorgen stonden we op en het regende. Het regende niet zo heel hard, maar het bleef wel door gaan. Er was twee dagen volop regen voorspeld. Iedereen op de camping bleef in de camper, caravan, vouwwagen of tent. Je zag alleen mensen die brood gingen halen of mensen die er met de caravan achter de auto van door gingen.  De stroom deed ook een beetje raar op de camping. De aardlekschakelaar van de kast waarop we zijn aangesloten bleek er meerdere keren uit te gaan vanwege water in een stekker van één van de andere gasten. Uiteindelijk heb ik onze aansluiting verplaatst naar een andere aansluitkast.

Het was geen weer om foto’s te maken. We besloten dat we morgen weer verder zullen gaan reizen in de richting van Thionville. Of we dat in één of in twee dagen gaan reizen, dat weten we nog niet.

Boodschappen moesten er wel gedaan worden en vandaag zijn we maar naar de Intermarché in Crest geweest. Daar was een grote verbouwing aan de gang. Er worden een soort “drive-in” loketten gemaakt. Volgens de aankondiging kun je dan thuis over internet bestellen en op een bepaalde tijd je boodschappen ingepakt en wel op komen halen.

De auto hebben we maar meteen vol gegooid met Euro95 á 1,459/liter. Nu zijn we wat dat betreft dus klaar voor de reis. Alleen nog afrekenen op de camping.

DSC_2282

Bij terugkomst op de camping bleken er nieuwe overburen te zijn gekomen, aan het accent duidelijk uit de buurt van Amsterdam afkomstig.

Na 13:00 uur werd het weer zonnig en warm op de camping. Lekker lezen en weer niets doen verder. De temperatuur was aan het einde van de middag gewoon weer 27°C.

Na het avondeten, bestaande uit gegrilde lamskoteletjes met rijst met gemixte groenten er door heen en als toetje een sinaasappelsorbet voor Dick en een chocolade toetje voor Els, zaten we nog even onder de luifel van de avondzon te genieten. Zoals elke avond kwam onze merel dicht bij de caravan voedsel voor zijn jongen zoeken. Nu lukte het om een redelijke foto van het beestje te maken.

DSC_2284

De camping is inmiddels betaald en het duurt morgen ongeveer 2 uur voor we bij Lyon zijn. Als we dus ongeveer om 08:00 uur vertrekken hebben we waarschijnlijk geen last van de files van werkverkeer in Lyon.

Het was een mooie zonsondergang en daarmee hebben we afscheid genomen met een plaatje van La Tour in Crest.

DSC_2291

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers liken dit: