Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Caravan’ Category

Ik wandel graag uren achter elkaar door de “wildernis” van Frankrijk. Onderweg is er héél af en toe een schuilhut, maar verder is er helemaal niets. Ik zou dan eigenlijk wel een bakkie koffie lusten. Ik heb alleen geen zin om een thermoskan koffie mee te zeulen een berg op. Ook gasflesjes en kooktoestellen zie ik niet zitten. Water vind ik meestal wel onderweg, al is het maar een heel klein stroompje.

Ik ging op internet aan het snuffelen en kwam de turbo of rocket stove tegen, ook in “hobo” of te wel zwervers uitvoering, gemaakt van twee conservenblikjes.

Dat probeerde ik thuis ook uit en dat werkte prima.

Je hebt maar een heel klein beetje hout nodig om een liter water te laten koken. Ook is het gewicht van twee lege conservenblikjes maar een 200 gram.

Bij de zoektocht op YouTube kwam ik ook de RVS Lixada rocket stove tegen en dat er een verbeterde versie was verschenen, voor ca € 15 bij AliExpress. Het ding kwam met een paar weekjes en bij het uitproberen kwam ik er achter dat er geen bodem in zit en dat daardoor de stralingswarmte wel erg naar de ondergrond gaat, zodanig zelfs dat het houtblok waar ik het op gezet had ook vlam begon te vatten.
Ik heb van een oud stukje RVS plaat een bodempje geknipt en dat werkt heel goed. Dit kooktoestelletje gebruikt wel wat meer hout, maar brandt ook groter. Deze gaat in de rugzak.

Onderweg kan ik gewoon een paar dennen of sparrentakjes verzamelen, in stukjes breken. Met mijn zakmes een handje houtkrulletjes snijden van een tak en dan een in vaseline gedrenkt wattenplukje uitrafelen en aansteken met een vuursteen. Gegarandeerd brandt dit toestelletje meteen. Een paar minuten heb je kokend water.

Op de Lixada kun je zeker een maaltijd bereiden. Je pannen worden alleen wel zwart van buiten. Nu nog op zoek naar een aluminium veldfles met de bijbehorende aluminium mok om het water in te koken en een doekje om het roet af te vegen.

Advertenties

Read Full Post »

Ongeveer 10 jaar geleden kocht ik een boormachientje met daarbij een tweetal 10,8 V Li-Fe accupacks. Het leuke en lichte dingetje heeft één jaar goed gefunctioneerd, alleen was het niet al te sterk. Het ding belandde in zijn zwarte koffertje ver weg in de schuur. Een ander boormachientje met NiCad accu volgde, maar was ook geen succes omdat die steeds vanzelf leeg ging.

Inmiddels al weer 2 jaar geleden kocht ik mijn Milwaukee Li-Fe boor- en slagschroefmachine-set en dat is een super ding.

Twee weken geleden kwam ik toevallig op YouTube een item tegen over het hergebruik van laptop accu packs. Daar zitten vaak nog meerdere bruikbare Li-ion, Li-Fe (Lithium-IJzeroxide) cellen in. Op dat moment kwam mijn oude boormachientje weer in mijn gedachten… zouden daar nog goede cellen inzitten??

IMG_0145

Dit was een accupack wat ik zo open kon schroeven. Ik zag een drietal Li-Fe cellen 18650 1400mAh met een nominale spanning van 3,7V. Ik zag dat ook tussen de batterijtjes verbindingen naar het printje in de accupack liepen (balans leidingen). Mijn meter gaf waardes aan van ca 3,5V bij deze cellen en dat na al die jaren. Het leek er op dat de cellen nog alle drie goed waren.

De nummers van de Li-Fe cellen zijn eenvoudigweg de afmetingen in mm van de cellen. 18650 = 18 mm dik x 65 mm lang en 18500 = 18 mm dik x 500 mm lang.

Ik bestelde bij AliExpress een Golisi 4S acculader. Ik was ontevreden over de NiCad/NiMh acculaders die ik in de loop der jaren had gekocht. De nieuwe lader meet per cel en laadt per cel, of het nu NiCad, NiMh, LiPo of Li-Fe is en allemaal verschillende formaten en processor gestuurd..

Twee dagen geleden kwam de lader binnen en kon ik hem ophalen bij PostNL.

Ik wilde mijn LED zaklampjes van 3xAAA NiMh cellen ombouwen naar 1 Li-Fe cel en ik dacht dat de 18650 cellen daar wel in zouden passen… helaas, te lang.

Ik had inmiddels ook de tweede accupack van het boormachientje ook gedemonteerd en had zes 18650 cellen met 1400 mAh (1,4 Ah)  capaciteit per cel.

De oplader kan op netspanning, maar ook op de 12V autoplug.

IMG_0140

De 18650 cellen kunnen geladen worden met 2A als ik één cel in de meest rechtse positie plaats. Als ik twee cellen in de lader doe, dan wordt elke cel  met 1A geladen. Bij 4 cellen wordt met 0,5A geladen tot ca 4,10V, dan stopt de lading en dat is beter voor de levensduur van de Li-Fe cellen weet ik inmiddels. NiMh wordt tot 1,42V geladen.

Ik bouwde in de grote Maglite, die ik voor ca 10 cent al had omgebouwd naar LED 2D cell (3V) Maglite, om naar één 18650 3,7V 1400mAh  Li-Fe cel. Dat ging makkelijk met een stukje CV pijp isolatieschuim, daar schoof de cel zo in, stukje koperen pijp afgesneden en dat er achter aan zodat de veer goed contact maakt et voilá een goed werkende Maglite, maar dan veel lichter in gewicht, véél meer licht en LED, vrijwel zonder kosten. Een goede 18650 Li-Fe cel weegt ca 48 gr en een alkaline D-cel weegt ca 170 gr. Dat scheelt 295 gr op een 2D Maglite.

Maglite

Ik heb nu nog vijf 18650 cellen over. Ik had mijn bijna 18 jaar oude laptop pack al een paar jaar geleden in de buiten staande chemobak gegooid, maar ging toch nog even kijken. Het buiten liggen had er geen goed aan gedaan en ik zag dat de buitenwand van de cellen door geoxideerd was en dat de cellen 0,0V hadden.. hartstikke dood.

Mijn oog viel nog wel op het oude accupack van mijn oude Nikon D50 camera. Die camera is met een nieuwe accupack naar onze zoon gegaan.

Ik trok de oude accupack uit elkaar en zag tot mijn blijde verrassing twee 18500 1400 mAh Li-Fe cellen zitten die er nog gaaf uit zagen. Precies wat ik zocht voor de kleine zaklantaarntjes.

IMG_0134

Ook deze cellen heb ik  in de lader gedaan en die waren nog 80% geladen. Ik liet de cellen vol laden en ging aan het bedenken hoe deze cellen  in mijn kleine LED zaklampjes gebruikt konden worden.

De eerste was appeltje eitje, een plastic buisje om de cel en in de zaklamp, i.p.v. 3xAAA cel, dichtschroeven en werken.

IMG_0136

De laatste, een oud LED dienstzaklampje was een andere truuk. Dit lampje heeft de massa niet door het huis van de zaklamp lopen, maar via een aparte verbinding buiten de accucel om. Ik maakte van een stukje metalen pijp en het veertje van een veiligheidsspeld een verend kokertje waar de massa door heen gevoerd wordt en waar de accu cel precies in paste.

IMG_0143

Het eindresultaat van deze experimenten met weggegooide Li-Ion accupacks. Drie super werkende zaklantaarns met Li-Ion accu’s.

IMG_0147

Mocht u zelf tegen het moment aan lopen dat de accupack van uw laptop of boormachine vervangen moet worden, bedenk wat je er mee kan en als je niets weet, schenk ze aan mij. Ik ga hier nog mee verder. De echt defecte cellen gaan gewoon in de batterijenbak en naar het Gemeente Chemie afval depot.

Mijn doel is uiteindelijk een 12V Li-Fe powerpack in de caravan bouwen. Dit voor de mover en de 12V verlichting in de caravan, misschien nog een zonnepaneel op dak van de caravan. Mogelijkheden genoeg. Bij AliExpress zijn alle componenten voor een laagspannings zonnecel en Li-Fe powerpack voorradig. Inmiddels begin ik ook wat te begrijpen van de techniek rond Li-Fe, LiPo cellen en de oplading en balancing (het op gelijke spanning brengen van alle cellen in een batterij). Ik ga mij er verder in verdiepen als aanvulling op mijn ruim 40 jaar geleden gevolgde opleiding tot elektrotechnisch installateur.

Wordt vervolgd.

Read Full Post »

Sinds 2001 hebben we een grote Cadac skottelbraai mee in de caravan. Bij deze skottelbraai hebben we vanaf het begin een grillplaat met anti-aanbaklaag. We hielden ons prima aan de voorschriften en wasten de plaat alleen met een sopje met een beetje afwasmiddel af. We bakten er alles op, tot pannenkoeken, eendenborst en hamburgers voor de gehele familie aan toe.

Op de camping in 2013 in Fréjus ging het fout. Ik was even te enthousiast en kocht in een impuls bij de Lidl een bus grillreiniger. Jeemig wat werd alles lekker schoon.

Tot ik de volgende dag wat wilde grillen, alles plakte muur en muurvast op de grillplaat. Nog geprobeerd met olie de plaat in te vetten, maar dat mocht ook allemaal niet goed helpen. Het ging in de loop der jaren wel iets beter, maar niet meer echt fantastisch.

Twee jaar geleden was ik het helemaal zat met dat ding. Helaas was een goede vervangende grillplaat niet leverbaar en vorig jaar kochten we een kleine skottel voor gebruik als we met ons tweetjes zijn. De grote gebruikte ik ook regelmatig thuis, als we met de kinderen en nu ook kleinkinderen een “hamburgerfeestje” hebben. Ik bak dan zelf broodjes en maak zelf de hamburgers… smullen en smikkelen.
Het zijn dan wel veel hamburgers om te grillen, ik deed dat op de grillplaat van de skottel, lekker buiten in plaats van in de koekenpan. Dat grillen ging nog wel, maar het schoonmaken was echt een crime. Weer bijna bikken om de korstjes er af te krijgen.
Bij goed weer maakte ik de houtskoolbarbecue aan, gewoon omdat dit nóg lekkerder is en omdat dit minder schoonmaakwerk was. De skottel bleef op zolder bij de campingspullen staan.

Els heeft ook nog een paar Tefal, keramische anti-aanbaklaag koekenpannen, maar is daar ook niet tevreden over, ze bakken niet lekker en je krijgt ze aan de randen niet goed schoon. Ze vroeg of zo’n carbon steel horeca koekenpan niet beter zou zijn.

Lang leve YouTube
Ik ging op YouTube kijken naar stalen pannen en kwam al snel filmpjes tegen over het “inbakken” seasoning van stalen pannen en hoe je dat op de juiste manier doet. Vooral de filmpjes rond pannen van het Amerikaanse merk Lodge waren duidelijk en ook hoe je een 100 jaar oude gietijzeren skillet weer als nieuw opknapt.

Het middel daarvoor was een één of ander Amerikaans bak- en braadvet. Nader onderzoek leerde dat dit kokosolie was.

Kort hierop liepen we bij de Lidl en daar zag ik deze kokosolie staan  € 3,99 voor een groot kuipje.

IMG_0126

Nog bio ook.

Ik probeerde het eerst met een klein koekenpannetje met aangetaste teflon laag. Goed ontvetten en dan even warm maken om te drogen en vervolgens met een doekje of een keukenpapiertje een superdun laagje van deze kokosolie smeren. Weer even afnemen met een schoon papiertje en dan een tijdje verhitten zo rond de 200°C. De pan ca 45 minuten op deze temperatuur houden en dan  laten afkoelen en nog een keer zo invetten, eigenlijk alleen een beetje vettig maken.
Bakproefje…. dat is gelukt!!!! geen aanbakken meer.

Vervolgens deed ik hetzelfde bij de skottel grillplaat. De behandeling deed ik 3 keer, waarbij ik de eerste keer de gehele grillplaat invette en weer afveegde. Daarna 2 uur bij 200°C in de oven en in de oven laten afkoelen.
De volgende keer maakte ik mijn handen vet met een heel klein beetje van de kokosolie en daarmee wreef ik de bovenzijde van de richels in en bakte deze ook weer 2 uur op 200°C. Na afkoelen nog een keer zo met mijn handen ingewreven en een uurtje gebakken. Af laten koelen en ‘s avonds moest ik de plaat testen met hamburgers voor 8 personen.

Het regende en ik besloot de plaat met de vet afdruipring op de gaskookplaat te leggen, op de wokbrander. Dat ik daar niet eerder opgekomen ben!

Na de eerste lading hamburgers, die totaal niet meer aan de grillplaat vast plakten,  pakte ik een dotje keukenpapier en veegde zo de nog hete plaat schoon voor de volgende lading… moeiteloos.

IMG_0127

Ik heb de plaat niet eens hoeven afwassen na afloop, alleen nog met een dot papier schoonvegen en weer een hand, vetgemaakt met kokosolie er over en weer opbergen.

Ik heb inmiddels een roestvrijstalen wadjang opgeknapt. Origineel van teflon laag voorzien, maar een aantal jaren geleden buiten gebruik geraakt omdat deze laag zo beschadigd was dat de gezondheid in gevaar kwam, Ik heb met een haakse slijper met staalborstel en schuurschijf er op de pan weer blank gemaakt. Ik had wel een filtermasker op bij deze werkzaamheden. Ik had het plan deze wadjang buiten te gebruiken, maar dat kwam er niet van. Nu dus deze wadjang op dezelfde manier als de grillplaat van een nieuwe anti-aanbak laag voorzien met kokosolie.

IMG_0129

Deze laag afgebakken kokosolie is best hard. We moeten deze wadjang nog proberen, maar ik heb er alle vertrouwen in dat de carbon steel skillet of tewel koekenpan ook op deze manier goed gaat worden ingebakken.

Nog even voor de duidelijkheid, op deze manier behandelde pannen kunnen NIET tegen een vaatwasser en eigenlijk is een sopje al teveel. Schoonvegen met papier of een doekje, oppervlak weer vettig maken met wat kokosolie en opbergen.

Zou ik het rooster van mijn houtskool barbecue ook zo kunnen behandelen ;-)

Read Full Post »

Vandaag was een miezerige dag. Het regende een beetje, was dan weer droog en daarna weer wat regen. Ik had het plan opgevat om bij de molen in Schoorl te kijken. Wat is er nu zo bijzonder aan de molen in Schoorl? De familieband met deze molen en camping Buitenduin.

Midden jaren 30 van de vorige eeuw ging mijn vader, samen met broers en zussen naar de accommodatie bij de molen in Schoorl. Mijn moeder ging met vriendinnen naar camping Bakkum, waar haar ouders een huisje hadden. Al het verkeer vond plaats op de fiets. Voor een weekeinde Schoorl werd vanaf de Orteliusstraat in Amsterdam naar de molen in Schoorl gefietst. Ergens onderweg zal dat Amsterdamse groepje dat groepje uit Koog aan de Zaan tegen zijn gekomen. Kennelijk klikte het, want op een gegeven moment zijn er foto’s van Koger meiden en Amsterdamse familieleden bij de molen in Schoorl. Op oude foto’s zie ik mijn tante Lien samen met haar schoonzus Nel en ook mijn vader en moeder. Op een andere foto weer een tafel vol bekenden, waarbij mijn vader nog niet bij mijn moeder zit, maar bij de beste vriendin van mijn moeder, genaamd Mara. Al met al hebben mijn vader en moeder elkaar daar ergens zo rond 1936 in de armen gesloten.

Er werd geslapen in de “boerderij” bij de molen. Gewoon de hele club op een laag stroo, volgens de foto’s. Aan het strand en in de duinen werd allerhande gekkigheid uitgehaald en er werd veel gelachen. Dit heeft zo tot het begin van de Tweede wereldoorlog geduurd.

Vandaag fietste ik door het duin naar Egmond aan Zee en van daar over de Provinciale weg tot de rotonde bij Bergen. Daar volgde ik de bordjes Schoorl en ik kwam uiteindelijk bij de skibaan van Il Primo uit. Er waren daar mensen die oefenden met skiën. Het zag er leuk uit.

DSC_6373

Na het maken van een paar foto’s fietste ik verder en ik kwam uit bij het Klimduin.

DSC_6380

Ook hier was verder niemand aan het klimmen en er waren ook vrijwel geen andere bezoekers. Ik ging verder door de winkelstraat in de richting van de molen.

DSC_6383

Bij de molen zag ik dat deze molen, net als de camping, Buitenduin heette.

Ben1-072

Mijn beide ouders bij deze molen toen ze nog geen verkering hadden, maar wel samen waren in een leuk Amsterdamse en Koogse vriendengroep.

Ik ging verder kijken op de camping.

DSC_6390

Blijkens borden bestaat de camping Buitenduin 100 jaar en dat komt goed overeen met de verhalen van mijn ouders. Het is op zich een simpele camping, maar volgens de gasten een hele leuke camping die vrijwel tegen het dorp aan en tegen de duinen aan ligt. Na wat rondgekeken te hebben besloot ik maar door de duinen naar het strand te fietsten. Ongetwijfeld hebben mijn ouders dat ook veelvuldig gedaan.

DSC_6395

Het is een heel mooi breed bos- en duingebied. Helaas is een paar jaar geleden een behoorlijk deel van de vegetatie door bosbranden vernietigd. Daar komen de omstandigheden voor de grove dennen ook nog bij zodat die worden opgevreten door kevers en aangetast door schimmels.

DSC_6403 

Uiteindelijk kwam ik bij Strandslag 29, Schoorl aan Zee. Dit moet de plek geweest zijn waar mijn ouders ook naar het strand gingen. Bijna alles wat voor de winter weg moet is nu al weg. Ik ging via het mooie betonnen fietspad naar Bergen aan Zee en van daar uit aan de zuidkant door de duinen richting Egmond aan Zee. Van Egmond aan Zee weer door de duinen naar de camping.

In de duinen kwam ik weer van die joekels van paddenstoelen tegen.

DSC_6409

Ik besloot een foto te maken om aan te geven hoe groot deze paddenstoelen zijn. Ter vergelijking, in het midden ligt een 1 Euro munt en mijn beide schoenen, maatje 46 breed op schouderbreedte naast elkaar zijn onder aan de foto afgebeeld.

Ik moest nog net weer mijn regenjas aantrekken om droog de camping te bereiken. Op de camping aangekomen bleek ik 49km gefietst te hebben in 2:40 min. Zo dat is ook weer goed voor mijn lijf.

Read Full Post »

Maandag was het niet zulk mooi weer en voor dinsdagmorgen had ik een afspraak met de Verweij voetzorg voor een paar nieuwe steunzolen. De oude steunzolen dateerden van 1997 en waren wel aan vervanging toe.

Het zeulen met de kussens als we een nachtje thuis slapen begon ons ook te vervelen en eindelijk, na al die jaren hebben we een set kussens extra gekocht zodat die in de caravan kunnen blijven liggen. Dat maakt het weer een stukje comfortabeler.

Fabiënne werd nu ‘s morgens door Arjan gebracht en dat scheelde ook weer. Ik moest mijn voorraad medicijnen voor de komende drie maanden ophalen en daarna naar de voetzorg.

Ik had mijn oude wandelschoenen mee genomen. Het slijtpatroon van ruim 4000 echte kilometers  was duidelijk voor de specialist. Ik was bang dat ik een probleem met mijn voeten had, maar zij vond juist dat ik mijn voeten keurig afwikkelde. Ik had inmiddels wel “stijve” voeten gekregen, niet zo flexibel meer, maar daar was weinig aan te doen. Er werden verschillende soorten afdrukken gemaakt van mijn voeten en mijn nieuwe schoenen, Meindl Kansas,  werden ook gecomplimenteeerd… dat zijn hele goede schoenen.

Hierna nog even naar de Lidl voor de boodschappen en toen reden we samen met Fabiënne naar de camping.

Na de lunch wilde oma even met Fabiënne naar het piratenschip. Ik vond het leuk om daar een foto van te maken.

DSC_6350

Als opa en oma lekker gek doen met je kleindochter. Mooier is er bijna niet.

DSC_6351

Kennelijk was Fabiënne nog wat moe van het kinderdagverblijf van gisteren en van het klimmen en klauteren op het piratenschip, want ‘s middags wilde ze alleen maar tv-kijken.

We zijn maar vroeg gaan eten en Fabiënne ging lekker om 19:00 uur haar slaapzakje in.

Wij hebben in de voortent met het kacheltje aan tv zitten kijken en gingen er ook op tijd in.

Read Full Post »

Mooi wandelweer

Vandaag begon de dag met behoorlijke mist.

DSC_6311

Zo tegen de middag werd het beter en kwam de zon door. Ik besloot zomaar een stuk te gaan wandelen en besloot over de camping Bakkum naar het Duinmeer te wandelen.

DSC_6315

Als kind kwamen we hier vaak. We namen dan wat oud brood mee en gingen naar de Karpervijver. Ik herinner met nog de grote bekken die plop, zomaar een halve snee brood verorberden. Vanaf de Karpervijver ging ik noordwaards en op een gegeven moment weer richting zee. Er zijn daar zulke leuke bos- en duinpercelen. Ik was van plan even op het strand te gaan kijken en kwam onderweg het uitkijkduin tegen. Dat is weer een mooie oefening om de conditie te verbeteren. Onderweg naar boven zag ik wat mijn pad over steken.

DSC_6323a

Deze hagedis was heel fotogeniek en bleef mooi poseren. Zelfs toen er nog een mevrouw bij kwam staan en vroeg waar ik naar keek. Ook zij vond het een heel mooi beestje.

DSC_6324

Op dit duin waren allemaal mensen en ik heb even voor een jong gezin een foto van alle gezinsleden tegelijk gemaakt met hun smartfoon. Dat werd zeer gewaardeerd. Op het duin kun je ook heel goed zien hoe hoog het duin bij de strandopgang is. Het pad loopt er echt op het hoogste punt over heen en elke keer dat ik daar klim gaat het beter.

DSC_6330

Op het strand bleken er zelfs nog een aantal zonaanbidders te zijn. Het was er ook goed weer voor.

Ik liep over het strand naar de strandopgang waarover ik weer naar de camping terug kon wandelen.

DSC_6339

Inmiddels zijn het paviljoen en de huisjes bij deze strandopgang weer weggehaald voor de winter. Hier de derde klim van de dag in deze wandeling voor mij.

DSC_6340

Eenmaal boven bleek dat er nog heel wat mensen van plan waren naar het strand te gaan. Ik wandelde over dit pad naar beneden. Onderweg nog even genietend van een handje duindoornbessen.

Op de camping liep ik over het deel “Sport en Spel”.

DSC_6342

Het viel mij op hoeveel huisjes er nog verhuurd waren. Dit is de verhuuraccomodatie van de camping.

DSC_6344

De laatste 200 meter en ik was weer bij de caravan. We hebben nog heerlijk zitten lezen in de zon. Het was zelfs erg heet op een gegeven moment. Weer een mooie wandeling van 9,6 km met drie zware klimmen in mul duinzand.

Read Full Post »

Ik heb hier al eerder gekeken, naar aanleiding van een krantenberichtje over het schoonmaken van de Nazi V1 raketlanceerplaats Castricum. Vandaag ging ik op de fiets even een klein stukje het duin in. Via de Zeeweg en Johanna’s weg, belande ik op de Breedeweg. Ik wist dat de lanceerplaats aan de Willemslaan zou moeten liggen en reed de Willemslaan op een gegeven moment op. Ik reed tot aan het einde en had nog steeds niets gevonden. Dan maar helemaal terug. Uiteindelijk kwam ik bij de kruising van de Willemslaan en de Breedeweg de lanceerplaats tegen.

DSC_6304

De lanceerplaats was nog goed te zien. Deze lanceerplaats is aan het einde van WW2 gebouwd. Ik begreep dat er verschillende gebouwen in de buurt waren gevorderd door de Nazi’s om daar de V1 op lancering te kunnen voorbereiden. Als ik het goed onthouden heb moesten de “kruisraketten” nabij de lanceerplaats opgebouwd worden. Er moest brandstof in de vleugels moesten gemonteerd worden. De stoomgenerator moest gevuld worden met waterstofperoxide en ook het richtings kompas moest gesteld worden. De baan ligt precies naar Londen gericht.

De Castricumse lanceerplaats is nooit gebruikt en was ook nog niet voorzien van de 45m lange ijzeren stelling waarop de raket gelanceerd moest worden. Wel schijnen de voeten voor de ijzeren stelling aanwezig te zijn.

DSC_6306

Je schijnt aan het putje van de lanceerplaat te kunnen zien of de stelling gebruikt is. Hier stroomde het afval van de stoomgenerator in.

Met een uurtje was ik weer terug op de camping waar we nog weer lekker in de zon hebben gezeten.

Op een gegeven moment kwam er een man met een kar met houtsnippers over het pad langs de caravan. Ik sprak hem aan en zei dat wij daar wel wat van wilden hebben zodat er minder zand in de voortent en caravan kwam.

Dat werd meteen geregeld.

IMG_20170925_112914

De houtsnippers composteren en daardoor kan er volgend jaar gras gezaaid worden volgens de medewerker van de camping.

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers liken dit: