Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Wandelen’ Category

Min temp 16.7°C max temp 25.8°C strak blauwe lucht.

Vanmorgen werden we wakker met een strak blauwe hemel. Ik was vroeg en pakte mijn camera, eens kijken of er nog een zonsopkomst in zat. Helaas was ik daar te laat voor.

IMG_20180601_070530

Maar het werd evengoed nog een aardig plaatje.

Ik ging weer naar de bakker, daar bleek het rolluik aan diggelen te liggen en er was een man of zes met de rolluiken bezig. Kennelijk was de boel vastgelopen. Alleen het pizza-loket voor verderop in de dag was beschikbaar. Ik kon nu ook in de bakkerij kijken, waar de bakkers druk bezig waren heerlijke producten te maken.

Het stokbrood was vandaag gewoon superieur. Het is kennelijk een hout gestookte oven en een prachtig en super smaakvol flûte brood was wat wij te verorberen kregen. Gelukkig houdt mijn gerepareerde kies het goed.

Na het ontbijt zijn we eerst voor boodschappen naar Cap d’Agde gereden. Er zijn daar verschillende supermarkten en budgetwinkels. Genoeg om daar de boodschappen te doen.

Strand

De temperatuur liep niet eens zo snel op, maar de kracht van de zon was al heel snel zodanig dat de stralen prikten op je huid. Maar lekker goed insmeren was het devies.

Ik ben gewoon onder de luifel gaan lezen en als het te heet werd, dan ging ik even de zee in. Ik had verder geen zin om op het strand in de zon te gaan bakken, het was me gewoon té heet.

Haven van Marseillan-Plage

Ik zag op de kaart dat de haven van Marseillan-Plage maar ca 800 m van onze strandpoort af ligt en ik besloot in de middag maar eens over het strand daar naar toe te wandelen. Ik ging het strand op en kwam bij het hek van de naastgelegen camping Beauregard. Er kwam mij een stel tegemoet lopen. Ik herkende al heel snel dat het de mensen waren waarvan wij in september in Bakkum de bolderkar gekocht hadden. We hadden in Bakkum al heel leuke gesprekken met hun gevoerd en ik vond het wel klikken. Ik deed net of ik ze niet gezien had en kennelijk hadden ze mij ook niet herkend. Toen ze langs me liepen zei ik tegen haar “Je krijgt een zoen van me!” en ik gaf haar een kusje op haar wang. Natuurlijk verbazing alom, maar toen herkenden ze mij ook en hebben we samen staan lachen en praten.

DSC_7242

Het bleek dat ze al 20 jaar op deze camping kwamen. Ze gaan in september ook weer naar Bakkum.

Ik wandelde na een kwartier weer verder en zij wandelden in de richting van Cap d’Agde.

DSC_7245

Je ziet de pieren al van verre in zee liggen. Dichterbij is er meer iets van toeristen industrie te zien.

DSC_7253

De haven zelf stelt niet zo heel veel voor, maar je kunt er duiken, jetski’s huren en boten huren.

DSC_7246

Ik wandelde weer terug en zag dat het wel iets drukker op het strand geworden was, maar nog steeds niet overdreven druk, ruimte genoeg.

DSC_7222

Zo was het dus weer een leuke vakantiedag. Met heel veel strandweer. De avond was ook weer lekker onder de luifel tot het donker wordt.

Advertenties

Read Full Post »

Ik had het plan opgevat om naar de kasteel-ruïne van Château de Peyrelade te wandelen en had een mooie route op de stafkaarten uitgezet.
Dit kaartje is met de uiteindelijk gelopen route als een paarse lijn weergegeven.

KaartPeyrelade

Ik had via de weg tussen de 2 rode kruisen willen gaan. Maar die weg bleek in 1994 al afgesloten vanwege een enorm stuk rots wat daarop was gevallen. Gelukkig was er een ander pad naar het kasteel aangegeven.

DSC_6955

Op een gegeven moment pakte ik een droog beekbeddinkje en kwam zomaar bij het kasteel uit.

DSC_6962

Het kasteel wordt herbouwd en is ook te bezichtigen. Maar op dat moment was alles nog gesloten. Ik ging verder kijken en zag dat onder bij het kasteel nog een deel van een oude nederzetting bewoond bleek te zijn.

DSC_6976

Alles is daar zo steil dat je alle goederen over trappen moet vervoeren. De bewoners hebben daar wat op gevonden.

IMG_20180519_092838

Dat het kabelbaantje gebruikt werd was ook wel duidelijk, want voor mijn ogen werd een hogedrukreiniger van de ene buur naar de andere gestuurd via de kabelbaan.
Mijn tocht ging verder over goed aangegeven paadjes.

DSC_6996

Dit soort figuurtjes stonden overal, soms met een handje naar links, soms naar rechts en soms beiden, als je daar kon over steken. Voetpaadjes die al een tijd niet belopen zijn, dat vind ik het leukste, maar uiteindelijk kwam ik over een "route forrestière" bij het hoogste punt

DSC_7000

Bij dat hoogste punt staat een toren. Van onder af lijkt het een kerkelijk gebouw, maar als je dichtbij komt blijkt het een "nep" gebouw te zijn rond een stalen pijp met een ijzeren kruis er bovenop.

DSC_7013

Ik wandelde nog een stukje verder tot het einde van de rots. Dat is niet het hoogste punt, maar wel het punt met de meeste GSM masten. Zo te zien wordt er druk gewerkt om nog een nieuwe mast te bouwen.
De telefoon 4G ontvangst op de camping en ook hierboven is optimaal. Er ligt daar op het uiterste puntje een rotsblok en als je op dat rotsblok staat kun je dit zien.

IMG_20180519_122644

Met mijn telefoon maakte ik dit panorama. Onze camping kun je niet zien, die ligt precies achter het stukje berg waarop het kasteel staat.

DSC_7015

Ik zag dat de weg terug nog weer 7,6 km was, terwijl ik al ruim boven de 12 km zat. Ik ging op de kaart en in de buurt snuffelen en met mijn ervaring had ik bedacht dat voor de verdediging van het kasteel vast een route tussen deze twee punten geweest was. Nou dat klopte wel. Ik vond een steil en smal pad naar beneden.

IMG_20180519_132521

Onderweg kwam ik zelfs nog een restant van een oude wachtpost tegen. Een ding in droogstapelbouw en dus wel van héél oud. Ik kwam na 1.8 km weer bij het kasteel uit en zocht een route naar de camping terug. Mijn benen waren inmiddels al behoorlijk vermoeid door de steile en gladde afdaling.

IMG_20180519_140807

Als molen liefhebber kwam ik ook nog aan mijn trekken en zag ik een oude, oorspronkelijk door water aangedreven molensteen staan.
Na nog een half uurtje afdalen kwam ik weer op onze campingplaats.
Ik ben ruim 6 uur en ruim 16 km met een hoogteverschil van 1400 m onderweg geweest en heb mijn lichaamsbeweging weer gehad.
Op de camping even lekker in het bubbel- en massage bad geweest, waarbij de massagestralen echt verkwikkend waren voor mijn benen.

IMG_20180517_165714

Het was een leuke hike waarmee ik me lekker vermaakt heb.

Read Full Post »

Ik wandel graag uren achter elkaar door de “wildernis” van Frankrijk. Onderweg is er héél af en toe een schuilhut, maar verder is er helemaal niets. Ik zou dan eigenlijk wel een bakkie koffie lusten. Ik heb alleen geen zin om een thermoskan koffie mee te zeulen een berg op. Ook gasflesjes en kooktoestellen zie ik niet zitten. Water vind ik meestal wel onderweg, al is het maar een heel klein stroompje.

Ik ging op internet aan het snuffelen en kwam de turbo of rocket stove tegen, ook in “hobo” of te wel zwervers uitvoering, gemaakt van twee conservenblikjes.

Dat probeerde ik thuis ook uit en dat werkte prima.

Je hebt maar een heel klein beetje hout nodig om een liter water te laten koken. Ook is het gewicht van twee lege conservenblikjes maar een 200 gram.

Bij de zoektocht op YouTube kwam ik ook de RVS Lixada rocket stove tegen en dat er een verbeterde versie was verschenen, voor ca € 15 bij AliExpress. Het ding kwam met een paar weekjes en bij het uitproberen kwam ik er achter dat er geen bodem in zit en dat daardoor de stralingswarmte wel erg naar de ondergrond gaat, zodanig zelfs dat het houtblok waar ik het op gezet had ook vlam begon te vatten.
Ik heb van een oud stukje RVS plaat een bodempje geknipt en dat werkt heel goed. Dit kooktoestelletje gebruikt wel wat meer hout, maar brandt ook groter. Deze gaat in de rugzak.

Onderweg kan ik gewoon een paar dennen of sparrentakjes verzamelen, in stukjes breken. Met mijn zakmes een handje houtkrulletjes snijden van een tak en dan een in vaseline gedrenkt wattenplukje uitrafelen en aansteken met een vuursteen. Gegarandeerd brandt dit toestelletje meteen. Een paar minuten heb je kokend water.

Op de Lixada kun je zeker een maaltijd bereiden. Je pannen worden alleen wel zwart van buiten. Nu nog op zoek naar een aluminium veldfles met de bijbehorende aluminium mok om het water in te koken en een doekje om het roet af te vegen.

Read Full Post »

We hebben lekker geslapen en we werden om 07:00 uur wakker van het meutelen van Fabiënne.

DSC_6361

In onze pyjama ontbijten met een boterham met chocopasta voor Fabiënne die in 5 minuten verdwenen was. Ze had trek! Na het ochtendritueel zag ik dat Fabiënne heel veel energie had. Ik besloot samen met Fabiënne een boswandelingetje te maken, pal aan de andere kant van de Zeeweg. Dat vond ze wel heel leuk. Er zijn ook zoveel dingen in een bos te zien, zoals paddenstoelen en mooi gekleurde bloemen en vooral de stormschade van vorige week vond ze interessant.

DSC_6364

We kwamen bij een hele dikke boom die door de storm in twee stukken gebroken was. Fabiënne kon daar niet zelf op klimmen, maar met hulp van opa kregen we toch dit leuke plaatje. Fabiënne begreep waarom de boom gebroken was. “De binnenkant was helemaal verrot geworden.” Via het duin zijn we weer naar de caravan gelopen. Het was nog een beetje mistig en druilerig.

Na de lunch knapte het weer op en verscheen zelfs de zon en wat warmte. We besloten met de bolderkar een testritje te maken naar het strand en oma wandelde ook mee.

IMG_20170927_132325

Oma kon meteen haar ruggensteuntje uitproberen op het strand en opa ging met Fabiënne pootjebaden. We gingen door een pierenbadje naar een zandbank en zo’n eiland van zand vond Fabiënne heel interessant. Lekker een anderhalf uur op het strand gebivakkeerd waarbij de zandhoop al windscherm diende. Ik lag in mijn blote bast en andere mensen wandelden langs in winterjassen. Wat zullen die het warm gehad hebben want het was best warm in de zon. Eind september nog lekker op het strand, wie had dat kunnen denken.

Na het avondeten hebben we Fabiënne weer lekker naar haar papa en mama gebracht. Onderweg sliep ze in de auto en thuis was ze weer helemaal fit toen papa thuis kwam.

Read Full Post »

Maandag was het niet zulk mooi weer en voor dinsdagmorgen had ik een afspraak met de Verweij voetzorg voor een paar nieuwe steunzolen. De oude steunzolen dateerden van 1997 en waren wel aan vervanging toe.

Het zeulen met de kussens als we een nachtje thuis slapen begon ons ook te vervelen en eindelijk, na al die jaren hebben we een set kussens extra gekocht zodat die in de caravan kunnen blijven liggen. Dat maakt het weer een stukje comfortabeler.

Fabiënne werd nu ‘s morgens door Arjan gebracht en dat scheelde ook weer. Ik moest mijn voorraad medicijnen voor de komende drie maanden ophalen en daarna naar de voetzorg.

Ik had mijn oude wandelschoenen mee genomen. Het slijtpatroon van ruim 4000 echte kilometers  was duidelijk voor de specialist. Ik was bang dat ik een probleem met mijn voeten had, maar zij vond juist dat ik mijn voeten keurig afwikkelde. Ik had inmiddels wel “stijve” voeten gekregen, niet zo flexibel meer, maar daar was weinig aan te doen. Er werden verschillende soorten afdrukken gemaakt van mijn voeten en mijn nieuwe schoenen, Meindl Kansas,  werden ook gecomplimenteeerd… dat zijn hele goede schoenen.

Hierna nog even naar de Lidl voor de boodschappen en toen reden we samen met Fabiënne naar de camping.

Na de lunch wilde oma even met Fabiënne naar het piratenschip. Ik vond het leuk om daar een foto van te maken.

DSC_6350

Als opa en oma lekker gek doen met je kleindochter. Mooier is er bijna niet.

DSC_6351

Kennelijk was Fabiënne nog wat moe van het kinderdagverblijf van gisteren en van het klimmen en klauteren op het piratenschip, want ‘s middags wilde ze alleen maar tv-kijken.

We zijn maar vroeg gaan eten en Fabiënne ging lekker om 19:00 uur haar slaapzakje in.

Wij hebben in de voortent met het kacheltje aan tv zitten kijken en gingen er ook op tijd in.

Read Full Post »

Mooi wandelweer

Vandaag begon de dag met behoorlijke mist.

DSC_6311

Zo tegen de middag werd het beter en kwam de zon door. Ik besloot zomaar een stuk te gaan wandelen en besloot over de camping Bakkum naar het Duinmeer te wandelen.

DSC_6315

Als kind kwamen we hier vaak. We namen dan wat oud brood mee en gingen naar de Karpervijver. Ik herinner met nog de grote bekken die plop, zomaar een halve snee brood verorberden. Vanaf de Karpervijver ging ik noordwaards en op een gegeven moment weer richting zee. Er zijn daar zulke leuke bos- en duinpercelen. Ik was van plan even op het strand te gaan kijken en kwam onderweg het uitkijkduin tegen. Dat is weer een mooie oefening om de conditie te verbeteren. Onderweg naar boven zag ik wat mijn pad over steken.

DSC_6323a

Deze hagedis was heel fotogeniek en bleef mooi poseren. Zelfs toen er nog een mevrouw bij kwam staan en vroeg waar ik naar keek. Ook zij vond het een heel mooi beestje.

DSC_6324

Op dit duin waren allemaal mensen en ik heb even voor een jong gezin een foto van alle gezinsleden tegelijk gemaakt met hun smartfoon. Dat werd zeer gewaardeerd. Op het duin kun je ook heel goed zien hoe hoog het duin bij de strandopgang is. Het pad loopt er echt op het hoogste punt over heen en elke keer dat ik daar klim gaat het beter.

DSC_6330

Op het strand bleken er zelfs nog een aantal zonaanbidders te zijn. Het was er ook goed weer voor.

Ik liep over het strand naar de strandopgang waarover ik weer naar de camping terug kon wandelen.

DSC_6339

Inmiddels zijn het paviljoen en de huisjes bij deze strandopgang weer weggehaald voor de winter. Hier de derde klim van de dag in deze wandeling voor mij.

DSC_6340

Eenmaal boven bleek dat er nog heel wat mensen van plan waren naar het strand te gaan. Ik wandelde over dit pad naar beneden. Onderweg nog even genietend van een handje duindoornbessen.

Op de camping liep ik over het deel “Sport en Spel”.

DSC_6342

Het viel mij op hoeveel huisjes er nog verhuurd waren. Dit is de verhuuraccomodatie van de camping.

DSC_6344

De laatste 200 meter en ik was weer bij de caravan. We hebben nog heerlijk zitten lezen in de zon. Het was zelfs erg heet op een gegeven moment. Weer een mooie wandeling van 9,6 km met drie zware klimmen in mul duinzand.

Read Full Post »

Vandaag besloot ik nog een wandeling te maken in de Kennemer Duinen, voornamelijk om mijn wandelschoenen nog beter in model te krijgen. Het is even een werkje, maar dan heb je er ook jaren plezier van. Met natte schoenen vertrokken. Uit voorzorg had ik een paraplu meegenomen en dat bleek later geen overbodige luxe.

Ik liep de camping af door het kleine paadje en aan de overzijde van de Zeeweg ging ik meteen het bos in.

Over leuke kleine paadjes wandelde ik naar het eerste inlaatgebied.

IMG_20170922_100355 

Ik wilde eigenlijk midden door dit gebied omdat daar wel een weg getekend staat op de stafkaart. Helaas bleek dit een werkweg en verder verboden toegang. Dan maar over de toegelaten weg. Daar wordt door maaien kennelijk een voetpaadje gerealiseerd zodat je niet tussen de fietsers op de klinkerweg hoeft te wandelen. Helaas is dit paadje inmiddels op een aantal plekken weer open geploegd door een aantal mountainbikers, de sportieve slopers.

IMG_20170922_101526

Onderweg kwam ik een mooie geplofte paddenstoel tegen, volgens mij een boleet. Kennelijk zijn er ook dieren die zich daar te goed aan doen.

Nog een klein stukje verder en daar hoorde ik het geruis van “De Kwal” of te wel de inlaat van het voorgezuiverde IJsselmeerwater in het infiltratiegebied.

IMG_20170922_102415

Dit water zakt door een kanalenstelsel in de grond en wordt op vele meters diepte weer opgepompt om drinkwater van te maken.

Ik liep over een zijkant van het zweefvliegveld naar het zuiden en kwam bij een ander stukje van het gebied waar inmiddels de na de Tweede Wereldoorlog aangeplante Grove Dennen grotendeels verdwenen zijn. De aan- en afvoerkanaaltjes zijn wel mooi om te zien.

IMG_20170922_104350

De Van Oldenbarneveldweg werd opeens verboden toegang. Via de Valleiweg liep ik door een gebied waar Schotse hooglander runderen liepen te grazen. Een hardlopende man in een fel geel trainingsjack deed ze niets. Het begon te regenen en toen ik mijn paraplu op stak werden de beesten al onrustig en toen ik naderde met opgestoken paraplu gingen ze allemaal verkassen. Ik wandelde rustig door.

Bij de Valleiweg was. een bord met uitleg hoe het gekomen was dat de dennenbomen allemaal weg waren. Het was iets dat de bomen inmiddels volwassen waren en dat de ondergrond en de waterstand niet met de groei van de bomen overeen kwam, waardoor de bomen bevattelijk werden voor plagen door kevers en zwammen en daardoor af sterven.

IMG_20170922_105804

Grote zwammen helpen ook bij het verwijderen van de laatste resten van de grove dennen.

IMG_20170922_112005

Toch wel grappig om te zien dat er zomaar weer een stuifduin aanwezig is.

IMG_20170922_114155

Via mooie bospaden ter hoogte van Heemskerk liep ik weer terug naar het Noorden en kwam zo terecht bij een toegang tot het zweefvliegveld. De bomen waren open en het veld was toegankelijk. Ik ben helemaal over de dubbele start- en landingsbaan in de richting van het clubhuis van de Eerste Zaanse Zweefvlieg Club gewandeld.

IMG_20170922_123017

Op de vliegbasis Woensdrecht ben ik wel tijdens een oefening over de startbaan gewandeld, maar dit was toch mooier. Het is een grasbaan en niet zo heel erg vlak als ik gedacht had. Wel ook hier veel paddenstoelen.

IMG_20170922_123402

Via bospaden kwam ik langs de Brabantse Landbouw en uiteindelijk wandelde ik de camping weer op. Ik had 15,6 km gewandeld in de regen. Helaas waren mijn schoenen nog steeds niet droog, maar wel prima naar de vorm van mijn voeten. Het was weer een mooie wandeling met veel ups en downs, door de heuveltjes en duintjes. Op de bospaadjes kwam opeens de gedachte bij mij op of de NAZI V1 lanceerplaats nog zichtbaar zou zijn. Daar ga ik morgen wel even kijken.

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »

%d bloggers liken dit: